Παρθένης Ιωάννης του Γεωργίου και της Μαρίας. Γεννήθηκε στην Ιωλκό Άνω Βόλου το 1872. Δικηγόρησε στο Βόλο επί μία δεκαετία και διορίστηκε συμβολαιογράφος στη Θεσσαλονίκη με το Β.Δ.18-5-1914.Πέθανε το Δεκέμβριο του 1941 εργαζόμενος ως συμβολαιογράφος. Διάδοχός του ορίστηκε η κόρη του, Ευφροσύνη Παρθένη-Μυλώφ το έτος 1942, η οποία όμως μετατέθηκε με αίτησή της στην Αθήνα το 1946.
[Οδηγός της Ελλάδος του Ν. Γ. Ιγγλέση 1934 &1935: σελ. 569. | Μέγας Οδηγός Βορείου Ελλάδος. Θεσσαλίας - Μακεδονίας - Θράκης, 1937 - 1938. Διευθυντής: "Γαβ-Γαβ": σελ. 267. | Δημήτρη Γ. Σερεμέτη, Οι πρώτοι συμβολαιογράφοι - τα πρώτα συμβόλαια στη Θεσσαλονίκη (1912 - 1922), Θεσσαλονίκη 2000: σελ. 25 και αντίγραφο του συμβολαίου με αριθμό 1.]

Ο Ν.4893 περί συστάσεως Συμβολαιογραφικού Συλλόγου εφαρμόσθηκε με το 123/29-5-1931. Με την 35412/4-6-1931 απόφαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης ορίσθηκε η εικοστή ογδόοη (28η) Ιουνίου 1931 ημέρα σύγκλησης Γ.Σ των συμβολαιογράφων περιφερείας Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με το Β.Δ 669/29-9-1968 (Φ.Ε.Κ/238/8-10-1968) έγινε ο οργανισμός του Συλλόγου. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου στις 4-11-1999 καθιέρωσε ως σήμα του Συλλόγου την απεικόνιση του Ιουστινιανού.
[www.notarius.gr]

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, γιος της αγρότισσας Ευαγγελής Κυριαζή και του φιλολόγου Χρήστου Γεωργουσόπουλου, γεννήθηκε στη Λαμία, όπου μεγάλωσε και τέλειωσε το Γυμνάσιο.
Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ (1955–1961) και στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών (με δασκάλους τον Δημήτρη Ροντήρη και τον Γιάννη Σιδέρη, 1958–1960). Δίδαξε φιλολογικά μαθήματα στη δημόσια και την ιδιωτική μέση εκπαίδευση (1964–1999). Το 1978 ανέλαβε με ανάθεση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων την επιμέλεια του βιβλίου Δραματική ποίηση, που ήταν για περισσότερο από δυο δεκαετίες διδακτέα ύλη στα ελληνικά Γυμνάσια. Από το 1990 μέχρι το 2009 δίδαξε θεατρική κριτική, αρχαίο δράμα και νεοελληνική δραματουργία στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, του οποίου αναγορεύτηκε και επίτιμος διδάκτωρ (2006).
Ως θεατρικός κριτικός, δοκιμιογράφος και επιφυλλιδογράφος συνεργάστηκε με τις εφημερίδες Το Βήμα (1971–1980) και Τα Νέα (από το 1980 έως τη δεκαετία του 2020), ενώ άρθρα, μελέτες και δοκίμιά του δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά λόγου και τέχνης, εκδόθηκαν σε αυτοτελείς και συλλογικούς τόμους, σε λεξικά, εγκυκλοπαίδειες και πρακτικά επιστημονικών συνεδρίων.
Με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Κ. Χ. Μύρης μετέφρασε σειρά αρχαίων τραγωδιών και κωμωδιών (που δοκιμάστηκαν επανειλημμένα στη σκηνή από σημαντικούς θιάσους και σκηνοθέτες του θεάτρου), έγραψε διηγήματα, ποιήματα και ποιητικές συλλογές, καθώς και στίχους που μελοποιήθηκαν από τον Γιάννη Μαρκόπουλο, την Ελένη Καραΐνδρου, τον Νίκο Ξυδάκη και άλλους σημαντικούς συνθέτες.
Έλαβε μέρος σε πολλές επιστημονικές και επιμορφωτικές εκδηλώσεις και διετέλεσε μέλος και πρόεδρος ΔΣ του Εθνικού Θεάτρου και διευθυντής της Δραματικής Σχολής του, πρόεδρος της Επιτροπής Επιχορηγήσεων Θεάτρου του Υπουργείου Πολιτισμού, μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, ιδρυτικό μέλος της Καλλιτεχνικής Εταιρείας «Δεσμοί» και πρόεδρος του Κέντρου Έρευνας και Πρακτικών Εφαρμογών του Αρχαίου Ελληνικού Δράματος, πρόεδρος του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικού Μουσείου, μέλος της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας της Σχολής Μωραΐτη και της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών (2000) και με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας του Υπουργείου Πολιτισμού (2009).
Παντρέυτηκε τη φιλόλογο Ναυσικά Μάργαρη († 2013) με την οποία απέκτησαν τη μοναχοκόρη τους Εύα.

[Το βιογραφικό σημείωμα συντάχτηκε με στοιχεία από το αρχείο του και από το άρθρο του Ιωσήφ Βιβιλάκη «Βίος και έργα Κώστα Γεωργουσόπουλου», Φρέαρ 15 (Απρίλιος 2025): https://mag.frear.gr/vios-kai-erga-kosta-georgoysopoyloy/). Συμπληρωματικές πληροφορίες δόθηκαν από τη θεατρολόγο Μαρίνα Μπεχράκη]

Κόρη του Επαμεινώνδα Πετραλιά, η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εξάσκησε το επάγγελμα της Δικηγορίας παρ’ Αρείω Πάγω. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Β΄ Εκλογική Περιφέρεια Αθηνών το 1985. Τον Ιούνιο του 1989, επανεξελέγη στην ίδια περιφέρεια, πρώτη σε σταυρούς προτίμησης. Ακολούθως, εκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1990, 1993, 1996, 2000, και του 2004, ενώ άσκησε τα καθήκοντα της Υφυπουργού Αθλητισμού της Υφυπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Αναπληρώτριας Υπουργού Πολιτισμού με αρμοδιότητα την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και της αξιοποίησης των Ολυμπιακών έργων, της Υπουργού Τουρισμού και της Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας.
Διετέλεσε το 1999 Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γυναικών και το 2002 Πρόεδρος της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης Γυναικών, της μεγαλύτερης παγκόσμιας οργάνωσης με μέλη πολλές γυναικείες οργανώσεις και γυναίκες πολιτικούς από 80 χώρες από όλον τον κόσμο, καθώς επίσης σήμερα είναι αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Διεθνούς Ολυμπιακής Εκεχειρίας της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Ήταν παντρεμένη με τον Νικόλαο Πάλλη και έχει δύο κόρες, την Αλεξάνδρα Πάλλη, Αντιπεριφερειάρχη Αττικής και μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, και την Ντόρα Πάλλη, Πρόεδρο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μοντέρνου Πεντάθλου, υποδιευθύντρια στο Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και Γενική Γραμματέα της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας της Ελλάδας.

Το συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει τα έργα:

• Μια σύγχρονη Γυναίκα, με μια Σύγχρονη Οικογένεια, σε μια Σύγχρονη Δημοκρατία
• Η Άτεκνη Χώρα: Δημογραφική Εξέλιξη και Προοπτικές. Αθήνα, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 1997
• Σαράντα χρόνια τώρα: γεγονότα, παρασκήνια και πρωταγωνιστές της μεταπολίτευσης. Αθήνα, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2014

Ο Εθνικός Κήπος, είναι ένα σπουδαίο δείγμα αρχιτεκτονικής τοπίου του 19ου αιώνα (αγγλικού ρυθμού), που έχει καταφέρει να διατηρήσει αναλλοίωτα τα βασικά χαρακτηριστικά του. Η αίσθηση του φυσικού τοπίου, η παρουσία του πολύπλοκου ελικοειδούς δικτύου μονοπατιών, οι φυτικές ενότητες, η έντονη παρουσία του νερού, τα μικρού μεγέθους παρτέρια με ανθόφυτα ή χλοοτάπητες, οι ιστορικές φυτεύσεις του, κυριαρχούν έως σήμερα και δημιουργούν μια όαση στο κέντρο της Αθήνας, ένα σημαντικό πόλο έλξης μικρών και μεγάλων, Ελλήνων και ξένων επισκεπτών.
Η εξέλιξη και η πορεία του συνδέεται άμεσα με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους και με την ανάπτυξη της Αθήνας σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα και η σπουδαιότητα του ξεπερνά τα όρια της χώρας μας.
Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1839 και θεωρείται το πιο πετυχημένο έργο της Βασίλισσας Αμαλίας. Είναι ο μοναδικός ιστορικός κήπος της χώρας και ο πρώτος διαμορφωμένος χώρος πρασίνου της Νεότερης Ελλάδας και στα πρώτα χρόνια της ύπαρξης του, αποτελούσε τον κήπο του Παλατιού (σημερινό κτήριο της Βουλής των Ελλήνων). Το 1923 χαρακτηρίστηκε κρατικός και το 1927 ιδρύθηκε το ΝΠΔΔ «Επιτροπή Δημοσίων Κήπων και Δενδροστοιχιών – Εθνικός Κήπος», το οποίο λειτούργησε έως το 2004. Έκτοτε, και για συνολικά 95 χρόνια, ο Δήμος Αθηναίων έχει την ευθύνη διαχείρισης του Εθνικού Κήπου. Το 2011 ο Κήπος χαρακτηρίστηκε επισήμως Ιστορικός Τόπος βάσει σχετικής απόφασης του Υπ. Πολιτισμού (ΦΕΚ τ. ΑΑΠ 49/23.03.2011).

Ο Θάνος Πετραλιάς ήταν πολιτικός, γιος του μεγαλεμπόρου Νικολάου Αθ. Πετραλιά, εγγονός του Αθανασίου Ι. Πετραλιά και δισέγγονος του αγωνιστή του 1821 Ιωάννη Πετραλιά. Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1881 και σπούδασε στην Ελβετία και την Αγγλία. Κατά την περίοδο 1902-1903 εργάστηκε στο παράρτημα της Τραπέζης Αθηνών στα Χανιά όπου γνωρίστηκε με τον τότε Ύπατο Αρμοστή της Κρήτης πρίγκιπα Γεώργιο και τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Εξέλεγξη βουλευτής Αχαϊοήλιδας στα 1910 και 1920 και ακολούθησε τον έκπτωτο βασιλιά Κωνσταντίνο στις εξορίες του, στην Ελβετία (1917-1920) και την Ιταλία (1922-1923). Εκεί και για όλα τα έτη, συνέγραψε πολυσέλιδο, ανέκδοτο ημερολόγιο και κατέγραψε, επί της ουσίας, τόσο την εξέλιξη των πολιτικών γεγονότων την περίοδο εκείνη όσο και την ιστορία και την γενεαλογία, επτά γενεών, της οικογενείας Πετραλιά με παράθεση ιστορικών ντοκουμέντων, αλληλογραφίας, αρχειακών πηγών και φωτογραφιών.
Διετέλεσε Γενικός Επιθεωρητής Οργανισμού Τουρισμού κατά την περίοδο 1933-1936, όπως συστάθηκε για πρώτη φορά την περίοδο εκείνη, θεμελιώνοντας την τουριστική πολιτική στο σύγχρονο ελληνικό κράτος.

Ο Θάνος Ν. Πετραλιάς νυμφεύθηκε τη Φάνη Κρεμμύδη και απέκτησαν δύο γιους: τον Επαμεινώνδα Πετραλιά και το Νικόλαο Θ. Πετραλιά. Κόρη του Επαμεινώνδα Θ. Πετραλιά και εγγονή του Θάνου Πετραλιά, είναι η ελληνίδα πολιτικός Φάνη Πάλλη-Πετραλιά.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Ακαδημία βρίσκεται πλάι στον αρχαιολογικό χώρο όπου τελέσθηκαν οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες και έχει ως σκοπό την μελέτη, την ενίσχυση και την προώθηση του Ολυμπισμού και των αξιών του σε σχέση με τα τρέχοντα παγκόσμια ζητήματα Ολυμπιακού ενδιαφέροντος και σύμφωνα με τις αρχές που θέσπισαν οι αρχαίοι Έλληνες και οι αναβιωτές του σύγχρονου Ολυμπιακού Κινήματος, με όραμα να αποτελέσει το κορυφαίο ίδρυμα Ολυμπιακής Παιδείας με σκοπό την προώθηση του Ολυμπισμού ως τρόπου ζωής και την ενσωμάτωση των Ολυμπιακών Αξιών στις σύγχρονες κοινωνίες σε όλη την υφήλιο.

Η Παρθένα Παναγιωτοπούλου, το γένος Μεταλλίδη, γεννήθηκε το 1909 στην Αργυρούπολη (Γκιουμούς Χανέ) της Τραπεζούντας. Ο πατέρας της ονομαζόταν Παύλος. Είχε δύο αδελφές κι έναν αδελφό. Εξαιτίας των διώξεων των Τούρκων η οικογένεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι και την περιουσία της. Κατέφυγε στην Ελλάδα ύστερα από πολλές κακουχίες και εγκαταστάθηκε στον συνοικισμό προσφύγων της Καλλιθέας. Η Παρθένα Μεταλλίδη παντρεύτηκε τον Νίκο Παναγιωτόπουλο το 1936 ή το 1937. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση. Μετά τον Δεκέμβριο του 1944 συνελήφθη και, επειδή αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας, εξορίστηκε στο Τρίκερι από το 1948 ως το 1953. Μεταφέρθηκε μαζί με άλλες κρατούμενες για ένα σύντομο διάστημα στη Μακρόνησο ενώ πέρασε και μερικούς μήνες στη Χίο.

[Πηγή για το βιογραφικό είναι σύντομο σημείωμα της δωρήτριας, το οποίο περιλαμβάνεται στο αρχείο, καθώς και προφορικές της μαρτυρίες].

Ο νομός Θεσπρωτίας συστάθηκε με τον Αναγκαστικό Νόμο 353 «Περί συστάσεως Νομού Θεσπρωτίας εν Ηπείρω» της 25ης Νοεμβρίου 1936. Ήταν ο 38ος αναγνωρισμένος νομός της Ελλάδος. Το 1937 καθορίστηκαν οι διοικητικές υποδιαιρέσεις και οι κοινότητες του νομού Θεσπρωτίας και χωρίστηκε σε τρεις επαρχίες: Παραμυθιάς, Θυάμιδος και Μαργαριτίου, ενώ η κοινότητα Ηγουμενίτσας αναγνωρίστηκε σε δήμο και ορίστηκε πρωτεύουσα του νομού και έδρα του Νομάρχη. Το 1947 αναγνωρίστηκε ο δήμος Φιλιατών και ο δήμος Παραμυθιάς. Το 1946 αποσπάστηκε από το νομό Θεσπρωτίας η περιοχή της Πάργας και εντάχθηκε στο νομό Πρεβέζης.
Η νομαρχία Θεσπρωτίας σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες.

Ο Γεώργιος Αβέρωφ ήταν ανιψιός και ο κυριότερος κληρονόμος του μεγάλου ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στη Γαλλία. Πολιτευτής Ευβοίας, διετέλεσε βουλευτής και πληρεξούσιος επανεκλεγόμενος συνεχώς από το 1895. Στενός συνεργάτης του Ε.Βενιζέλου, υπήρξε σπουδαίος παράγων και χορηγός του κινήματος Εθνικής Άμυνας και έλαβε μέρος στην Προσωρινή Κυβέρνηση Θεσσαλονίκης ως υπουργός Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της βενιζελικής οργάνωσης “Πατριωτική ΄Ενωσις”, της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας του Αρσακείου, του Ωδείου και της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων.

Αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης

Ο Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων (ΟΑΕ) ήταν ανώνυμη εταιρεία του Ελληνικού Δημοσίου με σκοπό την εξυγίανση προβληματικών επιχειρήσεων. Ιδρύθηκε με τον Ν. 1386/1983. Το 1990, με την ψήφιση του Ν. 1882/90 έπαυσε η υπαγωγή νέων επιχειρήσεων στους κόλπους του Ο.Α.Ε. και η έκτοτε δραστηριότητά του αφορούσε μόνο επιχειρήσεις που είχαν έως τότε υπαχθεί σε αυτόν. Τον Μάιο του 2000 τέθηκε σε καθεστώς εκκαθάρισης με εκκαθαριστή την Εθνική Κεφαλαίου ΑΕ, περάτωσε το χρόνο εκκαθάρισής του (24 μήνες), μεταβιβάζοντας πλέον όλα τα στοιχεία του ενεργητικού του στο ελληνικό Δημόσιο.
Στις 22 Αυγούστου 2002, ο υφυπουργός Ανάπτυξης Αλέξανδρος Καλαφάτης ανακοίνωσε την οριστική παύση λειτουργίας του.

Η εφημερίδα "Λαός" είναι ιδιοκτησίας της Πάτσικας Εκδοτική Δημοσιογραφική Βέροιας Ε.Ε. – Ζήσης Μιχ. Πάτσικας.
Βενιζέλου 10, Βέροια

Αγωνιστής από τη Δημητσάνα. Σκοτώθηκε στο Μανιάκι.

Το Υφυπουργείο Αγορανομίας ιδρύθηκε με τον Α.Ν. 1227 της 6ης Μαΐου 1938 «Περί συστάσεως υφυπουργείου Αγορανομίας, οργανισμού της κεντρικής υπηρεσίας αυτού και τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των σχετικών περί τούτου νόμων» (ΦΕΚ Α΄ 187/10.5.1938), ως “πολιτικό υπουργείο” στο Υπουργείο Εσωτερικών. Το Υφυπουργείο Αγορανομίας αποτελεί το διάδοχο σχήμα της Γενικής Διευθύνσεως Αγορανομίας (1935-1938). Τον Μάιο του 1941 το Υφυπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Επισιτισμού.

Υφυπουργοί Αγορανομίας διετέλεσαν οι:
1936-12-26/1937-03-15: Ε. Μαγιάκης
1937-05-15/1938-12-12: Περικλής Κρητικός
1939-12-12/1941-01-29: Γ. Ζαφειρόπουλος
1941-04-30/1941-05-06: Αντώνιος Λιβιεράτος
1941-05-06/1941-06-29: Δ. Πολύζος.

Στην αρχή του 20ου αιώνα οι βαλκανικοί πόλεμοι έφεραν ανακατατάξεις στα Βαλκάνια και την απελευθέρωση των ελληνικών εδαφών από τον τουρκικό ζυγό. Η Ελλάδα έπρεπε να μεριμνήσει άμεσα για τη διοίκηση και τη ρύθμιση της καθημερινής ζωής των ανθρώπων στις περιοχές που απελευθέρωνε (συνθήκη της Χάγης του 1907 – άρθρο 430). Η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να εφαρμόσει το μοντέλο των Γενικών Διοικήσεων.

Με το Β.Δ. 1/1912 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 337/31-10-1912) ανατίθεται στον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης Κων. Ρακτιβάν η Γενική Διοίκηση των απελευθερωμένων χωρών. Στο ίδιο διάταγμα αναφέρονται και οι αρμοδιότητες του Γενικού Διοικητή, που ήταν ευρύτατες και κάλυπταν τη Μακεδονία, την Ήπειρο και τα νησιά του Β. Αιγαίου. Με το Ν. 273/11-6-1914 (ΦΕΚ 157/11-06-1914) διορίζονται αναπληρωτές των Γενικών Διοικητών και οι αρμοδιότητες παραμένουν ενισχυμένες.

Με το Β.Δ. 524/1914 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 404/31-12-1914) αρχίζει να επεκτείνεται η εφαρμογή του Νομαρχιακού συστήματος. Καταργούνται οι Γενικές Διοικήσεις Ηπείρου, των νήσων Αιγαίου και της Σάμου . Η Γενική Διοίκηση Μακεδονίας και Κρήτης παραμένουν και έδρα της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας ορίζεται η Θεσσαλονίκη.

Με το Β.Δ. 16/19-3-1915 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 106/19-03-1915) καταργούνται οι Γενικές Διοικήσεις Μακεδονίας και Κρήτης και ενισχύεται ο θεσμός των Νομαρχιών. Με το Β.Δ. 1915 (τεύχος Α΄ΦΕΚ 120/01-04-1915) «Περί Διοικητικής Διαιρέσεως των νέων χωρών», η Μακεδονία διαιρείται σε πέντε νομούς (Θεσσαλονίκης, Κοζάνης, Φλωρίνης, Σερρών και Δράμας). Η ανώτατη διοικητική διεύθυνση του κάθε νομού ανατίθεται στον Νομάρχη.

Με τον Ν. 1149/1918 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 34/12-02-1918) η Κυβέρνηση Βενιζέλου επαναφέρει το θεσμό των Γενικών Διοικήσεων με υπεραυξημένες αρμοδιότητες. Στις καθορισμένες περιφέρειες διορίζονται Γενικοί Διοικητές. Οι Γενικοί Διοικητές διορίζονται με βαθμό και μισθό Υπουργού και υπάγονται ιεραρχικώς στο Υπουργείο Εσωτερικών. Ο Γενικός Διοικητής προΐσταται όλων των πολιτικών, διοικητικών και των αστυνομικών αρχών στην περιφέρειά του. Επιπλέον, ασκεί και πειθαρχική εξουσία.

Με το ψήφισμα 3265/1925 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 7/12-01-1925) που ουσιαστικά αποτελούσε νόμο πλαίσιο για τον καθορισμό των αρμοδιοτήτων των Γεν. Διοικητών και των Νομαρχών, συστήνεται στο Υπουργείο Εσωτερικών το Ανώτερο Συμβούλιο Αποκέντρωσης (άρθρο 5),το οποίο αποτελούσε μια ενδιαφέρουσα καινοτομία για την εποχή.

Με το Π.Δ. 1928 (τεύχος Α΄ ΦΕΚ 256/05-12-1928) «Περί μετονομασίας Γενικών Διοικήσεων και επαρχιών», η Γενική Διοίκηση Θεσσαλονίκης μετονομάζεται σε Γενική Διοίκηση Μακεδονίας.

Με το Ν. 4393/1929 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 297/20-08-1929) τροποποιείται ο Ν. 3265/1925. Ο Γεν. Διοικητής ασκεί στην περιφέρειά του τα κατά τους νόμους δικαιώματα των Υπουργών, εκτός των Υπουργών της Δικαιοσύνης, των Στρατιωτικών και των Ναυτικών. Η αρμοδιότητα της Αστυνομίας λιμένων και της Εμπορικής Ναυτιλίας του Υπουργείου Ναυτιλίας ανήκει στον Γενικό Διοικητή. Στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας συστήνεται θέση Γενικού Γραμματέα.
Με το Π.Δ. 1930 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 54/22-02-1930) καταργείται η Νομαρχία Θεσσαλονίκης και το προσωπικό μεταφέρεται στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας.

Με τον Α.Ν. 130/1936 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 410/24-09-1936) επί Κυβέρνησης Μεταξά, ενισχύονται οι αρμοδιότητες των Νομαρχών σε σχέση με τους Γενικούς Διοικητές . Ο Νομάρχης υπάγεται πλέον σε όλα τα Υπουργεία και ιδιαιτέρως στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Με τον Α.Ν. 159/1945 η Γενική Διοίκηση Μακεδονίας διασπάστηκε σε τρεις επιμέρους (Δυτικής, Κεντρικής και Ανατολικής) και το ίδιο έτος, με τον Α.Ν. 208/1945 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 65/21-03-1945) ιδρύεται Γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος στην οποία υπάγονται οι Γενικές Διοικήσεις Δυτικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Με την Υ.Α. 704/1988 (Τεύχος Β΄ ΦΕΚ 575/19-08-1988) γίνεται η μετονομασία του Υπουργείου Βόρειας Ελλάδας σε Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης, χωρίς καμία αλλαγή στο σκοπό και τη διάρθρωσή του.

Με το Π.Δ. 492/1988 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 224/05-10-1988) τροποποιείται και συμπληρώνεται το Π.Δ. 92/1987 συστήνοντας το Αυτοτελές Τμήμα Προστασίας Περιβάλλοντος και καθορίζοντας τις αρμοδιότητές του.

Με το Ν. 1893/1990 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 106/16-08-1990) συστήνεται στο Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης Γενική Γραμματεία Παλιννοστούντων ομογενών, ως ιδιαίτερη οργανική μονάδα του Υπουργείου.

Με το Π.Δ. 331/2001 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 221/08-10-2001) συστήνεται ο δεύτερος Οργανισμός του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης, ενώ οι αρμοδιότητες του παραμένουν οι ίδιες.

Με το Ν. 3074/2002 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 296/04-12-2002, άρθρο 12) καταργείται η Γενική Γραμματεία Παλιννοστούντων.

Με το Π.Δ. 167 /2005 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 220/02-9-2005) συστήνεται ο τρίτος Οργανισμός του Υπουργείου Μακεδονίας –Θράκης.

Με το Ν. 3489/2006 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 205/02-10-2006 άρθρο 18) συστήνεται στο Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης Διεύθυνση Προστασίας και Ανάπτυξης του Θερμαϊκού Κόλπου, η οποία υπάγεται απευθείας στον οικείο Υπουργό. Οι αρμοδιότητες της Διεύθυνσης περιγράφονται στο ίδιο άρθρο.

Με το Ν. 3489/2006 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 205/2-10-2006 άρθρο 3) συστήνεται η Ζώνη Καινοτομίας Θεσσαλονίκης. Η εταιρεία εποπτεύεται από τους Υπουργούς Ανάπτυξης και Μακεδονίας Θράκης.

Με την Κ.Υ.Α 301/2007 (Τεύχος Β΄ ΦΕΚ 80/29-01-2007) συγκροτείται ενιαίος Διοικητικός Τομέας με τίτλο «Ειδική Γραμματεία Οικονομίας και Τουριστικής Ανάπτυξης-Περιβάλλοντος και Υποδομών» και συστήνεται θέση μετακλητού Ειδικού Γραμματέα στο Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης.

Με το Π.Δ. 138/2008 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 192/25-09-2008) τροποποιείται το Π.Δ. 167/2005 «Οργανισμός του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης» και συστήνεται Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών. Στο Π.Δ. 138/2008 περιγράφεται η συγκρότηση και οι αρμοδιότητες της Διεύθυνσης.

Με την ΚΥΑ 9312/1990 (Τεύχος Β΄ ΦΕΚ 1860/03-09-2009) καταργείται ο ενιαίος Διοικητικός Τομέας και η θέση Ειδικού Γραμματέα στο Υπουργείο Μακεδονίας –Θράκης.

Με το Π.Δ. 185/2009 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 213/07-10-2009, άρθρο 3) το Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης μετατρέπεται σε Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης και μεταφέρεται ως σύνολο αρμοδιοτήτων, υπηρεσιών, θέσεων και προσωπικού στο Υπουργείο Εσωτερικών, με τις ίδιες αρμοδιότητες.

Με το Π.Δ. 96/2010 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 170/28-09-2010) η Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης ως σύνολο αρμοδιοτήτων, θέσεων και προσωπικού μεταφέρεται στο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.

Με το Π.Δ. 85/2012 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 141/21-06-2012 άρθρο 7) επανιδρύεται το Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης, με το σύνολο των υπηρεσιών, αρμοδιοτήτων, οργάνων, θέσεων και προσωπικού που είχε η Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης. Η Επιχειρησιακή Μονάδα Ανάπτυξης με έδρα τη Θεσσαλονίκη καταργείται και οι αρμοδιότητές της μεταφέρονται στη Διεύθυνση Οικονομίας και Τουριστικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης.

Με την ΚΥΑ 1459/110 (Τεύχος Β΄ ΦΕΚ 308/15-02-2013) ανατίθεται στο Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης τμήμα της αρμοδιότητας ελέγχου και εποπτείας της αγοράς και άσκηση των σχετικών διαδικασιών ελέγχου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 22 και 23 του Ν. 4072/2012 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 86/11-03-2012). Η αρμοδιότητα ασκείται εντός του χώρου ευθύνης του ΥΜΑΘ, ήτοι στη Μακεδονία και Θράκη.

Με το Π.Δ. 108/2014 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 175/28-08-2014) συστήνεται ο τέταρτος Οργανισμός του Υπουργείου Μακεδονίας και Θράκης.

Με το Π.Δ. 24/2015 (Τεύχος Α΄ ΦΕΚ 20/27-1-2015, άρθρο 1) συστήνεται το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και στις Υπηρεσίες του συγχωνεύεται το πρώην Υπουργείο Μακεδονίας και Θράκης.

Το 1914 η Ελληνική Κυβέρνηση ψήφισε τον ιδρυτικό νόμο για την «Ελευθέρα Ζώνη του Λιμένος της Θεσσαλονίκης» η οποία θα αναλάμβανε τη διοίκηση του μεγαλύτερου τμήματος του λιμανιού με κύρια αρμοδιότητα τη φορτοεκφόρτωση και μεταφορά εμπορευμάτων υποκειμένων και διαμετακόμισης, με ίδια μέσα και προσωπικό. Ωστόσο, ο νέος φορέας δεν θα προλάβει να συσταθεί αφού ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Τον Μάρτιο του 1923 συστάθηκε από την κυβέρνηση το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου καλούμενο «Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης» (ΕΖΘ). Ο νέος φορέας λειτούργησε τον Οκτώβριο του 1925. Τον Δεκέμβριο του 1953 η ΕΖΘ και το ΛΤΘ συγχωνεύθηκαν σε έναν νέο ενιαίο δημόσιο φορέα με την επωνυμία «Ελευθέρα Ζώνη και Λιμένας Θεσσαλονίκης» (ΕΖΛΘ).

Η Δ20 Διεύθυνση Προϋπολογισμού του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους συστάθηκε με το ΠΔ 284 της 14 Ιουνίου 1988 «Οργανισμός του Υπουργείου Οικονομικών» (ΦΕΚ Α΄ 128).
Η δομή και οι αρμοδιότητες της, σύμφωνα με το ΠΔ284/1988 ήταν οι ακόλουθες:
Τμήμα Τακτικού Προϋπολογισμού Εξόδων. Γραφείο Α'
α) Συγκέντρωση στοιχείων, επεξεργασία και κατάρτιση των ειδικών προϋπολογισμών εξόδων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, ΥΠΕΠΘ, Οικονομικών, Γεωργίας, ΥΠΕΧΩΔΕ και των επί μέρους ειδικών προϋπολογισμών των αποκεντρωμένων περιφερειακών υπηρεσιών των Υπουργείων αυτών.
β) Παροχή των αναγκαίων στοιχείων για την κατάρτιση του τμήματος της εισηγητικής έκθεσης του ΥΠΟΙΚ προς τη Βουλή, που αναφέρεται στους προϋπολογισμούς των εξόδων των ανωτέρω Υπουργείων.
γ) Χορήγηση αναπληρωματικών και εκτάκτων πιστώσεων από το αποθεματικό, σύμφωνα με τις δημοσιολογιστικές διατάξεις και διενέργεια των αναγκαίων μεταβολών στις πιστώσεις και προβλέψεις των προϋπολογισμών των ανωτέρω Υπουργείων.
δ) Σύμπραξη σε σχέδια νόμων, ΠΔ και διοικητικών πράξεων για τις συνέπειες, που ενδέχεται να δημιουργούνται απ' αυτά στους προϋπολογισμούς εξόδων των ανωτέρω Υπουργείων καθώς και μέριμνα για την επίλυση οποιουδήποτε θέματος, που ανακύπτει και δημιουργεί όμοιες συνέπειες.
ε) Συγκέντρωση και επεξεργασία των ειδικών προϋπολογισμών των Οργανισμών, που εποπτεύονται από τα ανωτέρω Υπουργεία και συνδημοσιεύονται με τον Κρατικό Προϋπολογισμό.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Τακτικού Προϋπολογισμού Εξόδων. Γραφείο B'
α) Οι ίδιες αρμοδιότητες με το Γραφείο Α, όσον αφορά τους προϋπολογισμούς εξόδων των Υπηρεσιών της Προεδρίας της Δημοκρατίας, των Υπουργείων Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Υγείας - Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Βιομηχανίας Ενέργειας και Τεχνολογίας και Εμπορίου και των επί μέρους ειδικών προϋπολογισμών των αποκεντρωμένων περιφερειακών υπηρεσιών των υπουργείων αυτών
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Τακτικού Προϋπολογισμού Εξόδων. Γραφείο Γ'
α) Οι ίδιες αρμοδιότητες με το Γραφείο Α΄ όσον αφορά τους προϋπολογισμούς εξόδων της Βουλής, των Υπουργείων Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξης, Δικαιοσύνης, Βόρειας Ελλάδας, Αιγαίου, Εργασίας , Μεταφορών και Επικοινωνιών, Εμπορικής Ναυτιλίας, και των επί μέρους ειδικών προϋπολογισμών των αποκεντρωμένων περιφερειακών υπηρεσιών των υπουργείων αυτών.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Προϋπολογισμού Εσόδων
α) Συγκέντρωση στοιχείων, επεξεργασία και κατάρτιση του προϋπολογισμού εσόδων καθώς και παρακολούθηση της πορείας εκτέλεσής του.
β) Παρακολούθηση της απόδοσης των φορολογικών μέτρων που λαμβάνονται κάθε φορά και δικαιολόγηση του μεγέθους της απόδοσης αυτών.
γ) Συγκέντρωση διατάξεων νόμων, προεδρικών δ/των, διοικητικών πράξεων και συμβάσεων, επί των οποίων βασίζονται τα έσοδα του προϋπολογισμού και μέριμνα για τη δημοσίευσή τους σε χωριστό ετήσιο τεύχος.
iv.Σχεδιασμός της εμφάνισης του προϋπολογισμού εσόδων κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται τόσο στις ανάγκες άσκησης δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής, καθώς και στις ανάγκες συγκρισιμότητας με τις χώρες της Ε.Ο.Κ.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων
α) Συγκέντρωση και επεξεργασία στοιχείων και κατάρτιση με βάση αυτά, του προϋπολογισμού των εξόδων δημοσίων επενδύσεων όλων των Υπουργείων.
β) Παροχή των αναγκαίων στοιχείων για την κατάρτιση του τμήματος της Εισηγητικής ΄Έκθεσης του Υπουργού των Οικονομικών προς τη Βουλή, που αναφέρεται στον προϋπολογισμό εξόδων δημοσίων επενδύσεων.
γ) Κατάρτιση αποφάσεων για τις μεταβολές των πιστώσεων του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων.
δ) Μηνιαία χρηματοδότηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.
ε) Σύμπραξη σε σχέδια νόμων, προεδρικών δ/των και διοικητικών πράξεων για τις συνέπειες που τυχόν δημιουργούνται στον προϋπολογισμό εξόδων δημοσίων επενδύσεων.
στ) Συγκέντρωση στοιχείων για τις πληρωμές εσωτερικού και εξωτερικού του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων, που πραγματοποιούνται από την Τράπεζα της Ελλάδος.
ζ) Παρακολούθηση των αδιάθετων υπολοίπων, που κατατίθενται στην Τράπεζα της Ελλάδος και παροχή οδηγιών για την εισαγωγή τους στα έσοδα του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων ή για την τακτοποίηση χρηματικών ενταλμάτων προπληρωμής (ΧΕΠ).
η). Κατάρτιση πινάκων απολογιστικών στοιχείων πληρωμών δημοσίων επενδύσεων.
θ) Συγκέντρωση και επεξεργασία των στοιχείων των εσόδων του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων, καθώς και παρακολούθηση της πορείας εκτέλεσής τους.
ι) Βεβαίωση και παρακολούθηση της είσπραξης δανείων που χορηγούνται από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.
ια) Εμφάνιση στη δημόσια ληψοδοσία των εσόδων που πραγματοποιούνται, καθώς και των πληρωμών του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων, που γίνονται από την Τράπεζα της Ελλάδος.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Προϋπολογισμών και Εποπτείας ΝΠΔΔ. Γραφείο Προϋπολογισμών
α) Έγκριση των προϋπολογισμών και των τροποποιήσεων αυτών, των απολογισμών και ισολογισμών των ΝΠΔΔ για τα οποία υπάρχει αρμοδιότητα του Υπουργού Οικονομικών.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Προϋπολογισμών και Εποπτείας ΝΠΔΔ. ΙΙ. Γραφείο Οικονομικής Εποπτείας
α) Μελέτη του Λογιστικού και όλων των γενικότερων θεμάτων που αφορούν την άσκηση οικονομικής εποπτείας στα ΝΠΔΔ από τον Υπουργό Οικονομικών, μέριμνα της νομοθετικής ρύθμισής τους, παρακολούθηση της σχετικής με τα θέματα αυτά νομολογίας και παροχή συναφών οδηγιών.
β) Μελέτη και κατά νόμο σύμπραξη σε θέματα κανονισμού των ασφαλιστικών υποχρεώσεων σε Ασφαλιστικά Ταμεία, καθώς και των παροχών που καταβάλλονται εφάπαξ ή περιοδικά από τα Ταμεία αυτά.
γ) Άσκηση εποπτείας στα ΝΠΔΔ που υπάγονται στην αρμοδιότητα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων - ΜΤΠΥ, Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Υλικού - ΟΔΔΥ).
δ) Επεξεργασία και προώθηση σχεδίων π.δ / των και Κανονιστικών Πράξεων, που αφορούν ΝΠΔΔ, των οποίων οι δαπάνες δεν βαρύνουν άμεσα ή έμμεσα τον Κρατικό Προϋπολογισμό
ε) Διατύπωση απόψεων σε σχέδια νόμων που αφορούν ΝΠΔΔ και παροχή οικονομικών στοιχείων στην αρμόδια Διεύθυνση Επεξεργασίας Σχεδίων Νόμων και προεδρικών διαταγμάτων.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Δημοσιονομικών Στοιχείων
α) Συγκέντρωση, μισθολογική κατάταξη και επεξεργασία των στοιχείων που αναφέρονται στην εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών.
β) Προπαρασκευαστικές εργασίες για την κατάρτιση του Κρατικού Προϋπολογισμού και της σχετικής εισηγητικής έκθεσης του Υπουργού των Οικονομικών.
γ) Έκδοση οδηγιών για τη διοίκηση των εσόδων και εξόδων του Κράτους.
δ) Επιμέλεια για την ορθή κωδικής κατάταξη των εσόδων και εξόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού.
ε) Έκδοση, γενικών πράξεων του Υπουργού Οικονομικών, για τον ορισμό των ποσοστών διάθεσης των πιστώσεων από τους κύριους διατάκτες και ορίων πληρωμών (άρθρο 20 του Ν.Δ.321/69 ΦΕΚ. 205 Α).
στ) Κάθε άλλο θέμα που αφορά τον Κρατικό Προϋπολογισμό και δεν εμπίπτει στις ειδικώς αναφερόμενες αρμοδιότητες των άλλων Τμημάτων της Διεύθυνσης

Με το ΠΔ 79/1990 η δομή και οι αρμοδιότητες της Δ20 άλλαξαν με κύρια αλλαγή ότι το Τμήμα Προϋπολογισμών και Εποπτείας ΝΠΔΔ. Γραφείο Προϋπολογισμών αναβαθμίστηκε σε Διεύθυνση Δ39 Διεύθυνση Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, η οποία αποτελούσε προ του 1988 ιδιαίτερη Διεύθυνση αλλά εντάχθηκε στην Δ20 το 1988 ως Τμήμα.

Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Α΄- Τακτικού Προϋπολογισμού Εξόδων
α) Συγκέντρωση στοιχείων, επεξεργασία και κατάρτιση των εδικών προϋπολογισμών εξόδων των Υπηρεσιών της Προεδρίας της Δημοκρατίας, των Υπουργείων: 1) Προεδρίας Κυβερνήσεως, 2) Εξωτερικών, 3)Εθνικής Αμύνης, 4)Εθνικής Οικονομίας, 5)Δικαιοσύνης, 6)Πολιτισμού, 7)Μακεδονίας – Θράκης, 8) Γεωργίας, 9)Εμπορίου, 10) Μεταφορών- Επικοινωνιών και των επιμέρους ειδικών προϋπολογισμών των αποκεντρωμένων περιφερειακών υπηρεσιών των Υπουργείων αυτών.
β) Παροχή των αναγκαίων στοιχείων για την κατάρτιση του τμήματος της Εισηγητικής Έκθεσης του Υπουργού των Οικονομικών προς τη Βουλή, που αναφέρεται στους Προϋπολογισμούς των εξόδων των ανωτέρω Υπουργείων.
γ) Χορήγηση αναπληρωματικών και έκτακτων πιστώσεων από το αποθεματικό, σύμφωνα με τις δημοσιολογιστικές διατάξεις διενέργεια των αναγκαίων μεταβολών στις πιστώσεις και προβλέψεις των προϋπολογισμών των ανωτέρω Υπουργείων
δ) Σύμπραξη σε σχέδια νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και διοικητικών πράξεων για τις συνέπειες, που ενδέχεται να δημιουργούνται απ’ αυτά εις τους προϋπολογισμούς εξόδων των ανωτέρω Υπουργείων καθώς και μέριμνα για την επίλυση οποιουδήποτε θέματος, που ανακύπτει και δημιουργεί όμοιες συνέπειες.
ε) Συγκέντρωση και επεξεργασία των ειδικών προϋπολογισμών των Οργανισμών, που εποπτεύονται από τα ανωτέρω Υπουργεία και συνδημοσιεύονται με το Κρατικό Προϋπολογισμό.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Β΄- Τακτικού Προϋπολογισμού Εξόδων
α) Οι ίδιες αρμοδιότητες με το Τμήμα Α΄ όσον αφορά τους Προϋπολογισμούς εξόδων της Βουλής, των Υπουργείων: 1) Εσωτερικών, 2)Υγείας – Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, 3) Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, 4) Αιγαίου, 5) Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, (ΠΕΧΩΔΕ), 6) Εργασίας, 7) Βιομηχανίας – Ενεργείας και Τεχνολογίας, 8) Εμπορικής Ναυτιλίας, 9) Δημοσίας Τάξεως, 10) Οικονομικών, 11)Τουρισμού και των επί μέρους ειδικών προϋπολογισμών των αποκεντρωμένων περιφερειακών υπηρεσιών των Υπουργείων αυτών.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Γ΄- Προϋπολογισμού Εσόδων
α) Συγκέντρωση στοιχείων, επεξεργασία και κατάρτιση του προϋπολογισμού εσόδων καθώς και παρακολούθηση της πορείας εκτέλεσής του.
β) Παρακολούθηση της απόδοσης των φορολογικών μέτρων που λαμβάνονται κάθε φορά και δικαιολόγηση του μεγέθους της απόδοσης αυτών.
γ) Συγκέντρωση διατάξεων νόμων, προεδρικών δ/των, διοικητικών πράξεων και συμβάσεων, επί των οποίων βασίζονται τα έσοδα του προϋπολογισμού και μέριμνα για τη δημοσίευσή τους σε χωριστό ετήσιο τεύχος.
δ) Σχεδιασμός της εμφάνισης του προϋπολογισμού εσόδων κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται τόσο στις ανάγκες άσκησης δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής, καθώς και στις ανάγκες συγκρισιμότητας με τις χώρες της Ε.Ο.Κ.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Δ΄- Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων
α) Συγκέντρωση και επεξεργασία στοιχείων και κατάρτιση με βάση αυτά, του προϋπολογισμού των εξόδων δημοσίων επενδύσεων όλων των Υπουργείων.
β) Παροχή των αναγκαίων στοιχείων για την κατάρτιση του τμήματος της Εισηγητικής ΄Έκθεσης του Υπουργού των Οικονομικών προς τη Βουλή, που αναφέρεται στον προϋπολογισμό εξόδων δημοσίων επενδύσεων.
γ) Κατάρτιση αποφάσεων για τις μεταβολές των πιστώσεων του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων. -Μηνιαία χρηματοδότηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.
δ) Σύμπραξη σε σχέδια νόμων, προεδρικών δ/των και διοικητικών πράξεων για τις συνέπειες που τυχόν δημιουργούνται στον προϋπολογισμό εξόδων δημοσίων επενδύσεων.
ε) Συγκέντρωση στοιχείων για τις πληρωμές εσωτερικού και εξωτερικού του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων, που πραγματοποιούνται από την Τράπεζα της Ελλάδος.
στ) Παρακολούθηση των αδιάθετων υπολοίπων, που κατατίθενται στην Τράπεζα της Ελλάδος και παροχή οδηγιών για την εισαγωγή τους στα έσοδα του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων ή για την τακτοποίηση χρηματικών ενταλμάτων προπληρωμής (ΧΕΠ).
ζ) Κατάρτιση πινάκων απολογιστικών στοιχείων πληρωμών δημοσίων επενδύσεων.
η). Συγκέντρωση και επεξεργασία των στοιχείων των εσόδων του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων, καθώς και παρακολούθηση της πορείας εκτέλεσής τους.
θ) Βεβαίωση και παρακολούθηση της είσπραξης δανείων που χορηγούνται από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.
ι) Εμφάνιση στη δημόσια ληψοδοσία των εσόδων που πραγματοποιούνται, καθώς και των πληρωμών του προϋπολογισμού δημοσίων επενδύσεων, που γίνονται από την Τράπεζα της Ελλάδος.
Δ20 Προϋπολογισμού. Τμήμα Ε΄- Δημοσιονομικών στοιχείων και Ειδικών θεμάτων
α) Συγκέντρωση, μισθολογική κατάταξη και επεξεργασία των στοιχείων που αναφέρονται στην εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών.
β) Προπαρασκευαστική εργασία κατάρτισης του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού και της Εισηγητικής Εκθέσεως του Υπουργού των Οικονομικών.
γ) Έκδοση οδηγιών για τη διοίκηση τ ων εσόδων και εξόδων του Κράτους και την επιμέλεια της ορθής Κωδικής Κατάταξης των Εσόδων και Εξόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού.
δ) Έκδοση, σύμφωνα με το άρθρο. 20 του Ν.Δ.321/69 «περί Δημοσίου Λογιστικού, των γενικών πράξεων του Υπουργού Οικονομικών, για τον ορισμό των ποσοστών διάθεσης των πιστώσεων και του ορίου πληρωμών.
ε) Κατάρτιση μηνιαίου απολογισμού εσόδων – δαπανών με βάση τα προσωρινά στοιχεία.
στ) Παρακολούθηση των θεμάτων επιδότησης εξαγωγών και επιτοκίων.
ζ) Παρακολούθηση των θεμάτων χρηματοδότησης των πετρελαιοειδών.
η). Παρακολούθηση των θεμάτων επιδότησης των γεωργικών προϊόντων και των λογαριασμών των Ειδικών Διαχειρίσεων (λιπασμάτων – καπνών – σταφίδων).
θ) Παρακολούθηση και ανάλυση του λογαριασμού του Δημοσίου Ν.200 «Ελληνικό Δημόσιο – Συγκέντρωση Εισπράξεων και Πληρωμών» που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος.
ι) Μέριμνα για την κάλυψη, του μηνιαίου ελλείμματος του Προϋπολογισμού, σύμφωνα με το νομισματικό πρόγραμμα που εφαρμόζεται κάθε φορά, όπως και κάθε άλλο θέμα του προϋπολογισμού που δεν εμπίπτει στις ειδικά αναφερόμενες αρμοδιότητες των άλλων τμημάτων».
Με το άρθρο 5 παρ. 11 του Ν. 4047 της 22/23 Φεβρουαρίου 2012 οι Δ 20 Διεύθυνση Προϋπολογισμού και η Δ39 Διεύθυνση Φορέων Γενικής Κυβέρνησης (μετονομασία της Δ39) ενοποιήθηκαν εκ νέου με το όνομα Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης.

Η Διεύθυνση Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης, προέκυψε από ενοποίηση των Δ 20 Διεύθυνση Προϋπολογισμού και η Δ39 Διεύθυνση Φορέων Γενικής Κυβέρνησης ( άρθρο 5 παρ. 11 του Ν. 4047 της 22/23 Φεβρουαρίου 2012 .
Σύμφωνα με το ΠΔ 142/2017 οι αρμοδιότητες κατανέμονται μεταξύ των Τμημάτων ως εξής:
(α) Τμήμα Α΄- Στοιχείων

(αα) Ο συντονισμός των εργασιών κατάρτισης του προσχεδίου και του σχεδίου του Κρατικού Προϋπολογισμού (Κ.Π.), καθώς και της εισηγητικής έκθεσης που συνοδεύει το προσχέδιο και το σχέδιο του Κ.Π. (ββ) Η παρακολούθηση της εφαρμογής του μητρώου δεσμεύσεων των φορέων τηςΓενικής Κυβέρνησης, καθώς και η συλλογή και επεξεργασία των στοιχείωνγια τις απλήρωτες και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους και την πορείαεξόφλησής τους.

(γγ) Η παρακολούθηση επίτευξης μηνιαίων και τριμηνιαίων ποσοτικών στόχωνεκτέλεσης του Προϋπολογισμού των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, ηπαρακολούθηση της υλοποίησής τους, η υποβολή προτάσεων για διόρθωσητυχόν αποκλίσεων, καθώς και η σύνταξη αναφορών και η δημοσίευση τωναναγκαίων στοιχείων.
(δδ) Η παροχή στοιχείων, σε μηνιαία και τριμηνιαία βάση, στη Βουλή,σχετικά με τη διάθεση πιστώσεων από το αποθεματικό και τις αυξομειώσειςπιστώσεων του Προϋπολογισμού.
(εε) Ο καθορισμός μηνιαίου ορίου πληρωμών των δαπανών του Δημοσίου, ηπαρακολούθηση και ο έλεγχος της υλοποίησής τους και η έκδοση σχετικήςμηνιαίας απόφασης.
(στστ) Η συγκέντρωση, επεξεργασία και καταχώρηση των πληροφοριών από τιςαρμόδιες υπηρεσίες για όλες τις εισροές και εκροές που επηρεάζουν τηρευστότητα, η παρακολούθηση, σε καθημερινή βάση, της ταμειακής θέσης τουΕλληνικού Δημοσίου, καθώς και η κατάρτιση σχετικών πινάκων προβλέψεων.
(ζζ) Η κατάρτιση και επικαιροποίηση του χρηματοδοτικού προγράμματος σε βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση, και η παρακολούθηση της ταμειακής ρευστότητας.

(ηη) Η παροχή απολογιστικών πληροφοριών για το ταμειακό ισοζύγιο του Κρατικού Προϋπολογισμού σε μηνιαία βάση.
(θθ) Η συλλογή και παροχή στοιχείων για τη διαμόρφωση του ισοζυγίου του Κρατικού Προϋπολογισμού (working balance).

(ιι) Η επικοινωνία, συγκέντρωση, επεξεργασία και αποστολή στοιχείων προςτο Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, καθώς και η προετοιμασία αναφορώνγια Διεθνείς Οργανισμούς και Διεθνείς Οίκους Πιστοληπτικής Αξιολόγησης.
(ιαια) Η συγκέντρωση στοιχείων, η επεξεργασία και κατάρτιση τουπροϋπολογισμού του ειδικού φορέα του Υπουργείου Οικονομικών που αφοράτις Γενικές Κρατικές Δαπάνες και του τμήματος της εισηγητικής έκθεσηςπου αναφέρεται σε αυτόν, η συγκέντρωση στοιχείων και η παρακολούθηση τηςεκτέλεσης του προϋπολογισμού του, καθώς και η διαχείριση των σχετικώνπιστώσεων.
(ιβιβ) Η αξιολόγηση των ενδεχόμενων συνεπειών στον προϋπολογισμό τουειδικού φορέα του Υπουργείου Οικονομικών που αφορά τις Γενικές ΚρατικέςΔαπάνες από σχέδια νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και λοιπών κανονιστικώνπράξεων, καθώς και η σύμπραξη στην έκδοση υπουργικών και κοινώνυπουργικών αποφάσεων που άπτονται θεμάτων προϋπολογισμού του ειδικούφορέα του Υπουργείου Οικονομικών που αφορά τις Γενικές Κρατικές Δαπάνες.
(ιγιγ) Η συγκέντρωση και επεξεργασία στοιχείων προσωπικού.

(ιδιδ) Ο καθορισμός του δημοσιονομικού πλαισίου για την τήρηση τουεκάστοτε ισχύοντος πλαισίου κανόνα προσλήψεων στο κράτος για τα έτη τουεκάστοτε Μ.Π.Δ.Σ. και η αντίστοιχη παρακολούθηση εκτέλεσης του προγραμματισμού προσλήψεων σε δημοσιονομική βάση.
(β) Τμήμα Β’ - Προϋπολογισμού Εσόδων

(αα) Η συγκέντρωση στοιχείων, η επεξεργασία τους και η κατάρτιση του Κρατικού Προϋπολογισμού στο σκέλος των εσόδων.

(ββ) Ο συντονισμός των εργασιών κατάρτισης του τόμου των φορολογικώνδαπανών έκαστου έτους, σε συνεργασία με τις αρμόδιες φορολογικές αρχές,που συνοδεύει τον Κρατικό Προϋπολογισμό κατά τα προβλεπόμενα στο αρ. 59του ν. 2214/1994 (A΄ 75).

(γγ) Η παρακολούθηση της πορείας εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού (σκέλος εσόδων), σε μηνιαία βάση και η κατάρτιση των σχετικών αναφορών.

(δδ) Ο καθορισμός μηνιαίων και ετήσιων στόχων είσπραξης εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού και η επανεκτίμηση ή επικαιροποίηση αυτών, με βάση τα νεότερα διαθέσιμα στοιχεία.

(εε) Η συνεργασία με τις φορολογικές αρχές σχετικά με την εκτίμηση των δημοσιονομικών επιπτώσεων των παρεμβάσεων που λαμβάνονται και επηρεάζουν τα έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού.

(στστ) Η παρακολούθηση της απόδοσης των μέτρων που λαμβάνονται κάθε φορά και επηρεάζουν τα έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού, στο πλαίσιο των συνολικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων που προωθούνται για την επίτευξη των στόχων του Μ.Π.Δ.Σ.

(ζζ) Η παροχή στοιχείων που αφορούν στα έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού.

(ηη) Η προετοιμασία και σύνταξη αναφορών σχετικά με την πορεία των εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού.

(θθ) Η εκτίμηση των ενδεχόμενων συνεπειών στα έσοδα του ΤακτικούΠροϋπολογισμού από σχέδια νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και λοιπώνκανονιστικών διοικητικών πράξεων, η σύμπραξη ή εισήγηση στην έκδοσηυπουργικών και κοινών υπουργικών αποφάσεων που άπτονται θεμάτων εσόδων,καθώς και η παροχή σχετικών πληροφοριών, όπου απαιτείται.
(ιι) Η παρακολούθηση των προερχόμενων από τα ταμεία της Ε.Ε. εσόδων τουΚρατικού Προϋπολογισμού που αφορούν στον τακτικό προϋπολογισμό.

(γ) Τμήμα Γ’ - Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων

(αα) Η κατάρτιση του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων και τουαντίστοιχου τμήματος της Εισηγητικής Έκθεσης του Υπουργού τωνΟικονομικών προς τη Βουλή.

(ββ) Η επεξεργασία αποφάσεων για τις μεταβολές των πιστώσεων του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Οικονομικών. 3976 ΕΦΗΜΕΡΙ∆Α TΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Τεύχος Α’ 181/23.11.2017

(γγ) Η αξιολόγηση των ενδεχόμενων συνεπειών στον Προϋπολογισμό ΔημοσίωνΕπενδύσεων από σχέδια νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και λοιπών κανονιστικών διοικητικών πράξεων και η παροχή απόψεων για την έκδοση υπουργικών και κοινών υπουργικών αποφάσεων.

(δδ) Η επεξεργασία και η εισήγηση προς τον Υπουργό Οικονομικών για την υπογραφή ή μη κανονιστικών διοικητικών πράξεων, οι οποίες άπτονται θεμάτων Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων.

(εε) Η παρακολούθηση των προερχόμενων από τα ταμεία της Ε.Ε. εσόδων και των δαπανών που αφορούν στον Προϋπολογισμό Δημοσίων Επενδύσεων.

(στστ) Η συγκέντρωση στοιχείων αιτήσεων πληρωμής προς τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων.

(ζζ) Η συγκέντρωση και επεξεργασία στοιχείων ταμειακών ροών μεταξύ φορέων της Γενικής Κυβέρνησης που αφορούν στον Προϋπολογισμό Δημοσίων Επενδύσεων.

(ηη) Η παρακολούθηση των μηνιαίων και τριμηνιαίων ποσοτικών στόχων της υλοποίησης του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων και η υποβολήπροτάσεων για τη διόρθωση τυχόν αποκλίσεων.

(θθ) Η παρακολούθηση των μητρώων δεσμεύσεων του Προϋπολογισμού Δημοσίων
επενδύσεων από τους φορείς Γενικής Κυβέρνησης.

(ιι) Η έκδοση εντολών μεταφοράς ποσών σε λογαριασμούς που τηρούνται στην Τράπεζα της Ελλάδος, για την υλοποίηση του συγχρηματοδοτούμενου σκέλους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

(ιαια) Η παρακολούθηση επενδυτικών δαπανών που πραγματοποιούνται μέσωτου Τακτικού Προϋπολογισμού.

(ιβιβ) Η παρακολούθηση λοιπών οριζόντιων θεμάτων που αφορούν στον
Προϋπολογισμό Δημοσίων Επενδύσεων.

(ιγιγ) Η παρακολούθηση και επεξεργασία στοιχείων που αφορούν στα ίδια έσοδα του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων.
(ιδιδ) Η παρακολούθηση των αδιαθέτων υπολοίπων χρηματοδοτήσεων του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων.

(δ) Τμήμα Δ΄- Σχεδιασμού και Υποστήριξης

(αα) Η καθοδήγηση και υποστήριξη των Γενικών Διευθύνσεων ΟικονομικώνΥπηρεσιών (Γ.Δ.Ο.Υ.) των Υπουργείων καθώς και των εξομοιούμενων με αυτέςΥπηρεσιών, κατά τις κείμενες διατάξεις, σε θέματα κατάρτισης, εκτέλεσηςκαι παρακολούθησης των προϋπολογισμών και των προϋπολογισμών των φορέωντης Γενικής Κυβέρνησης.
(ββ) Ο σχεδιασμός και ανάπτυξη διαδικασιών για την κατάρτιση, εκτέλεση και παρακολούθηση των Προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης.

(γγ) Η σύνταξη και επικαιροποίηση κωδικών κατάταξης εσόδων και εξόδων των Προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, σε συμφωνία με το ενιαίο σχέδιο λογαριασμών της Γενικής Κυβέρνησης.

(δδ) Η συγκέντρωση και επεξεργασία στοιχείων που αφορούν οριζόντιαθέματα προϋπολογισμού, η κατάρτιση εγκυκλίων, η σύνταξη αποφάσεων γιαθέματα προϋπολογισμού, οριζόντιου χαρακτήρα, η σύνταξη αναφορών και ηέκδοση γενικών οδηγιών για θέματα Προϋπολογισμού Γενικής Κυβέρνησης.
(εε) Η καταχώρηση γενικών ποσοστών διάθεσης για εκτέλεση Προϋπολογισμούστο πληροφοριακό σύστημα, οι έλεγχοι των ποσών διάθεσης και η καταχώρησηαποφάσεων αναμόρφωσης πιστώσεων.

(στστ) Η έκδοση των γενικών αποφάσεων του Υπουργού Οικονομικών για τον ορισμό ποσοστών διάθεσης των πιστώσεων του Προϋπολογισμού.

(ζζ) Η παροχή στοιχείων και πληροφοριών για θέματα προϋπολογισμού
οριζόντιου χαρακτήρα.

(ηη) Η γραμματειακή και μηχανογραφική υποστήριξη της Διεύθυνσης. (ε)
(β) Υποδιεύθυνση

Τμήμα Ε΄ - Προϋπολογισμού

(αα) Η συγκέντρωση στοιχείων, η επεξεργασία και κατάρτιση τωνπροϋπολογισμών εξόδων των Υπουργείων Διοικητικής Ανασυγκρότησης,Εσωτερικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης,Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μέρους του Υπουργείου Εσωτερικώνπου αφορά στο πρώην Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης, καθώς και τωνΑποκεντρωμένων Διοικήσεων της χώρας.
(ββ) Η συγκέντρωση στοιχείων, η επεξεργασία και κατάρτιση των συνοπτικώνπροϋπολογισμών εσόδων και εξόδων των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης πουεποπτεύονται από τα ανωτέρω Υπουργεία, καθώς και των ΑνεξάρτητωνΔιοικητικών Αρχών.
(γγ) Η συγκέντρωση στοιχείων και η παρακολούθηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού των ανωτέρω φορέων και Υπουργείων.

(δδ) Η συγκέντρωση μηνιαίων και τριμηνιαίων ποσοτικών στόχων, ηπαρακολούθηση της υλοποίησής τους και η υποβολή προτάσεων σχετικά με τησυμμόρφωση των φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο υφιστάμενο κάθε φοράθεσμικό πλαίσιο.
(εε) Η παροχή στοιχείων για την κατάρτιση του τμήματος της εισηγητικής έκθεσης του ετήσιου Κρατικού Προϋπολογισμού, το οποίο αναφέρεται στους προϋπολογισμούς των ανωτέρω φορέων.

(στστ) Η αξιολόγηση των ενδεχόμενων συνεπειών στους προϋπολογισμούς τωνανωτέρω φορέων από σχέδια νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και λοιπώνκανονιστικών διοικητικών πράξεων, η παροχή απόψεων για την έκδοσηυπουργικών και κοινών υπουργικών αποφάσεων που άπτονται θεμάτωνπροϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης αρμοδιότητας τουτμήματος, καθώς και η παροχή σχετικών πληροφοριών σε κάθε δημόσιαυπηρεσία.

(ζζ) Η επεξεργασία και η εισήγηση προς τον Υπουργό Οικονομικών για τηνυπογραφή ή μη κανονιστικών διοικητικών πράξεων, οι οποίες άπτονταιθεμάτων προϋπολογισμών των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης αρμοδιότηταςτου τμήματος.
(στ) Τμήμα ΣΤ΄ - Προϋπολογισμού
Οι ίδιες αρμοδιότητες με τις αρμοδιότητες των υποπεριπτώσεων

(αα) έως (ζζ) τουΤμήματος Ε΄ - Προϋπολογισμού όσον αφορά στους προϋπολογισμούςεξόδων των Υπουργείων Εθνικής Άμυνας, Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμούκαι Αθλητισμού, Τουρισμού, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και τωνφορέων που εποπτεύονται από αυτά, καθώς και της Βουλής των Ελλήνων.
(ζ) Τμήμα Ζ΄ - Προϋπολογισμού
(αα) Οι ίδιες αρμοδιότητες με τις αρμοδιότητες των υποπεριπτώσεων

(αα) έως 4 (ζζ) του Τμήματος Ε΄- Προϋπολογισμού όσον αφορά στους προϋπολογισμούςεξόδων της Προεδρίας της Δημοκρατίας, των Υπουργείων Οικονομίας καιΑνάπτυξης, Υποδομών και Μεταφορών, Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιώνκαι Ενημέρωσης, Οικονομικών, πλην των Γενικών Κρατικών Δαπανών,Μεταναστευτικής Πολιτικής, μέρους του Υπουργείου Εσωτερικών που αφοράστο πρώην Υπουργείο Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη καιΑγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, καθώς και των φορέων της ΓενικήςΚυβέρνησης που εποπτεύονται από αυτά.(ββ) Η παρακολούθηση των προερχόμενων από γεωργικά ταμεία της Ε.Ε. πόρων που αφορούν στον Ειδικό Λογαριασμό Εγγυήσεων Γεωργικών Προϊόντων (Ε.Λ.Ε.ΓΕ.Π).
(η) Τμήμα Η΄ - Προϋπολογισμού

(αα) Οι ίδιες αρμοδιότητες με τις αρμοδιότητες των υποπεριπτώσεων (αα) ως (ζζ) του Τμήματος Ε΄ - Προϋπολογισμού όσον αφορά στους προϋπολογισμούς
εξόδων των Υπουργείων Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής
Αλληλεγγύης και Υγείας, και των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης που
εποπτεύονται από αυτά.

(ββ) Η κατάρτιση και παρακολούθηση του ετήσιου Ενοποιημένου Κοινωνικού
Προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης.
(θ) Τμήμα Θ’ - Δ.Ε.Κ.Ο., Ν.Π.Ι.Δ. και Λοιπών Φορέων Γενικής Κυβέρνησης
(αα) Η άσκηση του κρατικού ελέγχου και της οικονομικής εποπτείας τωνΔ.Ε.Κ.Ο. και των Ν.Π.Ι.Δ. του Κεφαλαίου Α΄ του ν.3429/2005 (Α΄ 314), υπότην έννοια της συγκέντρωσης, επεξεργασίας και παρακολούθησης των ετήσιωνπροϋπολογισμών, για τις βασικές κατηγορίες εσόδων και εξόδων, και ηαξιολόγησή τους σε σχέση με τους δημοσιονομικούς στόχους τουΜεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, όπως τροποποιείταικαι ισχύει κάθε φορά, καθώς και η εισήγηση στον Υπουργό Οικονομικών γιατην έγκριση των ως άνω προϋπολογισμών.
(ββ) Η συγκέντρωση και παρακολούθηση των μηνιαίων και τριμηνιαίωνπρογραμμάτων εκτέλεσης των εγκεκριμένων προϋπολογισμών των Δ.Ε.Κ.Ο. καιτων Ν.Π.Ι.Δ. του Κεφαλαίου Α΄ του ν.3429/2005, και η σύνταξη τριμηνιαίωναναφορών για την εκτέλεσή τους σε σύγκριση με τους δημοσιονομικούςστόχους.
(γγ) Η συγκέντρωση των εισηγήσεων των οικείων Γενικών ΔιευθύνσεωνΟικονομικών Υπηρεσιών των εποπτευόντων Υπουργείων, για την υλοποίησηδιορθωτικών παρεμβάσεων, σε περιπτώσεις αρνητικών αποκλίσεων από τουςδημοσιονομικούς στόχους των εγκεκριμένων προϋπολογισμών όλων των φορέωναρμοδιότητας του τμήματος και η υποβολή προτάσεων σχετικά με τησυμμόρφωση των φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο υφιστάμενο, κάθεφορά, θεσμικό πλαίσιο.
(δδ) Η συγκέντρωση στοιχείων για την κατάρτιση και τη σύνταξη του τμήματος της εισηγητικής έκθεσης του ετήσιου Κρατικού Προϋπολογισμού, το οποίο αναφέρεται στους προϋπολογισμούς των φορέων αρμοδιότητάς του.

(εε) Η εξέταση των υποβαλλόμενων αιτημάτων αναθεώρησης των εγκεκριμένων προϋπολογισμών των φορέων του Κεφαλαίου Α’ του ν.3429/2005 και η εισήγηση στον Υπουργό Οικονομικών για την έγκρισή τους ή μη.
(στστ) Η εισήγηση στον Υπουργό Οικονομικών για την έκδοση αποφάσεων επίθεμάτων κατάρτισης επιχειρησιακών σχεδίων του άρθρου 6 του ν.3429/2005,των Δ.Ε.Κ.Ο. και των Ν.Π.Ι.Δ. του Κεφαλαίου Α΄ του ν.3429/2005 και ησυγκέντρωση μέσω των αρμόδιων Γενικών Διευθύνσεων Οικονομικών Υπηρεσιών,των εγκεκριμένων επιχειρησιακών σχεδίων.
(ζζ) Η παροχή απόψεων από την αξιολόγηση των ενδεχόμενων συνεπειών στους προϋπολογισμούς των φορέων αρμοδιότητας του τμήματος από σχέδια νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και λοιπών κανονιστικών διοικητικών πράξεων.

Γιος του στρατιωτικού Ευθύμιου Βιδάλη και της Ανθής Αριστοτέλη Καστρίτη, γεννήθηκε στο Άργος το 1917, αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1937. Έλαβε μέρος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941, ενώ μετά την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς κατέφυγε στην Παλαιστίνη (1942), όπου πολέμησε με τον αγγλικό στρατό. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου, πολέμησε με την πλευρά της κυβέρνησης τους κομμουνιστές. Ως συνταγματάρχης ανέλαβε τη διεύθυνση του γραφείου του Α/ΓΕΕΘΑ και διαχειρίστηκε με επιτυχία το ζήτημα της οικονομικής αμυντικής βοήθειας του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα (δράση για την οποία του αποδόθηκε εύφημος μνεία το 1962). Το 1950 φοίτησε στις Η.Π.Α. στη Σχολή του Πυροβολικού της Οκλαχόμα και στη Σχολή Διοίκησης και Γενικού Επιτελείου.
Το διάστημα 1954-1957 ήταν ο πρώτος έλληνας αξιωματικός που υπηρέτησε στο ανώτατο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στο Πεντάγωνο (Ουάσιγκτον). Παράλληλα σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Georgetown University από όπου πήρε τον μεταπτυχιακό του τίτλο το 1957.
Στη συνέχεια γύρισε στην Ελλάδα και ανέλαβε επιτελάρχης του Γ' Σώματος Στρατού. Αντιτάχθηκε στο στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 και έλαβε μέρος στο βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967. Μετά την αποτυχία του κινήματος τέθηκε υπό περιορισμό, αλλά κατάφερε να διαφύγει στις Η.Π.Α. τον Οκτώβριο 1968 και να ξεκινήσει αντιδικτατορική δράση. Κατόπιν τούτου, οι δικτάτορες του αφαίρεσαν την ιθαγένεια το 1970.
Στις Η.Π.Α. του προσφέρθηκε διευθυντική θέση στην εταιρεία Owens Corning Fiberglass στο Τολέδο, όπου πρόεδρος ήταν ο πρώην στρατιωτικός αρχηγός του ΝΑΤΟ, ο αμερικανός στρατηγός Νόρσταντ, με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία από τα χρόνια που υπηρετούσαν μαζί στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Κατά τη διάρκεια της οκταετούς παραμονής του στις Η.Π.Α., ανέπτυξε σημαντική αντιδικτατορική δράση, έχοντας επαφές με προσωπικότητες του ελληνοαμερικανικού και αμερικανικού πολιτικού, δημοσιογραφικού και ακαδημαϊκού κόσμου. Ταυτόχρονα, διατήρησε αλληλογραφία με τον βασιλιά Κωνσταντίνο και με έλληνες αξιωματικούς στους οποίους είχε εμπιστοσύνη.
Το 1976 γύρισε στην Ελλάδα, δημιουργώντας έδρα της εταιρείας του στην Αθήνα με στόχο την εξάπλωση των δραστηριοτήτων της στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Παράλληλα το ελληνικό κράτος αναγνώρισε την αντιδικτατορική του δράση και του έδωσε πίσω την ιθαγένειά του και τη σύνταξή του. Παραιτήθηκε από την Owens Fiberglass το 1988 με τη θέση του αντιπροέδρου.
Ως το 1993 κατείχε τη θέση του προέδρου του Δ.Σ. του Κέντρου Πολιτικής Έρευνας και Επιμόρφωσης (ΚΠΕΕ). Το 1992 διορίστηκε πρόεδρος της Α.Ε. «Αμφικτιονία 1992», της οποίας στόχος ήταν η οικονομική ανάπτυξη της Θράκης.
Τιμήθηκε με το μετάλλιο της ανδρείας και μετάλλια (15) από τη Βρετανία τη Γαλλία και τη Λιβύη και δίδαξε στην Ανώτερη Σχολή του Πυροβολικού, στη Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Εθνικής Αμύνης.
Αρθρογραφούσε τακτικά στον Τύπο και συνέγραψε τα βιβλία
1) Το σύγχρονο γεωπολιτικό περιβάλλον και η Εθνική μας πολιτική, Ευρωεκδοτική, Αθήνα, 1988 (βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών)
2) Ιστορικό ημερολόγιο (2 τόμ.) Χρόνια εκπατρισμού: 1968-1975, εκδ. Libro, 1997.
3) Confronting the greek dictatorship in the U.S. Years of exile: a personal diary (1968-1975)
4) Προσήλωση στη Δημοκρατία και επιμονή στην Ανάπτυξη. Δημοσιεύματα τριάντα ετών 1970-2000 Αθήνα, 2002
Παντρεύτηκε τη Ματίνα Βαμβακάρη με την οποία απέκτησαν ένα γιο, τον Ευθύμιο Βιδάλη, το 1954. Απεβίωσε στις 20 Δεκεμβρίου 2001.

[Πηγές σύνταξης βιογραφικού: υλικό του αρχείου]

Ο Επαμεινώνδας Βρεττός γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1900. Αξιωματικός του Πυροβολικού, έλαβε μέρος στο ελληνοβουλγαρικό επεισόδιο του 1925-1926 και διετέλεσε διευθυντής του 2ου Επιτελικού Γραφείου της ΧΙΙ Μεραρχίας στην Αθήνα μεταξύ 1.10.1938 και 30.5.1940 (αρχικά ως λοχαγός κι έπειτα ως ταγματάρχης). Στη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου (1940-1941) έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες μέχρι τον Απρίλιο του 1941.
Το 1942 διέφυγε στη Μέση Ανατολή και στις 3.1.1943 διορίστηκε διοικητής της Ι Μεραρχίας Μ.Α.. Στις 17.1.1943 μετατέθηκε στο ΙΙ Σώμα Πυροβολικού Μ.Α. και στις 21.3.1944 στο ΓΕΣ (Μ.Α.). Στο ΓΕΣ ανέλαβε διαδοχικά τις θέσεις του διοικητή στο Γραφείο Μελετών, στο ΙΙ Γραφείο και στο ΙΙ/β τμήμα (21.3.1944-15.8.1944).
Στις 18.11.1944 επέστρεψε στην Αθήνα όπου συνέχισε να ασκεί τα καθήκοντά του στο ΓΕΣ. Την περίοδο του εμφυλίου πολέμου διετέλεσε γραμματέας του Α8 γραφείου του Γ.Ε.Σ. (διεύθυνση Πυροβολικού), διοικητής του 101 συντάγματος πεδινού πυροβολικού (1947-1948), καθώς και επιτελάρχης της ΙΙ Μεραρχίας (1949). Μετά τη λήξη του Εμφυλίου διετέλεσε στρατιωτικός ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι (1951-1954), επιτελάρχης της 1ης Στρατιάς, (1954-1956), διοικητής Στρατηγείου Κεντρικής Ελλάδος (1956-1957) και υπαρχηγός Γ.Ε.Ε.Θ.Α. (1958-1959). Τέλος, υπήρξε πρόεδρος του Συνδέσμου Απομακρυσθέντων Αξιωματικών Στρατού μετά την 16η Νοεμβρίου 1952 (Σ.Α.Α.Σ.). Τιμήθηκε με πολλά ελληνικά και ξένα παράσημα και μετάλλια.

[Πηγή σύνταξης βιογραφικού: Who is Who, 1965, υλικό του αρχείου]

Ο υποστράτηγος Παναγιώτης Γαργαλίδης (Μεσσήνη, 1870 - Καλαμάτα, 1942) πήρε μέρος σε όλους τους πολέμους από το 1897 έως τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Στη διάρκεια της Ουκρανικής Εκστρατείας ήταν διοικητής της β΄ μεραρχίας πεζικού και διακρίθηκε στη διάσωση της συμμαχικής φρουράς Χερσώνας. Το 1922 ήταν διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού στον Έβρο. Τον Οκτώβριο του 1923 έλαβε μέρος στο φιλομοναρχικό κίνημα του Λεοναρδόπουλου και καταδικάστηκε σε θάνατο χωρίς όμως η ποινή να εκτελεστεί. Αποκαταστάθηκε το 1935.

Γιος του Παναγή Γκούμα, εμπόρου καυσοξύλων στον Πειραιά. Διετέλεσε μητροπολίτης Ναυπακτίας-Ευρυτανίας (1939-1945) και Ηλείας (1945-1968;). Υπήρξε μέλος της Ιεράς Συνόδου και του Κεντρικού Συμβουλίου της Αποστολικής Διακονίας (κατά το διάστημα 1948-1949 ήταν διευθυντής της Σχολής της Αποστολικής Διακονίας στην Αθήνα). Ήταν επίσης πρόεδρος του παραρτήματος Ηλείας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση πολλών εκκλησιαστικών σχολών, ορφανοτροφείου, νηπιαγωγείου, παιδικού σταθμού και φιλόπτωχων ταμείων. Έγραψε τα φυλλάδια “Σταγόνες αγάπης” (1956) και “Χριστιανική οικογένεια” (1959).

Ο Δημήτριος Γούναρης ( Πάτρα 1867-Αθήνα 1922 ) σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Γερμανία, το Παρίσι και το Λονδίνο. Το 1893 άρχισε να δικηγορεί στην Πάτρα. Στις εκλογές του 1902 ο Γούναρης πρωτοεκλέχτηκε ανεξάρτητος βουλευτής Αχαΐας, απέτυχε ωστόσο στις εκλογές του 1905, ενώ στις εκλογές του 1906 επανεκλέχτηκε. Τον Οκτώβριο του 1906 εμφανίστηκε στη Βουλή το «κόμμα των Ιαπώνων», με κύριο εμψυχωτή τον Γούναρη. Τον Ιούνιο του 1908, έγινε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Θεοτόκη, με αποτέλεσμα τη διάλυση της ομάδας των «Ιαπώνων». Ο ίδιος παραιτήθηκε από την κυβέρνηση Θεοτόκη στις αρχές του Φεβρουαρίου του 1909. Στις εκλογές του 1910 δεν υπέβαλε υποψηφιότητα, ενώ στις εκλογές του 1912 εκλέχτηκε ανεξάρτητος βουλευτής Αχαΐας με ρητή δήλωση ότι θα είναι «αντιπολιτευόμενος». Τον Φεβρουάριο του 1915, όταν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος διαφώνησε με την εισήγηση του Βενιζέλου να λάβει μέρος η Ελλάδα στην επιχείρηση των Αγγλογάλλων στα Δαρδανέλια, ύστερα από την παραίτηση του Βενιζέλου ο Γούναρης σχημάτισε στις 25 Φεβρουαρίου την πρώτη του κυβέρνηση.
Στις εκλογές της 31ης Μαΐου 1915 ως ιδρυτής του κόμματος των «εθνικοφρόνων» που το μετονόμασε αργότερα (1920) σε «Λαϊκό κόμμα» ο Γούναρης έχασε και υπερίσχυσε με μειωμένη δύναμη ο Βενιζέλος. Στις εκλογές του Δεκεμβρίου 1915 το κόμμα των Φιλελευθέρων δεν έλαβε μέρος. Στη δεύτερη διάλυση της Βουλής τον ίδιο χρόνο ο Γούναρης βγήκε νικητής στις εκλογές με αποχή μεγάλου τμήματος του λαού. Ως αντιβενιζελικός εκτοπίστηκε τον Ιούνιο του 1917 στο Αιάκειο της Κορσικής. Το 1919 διέφυγε από την Κορσική και ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ιταλία. Ξαναγύρισε στην Ελλάδα όταν προκήρυξε ο Βενιζέλος εκλογές για την 1 Νοεμβρίου του 1920. Αυτές οι εκλογές έδωσαν την πλειοψηφία στην Ηνωμένη Αντιπολίτευση με ισχυρότερο κόμμα στη Βουλή το «Λαϊκό κόμμα» του Γούναρη. Ο Γούναρης καταδικάστηκε - χωρίς ο ίδιος να απολογηθεί- από έκτακτο στρατοδικείο (στην γνωστή δίκη των έξι), στις 15 Νοεμβρίου του 1922 στην ποινή του θανάτου ως ένοχος «εσχάτης προδοσίας» για την Μικρασιατική καταστροφή.

Ο Δημήτριος Σταύρου Δήμου γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου του 1904 στην Επανωμή. Το 1921 τελείωσε το 2ο εξατάξιο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης. Το 1922 έφυγε για σπουδές φαρμακευτικής στο Μάρμπουργκ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Γκρατς από όπου πήρε πτυχίο το 1931. Τον Δεκέμβριο του 1933 διορίσθηκε «φαρμακοποιός, γραμματεύς Β/» στο Δήμο Θεσσαλονίκης, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1939. Στη συνέχεια εργάστηκε στη Bayer, αρχικά στο υποκατάστημα της Θεσσαλονίκης και έπειτα, από το 1950 ως το 1972 ως διευθυντής στο επιστημονικό της τμήμα, στην Αθήνα. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 1990.

Ασχολήθηκε με τη μετάφραση και τον σχολιασμό σημαντικών εκπροσώπων της γερμανικής και της κεντροευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Είναι ο πρώτος μεταφραστής του Κάφκα στην Ελλάδα. Εκτός από Κάφκα μετέφρασε Γέοργκ Τρακλ, Πάουλ Τσέλαν, Ούγκο φον Χόφμανσταλ, Χέρμαν Έσσε, Τόμας Μαν και κείμενα του συμπεριλήφθηκαν σε λογοτεχνικά και φιλολογικά περιοδικά (κυρίως στη Νέα Πορεία). Ο Δήμου ήταν τακτικό μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, η οποία εξέδωσε εκτός εμπορίου το πρωτότυπο έργο του Ονειρολόγιο.

Ο Γιάννης Δουατζής (Λαμία, 1912 - Αθήνα, 1990) ήταν αδελφός του Γιώργου Δουατζή (καπετάν Όθρυ), από τους πρώτους καπετάνιους του Ε.Λ.Α.Σ. στην Εύβοια.
Ήταν μεταλλοπλάστης γλύπτης και ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα για την ανάδειξη του επαγγέλματος τόσο στο Μεσοπόλεμο όσο και μεταπολεμικά. Μεταξύ άλλων υπήρξε ιδρυτής και πρόεδρος για δεκαοχτώ χρόνια της Πανελλήνιας Ένωσης Βιοτεχνών Λαϊκής Τέχνης, οργανωτής της πρώτης Πανελλήνιας Έκθεσης Καλλιτεχνικής Βιοτεχνίας (1958), μέλος του συμβουλίου του Ελληνικού Οργανισμού Ελληνικής Χειροτεχνίας (Ε.Ο.Ε.Χ.), της διοίκησης της Ομοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων Αθήνας κ.ά. Για τη δράση του τιμήθηκε με πολλά διπλώματα και μετάλλια.
Ο Γιάννης Δουατζής εντάχθηκε από νωρίς στο κομμουνιστικό κίνημα. Στο Μεσοπόλεμο διετέλεσε μέλος της Ο.Κ.Ν.Ε. και του Κ.Κ.Ε. (1927-1946) και ανέπτυξε πλούσια συνδικαλιστική δράση. Την περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στο Ε.Α.Μ. (μέλος της Λαϊκής Επιτροπής Κολωνού) και πρωτοστάτησε στην οργάνωση αντιστασιακών ομάδων στο Περιστέρι και στην Κολοκυνθού. Πήρε μέρος στα Δεκεμβριανά, στη διάρκεια των οποίων τραυματίστηκε στον αριστερό πνεύμονα.
Ο Γιάννης Δουατζής ασχολήθηκε με την έρευνα για τη ζωή και τη δράση του αδελφού του, Γιώργου Δουατζή και του 7ου Συντάγματος του Ε.Λ.Α.Σ. στην Εύβοια και εξέδωσε δύο βιβλία. Είχε τρία παιδιά.

[Πηγές σύνταξης βιογραφικού: βιογραφικό σημείωμα στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του Ημερολόγιο καπετάν Όθρυ και πληροφορίες του γιου του Γιώργου.]

Ο Στέφανος Δρακάτος ήταν στρατιωτικός γιατρός. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901 και κατοικούσε στη Λάρισα. Πήρε μέρος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-1941 ενώ στον Μεσοπόλεμο φαίνεται ότι δραστηριοποιήθηκε υπέρ της παλινόρθωσης της μοναρχίας.

Ο Γεώργιος Δράκος (Αθήνα, 1916-) είναι πρωτοπόρος της ελληνικής βιομηχανίας. Διετέλεσε πρόεδρος του ομίλου εταιρειών ΙΖΟΛΑ και του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (1958-1968). Υπό τη διοίκησή του η επιχείρηση προχώρησε στην παραγωγή προϊόντων προηγμένης τεχνολογίας (κυρίως οικιακές ηλεκτρικές συσκευές), θέσπισε πρωτοποριακές σχέσεις με το προσωπικό (συμβούλια προσωπικού σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης, συμμετοχή των εργαζομένων στα κέρδη της εταιρείας, επιμόρφωση των εργαζομένων στο χώρο δουλειάς) και χρησιμοποίησε συστηματικά τη διαφήμιση για την προώθηση των προϊόντων της. Ο Δράκος υπήρξε συντάκτης πολλών άρθρων σχετικά με την ελληνική οικονομία και παράλληλα εξέδωσε τα παρακάτω βιβλία:

Διοικών και διοικούμενος, Αθήναι 1977

Οι Εύθυνοι, Αθήναι 1978

Κακία σιωπηθείσα, Αθήναι 1979

Η βιομηχανία στην Ελλάδα όπως την έζησε ένας βιομήχανος, Αθήναι 1980

Η Εθνική Τράπεζα και η ΙΖΟΛΑ. Συμπαράσταση και Δολιοφθορά, 2η έκδοση, Αθήναι 1981.

Αποστάγματα μιας ζωής, Αθήναι 1983

Στον αστερισμό της δημιουργίας. Η ιστορία μιας προσπάθειας, Αθήναι 1989

Καλόν το γήρας, Αθήναι 1991

Χαμένα Χρόνια, Αθήναι 1993

Αντικρίζοντας το θάνατο, Αθήναι 1997

Ο Παναγιώτης Δράκος (Θήβα, 1879 - Αθήνα, 1966) άνοιξε το 1906 ένα εμπορικό κατάστημα υδραυλικών ειδών. Σταδιακά η επιχείρηση μεγάλωσε και το 1936 μετατράπηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία Παναγιώτης Γ. Δράκος. Εν τω μεταξύ το 1934 ο Παναγιώτης Δράκος κατείχε το 20% της εταιρείας Ιζόλα που ιδρύθηκε το 1930 από μικρασιάτες και κατασκεύαζε ηλεκτρικούς σωλήνες και σιδηροσωλήνες. Το 1937 η οικογένεια Δράκου αγόρασε όλα τα μερίδια των συνεταίρων στην εταιρεία. Έκτοτε το όνομα των Δράκων συνδέθηκε με την εταιρεία, την οποία διηύθυνε ο γιος του Παναγιώτη, Γεώργιος Δράκος (Αθήνα 1916 - ). Το 1974 είχε δημιουργηθεί με συγχωνεύσεις, επανειλημμένες αυξήσεις του μετοχικού της κεφαλαίου κλπ. ένας όμιλος πέντε βιομηχανιών εξειδικευμένων στην παραγωγή οικιακών συσκευών. Τη χρονιά αυτή, η εταιρεία άρχισε την κατασκευή ενός μεγάλου εργοστασίου στην Θήβα. Ωστόσο η κρίση του πετρελαίου, ο ανταγωνισμός με ξένες επιχειρήσεις και οι αντεγκλήσεις με την Εθνική Τράπεζα, ματαίωσαν τα σχέδια της εταιρείας και παράλληλα οδήγησαν σε δραματική αύξηση των χρεών της, με αποτέλεσμα να χρεοκοπήσει.

Κωνσταντίνος Δρούλιας (Πάτρα, 1896-Αθήνα, 1976). Γιος του Ανδρέα Δρούλια, σπούδασε νομικά στην Αθήνα και οικονομικές επιστήμες στο Λονδίνο. Επιστρέφοντας ανέλαβε τη γενική διεύθυνση του εξαγωγικού οίκου σταφίδας που διατηρούσε ο πατέρας του στην Πάτρα και το Αίγιο. Το 1920 ίδρυσε την “Ανώνυμον Σταφιδική Εταιρεία" με υποκαταστήματα στην Αγγλία, τη Γερμανία και τις Η.Π.Α. Μετείχε επίσης στην ίδρυση των εταιρειών: “Α. Δρούλιας Α.Ε." (1921) και “Ανώνυμος Βιομηχανική Εταιρεία Ξυλείας" (Α.Β.Ε.Ξ.) (υπήρξε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της από το 1922-1927). Παράλληλα, την περίοδο αυτή, πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Αυτόνομου Σταφιδικού Οργανισμού. Το 1926 παντρεύτηκε την Ντόρα Ρετσίνα και έγινε γενικός διευθυντής της κλωστοϋφαντουργίας “Αφοί Ρετσίνα Α.Ε.". Το 1935 μετείχε στην ίδρυση της εταιρείας “Αλκίνοος Α.Ε. Γεωργικών και Κτηματικών Επιχειρήσεων". Το 1965 μετά τη διάλυση του “Αλκίνοου", ο Δρούλιας αποσύρθηκε από την επιχειρηματική δράση. Ο Δρούλιας διετέλεσε πρόεδρος της Πανελληνίου Ενώσεως Βιομηχάνων (1936-1937) και αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (1937). Είχε τρεις αδελφούς: τον Δημήτριο, τον Γεώργιο και τον Αναστάσιο.

Το αρχείο περιέχει υλικό που αφορά τις παρακάτω εταιρείες:

“Αλκίνοος Α.Ε. Γεωργικών και Κτηματικών Επιχειρήσεων".

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1935. Σκοπός της ήταν η αγοραπωλησία κτημάτων, οι οικοδομικές επιχειρήσεις καθώς και η καλλιέργεια και εμπορία διαφόρων αγροτικών προϊόντων που παράγονταν στο κτήμα του Δρούλια στην Κηφισιά (κυρίως φυστίκια). Το 1940 περιόρισε τις δραστηριότητές της στον τομέα της γεωργίας. Κύριος μέτοχος, με 500 μετοχές, και εντεταλμένος σύμβουλος της εταιρείας ήταν ο Κωνσταντίνος Δρούλιας, ο οποίος προσέφερε στην επιχείρηση το κτήμα και τον εξοπλισμό. Στην ίδρυση της εταιρείας μετείχε επίσης και ο αδελφός του Γεώργιος μαζί με άλλους. Η αποτυχία της επιχείρησης, η οποία μεταξύ άλλων οφειλόταν και στις ακατάλληλες κλιματολογικές συνθήκες, οδήγησε στην εκκαθάρισή της το 1950. Έκλεισε το 1965.

“Α. Δρούλιας Α.Ε.".

Ιδρύθηκε το 1921 από τον Κωνσταντίνο και Δημήτριο Δρούλια με σκοπό την εμπορία σταφίδας. Το 1927 ο Κωνσταντίνος αποσύρθηκε ενώ η εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση το 1930, μετά από συμβιβασμό με τις Τράπεζες Ιονική, Εμπορική και Αθηνών. Το 1936 η επιχείρηση υπολειτουργούσε.

Η Ειρήνη Αθηναία γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 1885 από φτωχούς και πολύτεκνους γονείς. Υιοθετήθηκε από την οικογένεια Μεγαπάνου, το επίθετο της οποίας φέρει. Μετά τον χωρισμό με τον σύζυγό της, Πολύβιο Δημητρακόπουλο, συνδέθηκε με τους Αθανάσιο Σουλιώτη-Νικολαΐδη και Ίωνα Δραγούμη. Ξεκίνησε τις δημοσιεύσεις της από το 1903 στο περιοδικό Νουμάς. Δημοσίευσε σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες. Έγραψε ποιήματα, αφηγήματα, βιογραφίες ποιητών και πεζογράφων, βιβλιοκρισίες, μελέτες, δοκίμια και χρονογραφήματα. Το 1907 εξέδωσε το πρώτο της έργο Νύχτες. Τα έργα της Το σφυρί. Δραμάτιον μονόπρακτον (1910) και Η υιοθετημένη. Κοινωνικόν μυθιστόρημα (1914), πριν την αυτοτελή τους έκδοση, δημοσιεύθηκαν σε συνέχειες αντιστοίχως στο περιοδικό Παναθήναια και την εφημερίδα Σκριπ. Οι τόμοι Εποχές (1934), Σιωπηλά (1938) και Τελευταία Άνοιξη (1953) περιλαμβάνουν αφηγήματά της. Αδημοσίευτα παρέμειναν τα μυθιστορήματα Ημερολόγιο της Εμίνας και Ζωή στο λόφο. Κατά την μεταξική δικτατορία εργάστηκε στο υπουργείο Τύπου. Άρρωστη και σε δύσκολη οικονομική θέση, πέθανε στην Αθήνα το 1955.

[Πηγή: Α. Κατσιγιάννη, «Ειρήνη η Αθηναία. Παρουσίαση-ανθολόγηση», Η μεσοπολεμική πεζογραφία. Από τον πρώτο ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939), τομ. Γ΄, Αθήνα, Σοκόλης, 1992, σσ. 372-409. Σάββας Καράμπελας, «Τα Νέα Γράμματα στην περίοδο της δικτατορίας Μεταξά: Στοιχεία της πολιτικής ταυτότητας του περιοδικού», http://www.eens-congress.eu/ ]

Ο Νίκος Ευθυμίου, ηθοποιός με θεατρική και κινηματογραφική δραστηριότητα, γεννήθηκε το 1917. Φοίτησε στη Νέα Δραματική Σχολή του Σωκράτη Καραντινού (1935) και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1936-1938). Μαθητής στη δραματική σχολή ακόμη, εμφανίστηκε στο θέατρο με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη (1935-1936). Στον ίδιο θίασο εργάστηκε και κατά τις περιόδους 1939-1940 και 1943. Έλαβε μέρος, επίσης, σε παραστάσεις των θιάσων: Παμφίλης Αργυροπούλου & Κώστα Σαντοριναίου (1938-1939), «Νεοελληνικό Θέατρο» Νίκου Δελούδη (1939), Βέρας Δελούδη (1943-1944), «Ελληνικό Θέατρο» Άννας Σταυρίδου & Νώντα Χέλμη (1944), «Νεοελληνική Σκηνή» Κώστα Παπαγεωργίου (1945-1946), «Νέα Σκηνή» Φώτη Μπογράκου (1946-1947), Κρινιώς Παππά & Σπύρου Μουσούρη (1948), Αδαμάντιου Λεμού (1950, 1952-1954), Βασίλη Αργυρόπουλου (1950-1951), Άννας Λώρη & Γιώργου Ολύμπιου (1951). Το 1940, ιδρυτικό μέλος, με τον Αδαμάντιο Λεμό, τη Μαίρη Γιατρά-Λεμού και άλλους νέους τότε ηθοποιούς, του θιάσου «Νεοελληνική Σκηνή», εμφανίστηκε σε σειρά παραστάσεων στο θέατρο «Ζέφυρος» στον Πειραιά, ενώ στη διάρκεια του πολέμου (1940-1941) πραγματοποίησε παραστάσεις στα θέατρα «Λουξ», «Καλιφόρνια» και «Ταμπούρια», με τον θίασο «Θέατρο του Λαού», που ίδρυσε από κοινού με τον ηθοποιό Πέτρο Ντούγκα. Το 1951 ίδρυσε τον θίασο «Οργανισμός Παιδικού Θεάματος» και έδωσε σειρά παραστάσεων για παιδιά στο θέατρο «Κρυστάλ» στην Καλλιθέα ως το 1952. Το 1953 εμφανίστηκε με δικό του θίασο στο θέατρο «Ραντάρ». Από το 1954 εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, όπου παρακολούθησε σπουδές σκηνοθεσίας (Nationaltheater Mannheim) και, στη συνέχεια, διοργάνωσε θεατρικές παραστάσεις για ομογενείς.

[Πηγές σύνταξης βιογραφικού: 1. Έξαρχος, Θόδωρος, «Νίκος Ευθυμίου», Έλληνες ηθοποιοί: Αναζητώντας τις ρίζες. Τόμος δεύτερος (Α-Μ). Αθήνα / Γιάννενα, Δωδώνη, 1996, σ. 137. 2. Υλικό του αρχείου.]