Στην αρχή του 20ου αιώνα οι βαλκανικοί πόλεμοι έφεραν ανακατατάξεις στα Βαλκάνια και την απελευθέρωση των ελληνικών εδαφών από τον τουρκικό ζυγό. Η Ελλάδα έπρεπε να μεριμνήσει άμεσα για τη διοίκηση και τη ρύθμιση της καθημερινής ζωής των ανθρώπων στις περιοχές που απελευθέρωνε (συνθήκη της Χάγης του 1907 – άρθρο 430). Η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να εφαρμόσει το μοντέλο των Γενικών Διοικήσεων.

Με το Β.Δ. 1/1912 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 337/31-10-1912) ανατίθεται στον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης Κων. Ρακτιβάν η Γενική Διοίκηση των απελευθερωμένων χωρών. Στο ίδιο διάταγμα αναφέρονται και οι αρμοδιότητες του Γενικού Διοικητή, που ήταν ευρύτατες και κάλυπταν τη Μακεδονία, την Ήπειρο και τα νησιά του Β. Αιγαίου. Με το Ν. 273/11-6-1914 (ΦΕΚ 157/11-06-1914) διορίζονται αναπληρωτές των Γενικών Διοικητών και οι αρμοδιότητες παραμένουν ενισχυμένες.

Με το Β.Δ. 524/1914 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 404/31-12-1914) αρχίζει να επεκτείνεται η εφαρμογή του Νομαρχιακού συστήματος. Καταργούνται οι Γενικές Διοικήσεις Ηπείρου, των νήσων Αιγαίου και της Σάμου . Η Γενική Διοίκηση Μακεδονίας και Κρήτης παραμένουν και έδρα της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας ορίζεται η Θεσσαλονίκη.

Με το Β.Δ. 16/19-3-1915 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 106/19-03-1915) καταργούνται οι Γενικές Διοικήσεις Μακεδονίας και Κρήτης και ενισχύεται ο θεσμός των Νομαρχιών. Με το Β.Δ. 1915 (τεύχος Α΄ΦΕΚ 120/01-04-1915) «Περί Διοικητικής Διαιρέσεως των νέων χωρών», η Μακεδονία διαιρείται σε πέντε νομούς (Θεσσαλονίκης, Κοζάνης, Φλωρίνης, Σερρών και Δράμας). Η ανώτατη διοικητική διεύθυνση του κάθε νομού ανατίθεται στον Νομάρχη.

Με τον Ν. 1149/1918 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 34/12-02-1918) η Κυβέρνηση Βενιζέλου επαναφέρει το θεσμό των Γενικών Διοικήσεων με υπεραυξημένες αρμοδιότητες. Στις καθορισμένες περιφέρειες διορίζονται Γενικοί Διοικητές. Οι Γενικοί Διοικητές διορίζονται με βαθμό και μισθό Υπουργού και υπάγονται ιεραρχικώς στο Υπουργείο Εσωτερικών. Ο Γενικός Διοικητής προΐσταται όλων των πολιτικών, διοικητικών και των αστυνομικών αρχών στην περιφέρειά του. Επιπλέον, ασκεί και πειθαρχική εξουσία.

Με το ψήφισμα 3265/1925 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 7/12-01-1925) που ουσιαστικά αποτελούσε νόμο πλαίσιο για τον καθορισμό των αρμοδιοτήτων των Γεν. Διοικητών και των Νομαρχών, συστήνεται στο Υπουργείο Εσωτερικών το Ανώτερο Συμβούλιο Αποκέντρωσης (άρθρο 5),το οποίο αποτελούσε μια ενδιαφέρουσα καινοτομία για την εποχή.

Με το Π.Δ. 1928 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 256/05-12-1928) «Περί μετονομασίας Γενικών Διοικήσεων και επαρχιών», η Γενική Διοίκηση Θεσσαλονίκης μετονομάζεται σε Γενική Διοίκηση Μακεδονίας.

Με το Ν. 4393/1929 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 297/20-08-1929) τροποποιείται ο Ν. 3265/1925. Ο Γεν. Διοικητής ασκεί στην περιφέρειά του τα κατά τους νόμους δικαιώματα των Υπουργών, εκτός των Υπουργών της Δικαιοσύνης, των Στρατιωτικών και των Ναυτικών. Η αρμοδιότητα της Αστυνομίας λιμένων και της Εμπορικής Ναυτιλίας του Υπουργείου Ναυτιλίας ανήκει στον Γενικό Διοικητή. Στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας συστήνεται θέση Γενικού Γραμματέα.
Με το Π.Δ. 1930 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 54/22-02-1930) καταργείται η Νομαρχία Θεσσαλονίκης και το προσωπικό μεταφέρεται στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας.

Με τον Α.Ν. 130/1936 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 410/24-09-1936) επί Κυβέρνησης Μεταξά, ενισχύονται οι αρμοδιότητες των Νομαρχών σε σχέση με τους Γενικούς Διοικητές . Ο Νομάρχης υπάγεται πλέον σε όλα τα Υπουργεία και ιδιαιτέρως στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Με τον Α.Ν. 159/1945 η Γενική Διοίκηση Μακεδονίας διασπάστηκε σε τρεις επιμέρους (Δυτικής, Κεντρικής και Ανατολικής) και το ίδιο έτος, με τον Α.Ν. 208/1945 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 65/21-03-1945) ιδρύεται Γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος στην οποία υπάγονται οι Γενικές Διοικήσεις Δυτικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

βλ. Διοικητική ιστορία "Βιομηχανικής Εταιρείας Καπνών Αγρινίου"

Η εταιρεία συστήθηκε από την Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως (ΕΤΒΑ) (ΦΕΚ975/31.12.1965) με σκοπό την εκτέλεση ερευνητικών και μεταλλευτικών εργασιών. Είχε προηγηθεί η υπογραφή σύμβασης μεταξύ των Υπουργείων Οικονομικών, Συντονισμού και Βιομηχανίας και της ΕΤΒΑ για την εκτέλεση των παραπάνω εργασιών με βάση τις διατάξεις του Ν.Δ. 4433/1964 «περί μεταλλευτικών ερευνών του Δημοσίου». Το 1970 είχε οργανώσει 16 ερευνητικά εργοτάξια για την έρευνα μεταλλευμάτων και ορυκτών, είχε πραγματοποιήσει 50 περίπου γεωλογικές και κοιτασματολογικές αναγνωρίσεις χώρων, μεγάλο αριθμό χημικών προσδιορισμών, γεωτρήσεις συνολικού μήκους 55.000 μέτρων και γεωλογικές χαρτογραφήσεις 175.000 στρεμμάτων. Από το 1971 συνέβαλε στην ανάπτυξη των δημιουργούμενων από την ΕΤΒΑ Βιομηχανικές Περιοχές (ΕΤΒΑ ΒΙ.ΠΕ.) βιομηχανικών περιοχών σε διάφορα διαμερίσματα της χώρας αναλαμβάνοντας διάφορα βασικά έργα και μελέτες υποδομής. Το 1972, με σκοπό τη συστηματική έρευνα και ανάπτυξη των μεταλλευτικών δικαιωμάτων της εταιρείας σε διάφορες περιοχές της χώρας, η ΓΕΜΕΕ προχώρησε στη σύσταση νέου φορέα με τη μορφή Α.Ε. από κοινού με το συγκρότημα Εταιρειών Μποδοσάκη της εταιρείας «Γενική Μεταλλευτική» (κυριότητας Μποδοσάκη-Αθανασιάδη 70%, ΓΕΜΕΕ 30%). Το 1977, με την αλλαγή της νομοθεσίας (Ν. 273/76 περί ΙΓΜΕ), το Ινστιτούτο Γεωλογικών Μεταλλευτικών Ερευνών παρέμεινε ο μόνος φορέας μεταλλευτικών ερευνών, με αποτέλεσμα να αποστερηθεί η ΓΕΜΕΕ όλων των προβλεπόμενων από το καταστατικό της αντικειμένων. Όμως διατηρήθηκε ως απλή εργολαβική εταιρεία που αναλάμβανε εργολαβίες από κρατικούς φορείς (ΙΓΜΕ, Δ.Ε.Π., ΒΙΠΕΤΒΑ, ΕΟΤ κ.λπ.). Το έτος 2000, με συνολικό μετοχικό κεφάλαιο 699.868.000 δρχ. και ποσοστό συμμετοχής ΕΤΒΑ 100% η εταιρεία βρισκόταν σε εκκαθάριση βάσει του Ν. 2000/91.

Ξεκίνησε τις εργασίες της ως Ο.Ε. το 1955 με αντικείμενο τις εισαγωγές και αντιπροσώπευση ηλεκτρολογικού και τηλεπικοινωνιακού υλικού. Το 1968 ίδρυσε βιομηχανική μονάδα κατασκευής ηλεκτρολογικού, ηλεκτρονικού και τηλεπικοινωνιακού υλικού υψηλής τεχνολογίας και ειδικών βιομηχανικών εφαρμογών καθώς και υλικού για την εθνική άμυνα στα Οινόφυτα Βοιωτίας. Μετατράπηκε σε Α.Ε. το 1974 (ΦΕΚ 1770/31.8.74) με έδρα την Αττική-οδός Στουρνάρη 25, διάρκεια μέχρι το 2074 και αρχικό μετοχικό κεφάλαιο δρχ. 74 εκατ. όπου Γρ. Χιδίρογλου (ποσοστό 50%) και Ι. Λάμπρου (ποσοστό 50%). Το καταστατικό τροποποιήθηκε σε διάφορες περιπτώσεις (ΦΕΚ 1812/1974, 2468/1976, 2715/1977, 2474/1978, 3474/1984, 234/1985, 223/1986). Το 1987 η εταιρεία αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες Ελληνικές επιχειρήσεις στο κλάδο της με πελάτες τη ΔΕΗ, ΟΤΕ, Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, Υπουργείο Οικονομικών. Απασχολούσε σε μόνιμη βάση 70 άτομα. Στο μετοχικό κεφάλαιο, κατανεμημένο σε 675.334 μετοχές μετείχαν η ΕΤΒΑ με ποσοστό 79%, Ι. Λάμπρου με 10,5% και Γρ. Χιδίρογλου με 10,5%. Η εταιρεία μετείχε επίσης με ποσοστό 91,8% (δρχ. 77.400.000) στην Α.Ε. ''ΙΝΦΟΚΑΡΤΑ'' ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΑΡΤΟΥ και στην Α.Ε. ASEA-ΓΕΝΙΚΗ. Η ΕΤΒΑ εισήλθε στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας με την υπ' αριθ. 15820/15.6.87 απόφαση του Νομάρχη Αθηνών όπου εγκρίθηκε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου δια συμμετοχής της ΕΤΒΑ με ποσό δρχ. 48.600.000. Το έτος 2000 με συνολικό μετοχικό κεφάλαιο δρχ. 337.667.000 και ποσοστό συμμετοχής ΕΤΒΑ 78,973% η εταιρεία βρισκόταν σε εκκαθάριση του Ν. 2000/91.

Η εταιρία Γενικαί Ασφάλειαι Θεσσαλονίκης είχε έδρα στη Θεσσαλονίκη στην οδό Κωστή Παλαμά 9-11 και υποκατάστημα στην Αθήνα στην οδό Πραξιτέλους 3. Ασφάλιζε καπνά και άλλα εμπορεύματα, τα οποία στη συνέχεια αντασφάλιζε. Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου διετέλεσε ο Νίκος Χατζηγεωργίου.

[πηγές βιογραφικού: υλικό του αρχείου, Μάνος Χαριτάτος, Πηνελόπη Γιακουμάκη, Ιστορία του ελληνικού τσιγάρου, Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, Αθήνα 1997, συνέντευξη Αντίγονου Χατζηγεωργίου (γιος του Γιώργου) στον Γιώργο Κουμαρίδη και τη Μαργαρίτα Καλαφάτη στις 30.1.2014]

Το Νοσοκομείο "Ασκληπιείο" ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1921 υπό τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ως Σανατόριο για την θεραπεία της φυματιώσεως των οστών, των αρθρώσεων και του ραχιτισμού που προσέβαλε τότε κυρίως τα παιδιά. Λειτουργεί από την ίδρυσή του στη Βούλα σε ένα πευκόφυτο κτήμα 104 στρεμμάτων. Τα περισσότερα Νοσηλευτικά περίπτερα ανεγέρθηκαν από δωρεές ευεργετών και φιλανθρώπων προς τον Ε.Ε.Σ.. Από το 1948 εξελίχθηκε σε ένα Γενικό Ορθοπαιδικό Νοσοκομείο που κάλυπτε ορθοπαιδική
χειρουργική και τραυματολογία. Σταδιακά αναπτύχθηκαν και άλλες ειδικότητες όπως Γενικής Χειρουργικής, Νευροχειρουργικής, Παθολογικής, Καρδιολογικής, Φυσικής Ιατρικής
και αποκατάστασης όπως και κλινικές για να καλύπτουν τις ανάγκες νοσηλείας. Το 1985 με το Π.Δ.594/85 το Νοσοκομείο του Ε.Ε.Σ. "Ασκληπιείο Βούλας"
μετατρέπεται σε Ν.Π.Δ.Δ. και εντάσσεται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.). Με το Ν.1821/6-12-88 κυρώνεται η υπογραφείσα σύμβαση της 28/5/85 με το Υπουργείο Υγείας
και Πρόνοιας και το Ε.Ε.Σ. και περιέρχεται στο Νοσοκομείο η χρήση όλων των κτιριακών και λοιπών εγκαταστάσεων και ο πάσης φύσεως εξοπλισμός για όσο χρόνο θα υφίσταται
το Νοσοκομείο σαν Ν.Π.Δ.Δ. ενταγμένο στο ΕΣΥ, η δε κυριότητα παραμένει στον Ε.Ε.Σ..
(Στοιχεία από την ιστοσελίδα του Νοσοκομείου)

Η πρώτη ιστορική καταγραφή για τη δημιουργία και λειτουργία νοσοκομείου στο Ναύπλιο, αφορά στην Ακρόπολη του Ναυπλίου και συγκεκριμένα στην ανατολική πλευρά των οχυρωματικών έργων (φρούριο), που έγιναν κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας και Ενετοκρατίας, χρονολογείται δε το 1394. Το Νοσοκομείο ιδρύθηκε από το κληροδότημα του “Κύρ τ’ Αναπλιού” Νέριου Ατσαγιόλη.

Κατά την επανάσταση του 1821, το Νοσοκομείο λειτούργησε ως το Α’ Εθνικό Νοσοκομείο Ναυπλίου στην Ακροναυπλία.

Στις 31/12/1941 ιδρύθηκε με Κανονιστικό Διάταγμα, το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Ναυπλίου, με σκοπό τη νοσηλεία των πάσχοντων της περιοχής και ιδιαίτερα των απόρων. Το πρώτο Διοικητικό του Συμβούλιο ήταν επταμελές και το αποτελούσαν προσωπικότητες της περιοχής. Ο Οργανισμός του Νοσοκομείου κυρώθηκε στις 5/10/1942 και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (τεύχος Α ΦΕΚ 299 26/11/1942). Προέβλεπε την ανάπτυξη στο Νοσοκομείο μέχρι 50 κλίνων και τη συγκρότηση Διοικητικής, Ιατρικής και Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.

Ακολούθησαν αλλεπάλληλες αναμορφώσεις, τροποποιήσεις και συμπληρώσεις του Οργανισμού του Νοσοκομείου από το 1946 έως την τελευταία αναμόρφωση στις 22/12/1986. Η τροποίηση και συμπλήρωση της 28/2/2000, αφορούσε στη δημιουργία νέων τμημάτων, τροποποίηση ιατρικών ειδικοτήτων, κατάργηση ή δημιουργία νέων οργανικών θέσεων προσωπικού διαφόρων κατηγοριών και πάντα με βάση τις εκάστοτε ανάγκες του Νοσοκομείου και των παρεχόμενων από αυτό υπηρεσιών.

Η σημερινή δύναμη του Νοσοκομείου έχει οριστεί σε 110 ανεπτυγμένες κλίνες και σε 22, που ανήκουν στο πρόγραμμα ψυχικής υγείας “Ψυχαργώς”.

Το Γενικό Χημείο του Κράτους (Γ.Χ.Κ.) αποτελεί Γενική Διεύθυνση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων. Συστάθηκε το 1929, μετονομάζοντας το από το 1904 ιδρυθέν «εν τω Υπουργείω των Οικονομικών» Χημικό Εργαστήριο του Υπουργείου των Οικονομικών, συγχωνεύοντας ταυτόχρονα Δημόσια Χημικά Εργαστήρια άλλων Υπηρεσιών και δημιουργώντας ένα κρατικό Χημικό Εργαστήριο με διευρυμένες αρμοδιότητες.
Στη συνέχεια, ως σύγχρονη τεχνική και επιστημονική Υπηρεσία του Υπουργείου των Οικονομικών εξελίχθηκε σε κορμό του συστήματος ελέγχου προϊόντων στη χώρα μας, ακολουθώντας την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας, ανταποκρινόμενο στις ελεγκτικές και θεσμικές υποχρεώσεις της χώρας σε πολλούς τομείς, εκσυγχρονίζοντας παράλληλα τις μεθόδους διοίκησης των εργαστηρίων του και εν γένει όλων των μονάδων του Οργανισμού.
Το υψηλής κατάρτισης προσωπικό του επιτελεί το έργο του διαχρονικά κατά υποδειγματικό και ταυτόχρονα αποτελεσματικό τρόπο, με γνώμονα πάντα την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, τη διασφάλιση των δημοσίων εσόδων, την υποστήριξη των τελωνειακών και άλλων Αρχών, την αξιοποίηση και προώθηση των ελληνικών προϊόντων αλλά και τη στήριξη της υγιούς λειτουργίας της αγοράς.