Ο Ρένος Ηρ. Αποστολίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924. Παρακολούθησε σπουδές Ιστορίας και Αρχαιολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1941-1950) και εργάστηκε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση μέχρι το 1961. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου (1947-1949) πολέμησε στις τάξεις του Εθνικού Στρατού. Ήταν τακτικός συνεργάτης πολλών μεταπολεμικών εντύπων, όπου δημοσίευσε ποικίλα κριτικά κείμενα, και εκδότης των περιοδικών Τα Νέα Ελληνικά (1952, 1957, 1966-1967, 1969) και Τετράμηνα (1974-1979). Ασχολήθηκε με την πεζογραφία, την κριτική και το δοκίμιο. Έργα του: Πυραμίδα 67 (1950), Ιστορίες από τις Νότιες Ακτές (1959), Ο Γρασαδόρος και Τα χειρόγραφα του Max Tod (1960), Στη γέμιση του φεγγαριού (1967), Ο Α2 (1968), και τα δοκίμια: Τρεις σταθμοί μιας πορείας (1945), Το Κριτήριο (1960), Κριτική του μεταπολέμου (1962), Κατηγορώ (1965), κ.ά.

Πηγή: Βαγγέλης Χατζηβασιλείου (παρουσίαση – ανθολόγηση), «Ρένος Αποστολίδης», Η μεταπολεμική πεζογραφία. Από τον πόλεμο του ’40 ώς τη δικτατορία του ’67, τ. Β΄, Αθήνα, Σοκόλης 1992, σ. 224-297.