Ο Νίκος Σύριγγας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Η οικογένειά του καταγόταν από την Ικαρία και ο πατέρας του ήταν καπετάνιος. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο της Grenoble στη Γαλλία. Γνώρισε το Μιχάλη Ράπτη (Πάμπλο) και επηρεάστηκε από τις πολιτικές του αντιλήψεις. Μιλούσε γαλλικά και αγγλικά και ασχολήθηκε -στο πλαίσιο των πανεπιστημιακών εργασιών- με τις παρακάτω μελέτες: 1) Οι Αλγερινοί εργάτες μετανάστες στη Γαλλία και στην περιοχή της Grenoble (1978), 2) Ο ελληνικός υπερρεαλισμός: μια πρώτη προσέγγιση του ελληνικού υπερρεαλισμού μέσα από δύο παραδείγματα (1979) και 3) Η διεθνής αριστερή αντιπολίτευση, 1929-1940 (1981). Αργότερα, μετά τις σπουδές του, ξεκίνησε έρευνα για τους νεκρούς τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές στην Ελλάδα την περίοδο του Εμφυλίου και για την εξόντωση της οργάνωσης στο Αγρίνιο από μέλη του Κ.Κ.Ε. Η έρευνα του έμεινε ανολοκλήρωτη (το υλικό της άλλωστε αποτελεί και μέρος του αρχείου του) γιατί πέθανε από λευχαιμία, σε ηλικία 33 ετών, το 1986.

Το Σωματείο με την επωνυμία «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΕΛΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» ιδρύθηκε το 1969 με καταστατικό που εγκρίθηκε και αναγνωρίσθηκε με την υπ’ αριθ. 1060/1969 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και καταχωρήθηκε στην οικεία στήλη του Βιβλίου αναγνωρισμένων σωματείων του Πρωτοδικείου Αθηνών με το αύξ. αριθ. 27772.
Έχει ως σκοπό: (α) τη διάδοση του Θείου Λόγου και των αληθειών αυτού μεταξύ των μελών αυτού, (β) την πρακτική εφαρμογή του Χριστιανικού πνεύματος σύμφωνα προς τις εντολές του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και (γ) την πνευματική οικοδόμηση των μελών αυτού εν Χριστώ Ιησού.
Το καταστατικό του τροποποιήθηκε το 1987 δυνάμει της από 25.02.1987 απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου και το 2009 που και κωδικοποιήθηκε και εγκρίθηκε με την υπ’ αριθ. 986/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η Γενική Συνέλευση του Σωματείου είναι το ανώτατο όργανο αυτού, χαράσσουσα τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές της δράσης του. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου είναι πενταμελές και διοικεί το Σωματείο, επιμελείται τις υποθέσεις αυτού και διαχειρίζεται την περιουσία του, ενώ συντάσσει και τροποποιεί τους εσωτερικούς κανονισμούς του Σωματείου.
Νόμιμος λειτουργός, ποιμένας, είναι ο Κωνσταντίνος Τζανέτος του Ιωάννη δυνάμει της υπ’ αριθ. Φ.078.3/Α3/52/ 05.06.1989 απόφασης του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Διεύθυνσης Ετεροδόξων Ετερόθρησκων, Τμήματος Ετεροδόξων

Η Καίτη Καρακνάκη (το γένος Μπέρτου) δραστηριοποιήθηκε στην εκπαίδευση των κοριτσιών στον Πειραιά. Ήταν γραμματέας της Φιλικής Εταιρίας Νέων Πειραιώς, την περίοδο 1933-1934. Ανακηρύχθηκε Επίτιμος Φίλος της Εταιρίας το 1937. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 ήταν έφορος του Συνδέσμου Κυριών προς Προστασίαν της Εργάτιδος.
Ο Σύνδεσμος Κυριών προς Προστασίαν της Εργάτιδος ιδρύθηκε το 1904, στον Πειραιά. Σύμφωνα με το καταστατικό του Συνδέσμου σκοπός του ήταν «η ηθική και υλική προστασία και η σχετική μόρφωσις του εργατικού γυναικείου πληθυσμού της πόλεως Πειραιώς». Ο Σύνδεσμος ήταν χωρισμένος σε τρία τμήματα: Κυριακού Σχολείου, Περιθάλψεως και Συσσιτίου. Πρόεδρος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου ήταν η Α.Π. Ξανθάκη, αντιπρόεδρος η Ελίζα Δαμαλά, γραμματέας η Αμαλία Περράκη και ταμίας η Αργυρώ Φεράλδη.
Η κυριότερη δραστηριότητα του Συνδέσμου ήταν η λειτουργία του Κυριακού Σχολείου σκοπός του οποίου ήταν η εκπαίδευση απόρων κοριτσιών Το Σχολείο ήταν εξατάξιο και διδάσκονταν τα μαθήματα: ανάγνωση, γραφή, θρησκευτικά, αριθμητική, πατριδογραφία, ιστορία, γεωγραφία, υγιεινή και οικιακή οινομία Το 1935 ο Σύνδεσμος ίδρυσε την Επαγγελματική Οικοκυρική Σχολή «Η Μέλισσα» ως ανώτερη σχολή του Κυριακού Σχολείου. Η Σχολή διαιρούνταν στα εξής τμήματα: α) κοπτικής, ραπτικής, χειροτεχνίας, β) καπέλων, γ) δαντελών.
[Πηγή σύνταξης διοικητικής ιστορίας: Το υλικό του αρχείου]

Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Λογοτεχνών ιδρύθηκε το 1942. Το 1949 είχε γύρω στα 200 μέλη. Το 1953 συμμετείχε στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Λογοτεχνικών και Καλλιτεχνικών Οργανώσεων και το 1955 στην Επιτροπή Συνεργαζομένων Λογοτεχνικών Σωματείων. Ανάμεσα στις κύριες προτεραιότητες είχε την ασφάλιση των λογοτεχνών. Το 1958 αγόρασε με επιχορήγηση του κράτους τη νησίδα Μακροκύθηρα. Επίσης προώθησε την ίδρυση «Λογοτεχνικού Επιμελητηρίου».

Ο Σύνδεσµος Αντιρρησιών Συνείδησης δηµιουργήθηκε το 1988, ως µετεξέλιξη των επιτροπών συµπαράστασης στους Θανάση Μακρή και Μιχάλη Μαραγκάκη, οι οποίοι ήταν οι πρώτοι Έλληνες που διακήρυξαν δηµόσια την άρνησή τους να στρατευτούν για µη θρησκευτικούς συνειδησιακούς λόγους. Βασικές επιδιώξεις του συνδέσµου αποτελούν η αναγνώριση της αντίρρησης συνείδησης και της άρνησης στράτευσης ως δικαιωµάτων στην Ελλάδα καθώς και η παύση κάθε δίωξης ενάντια στους αντιρρησίες συνείδησης. Από το 2003, ο Σύνδεσµος Αντιρρησιών Συνείδησης λειτουργεί µε τη νοµική µορφή του Σωµατείου. Επίσης, εκπροσωπεί στην Ελλάδα το European Bureau of Conscientious Objectors και τη War Resisters’ International.

Ο Σύλλογος "Οι φίλοι των γραμμάτων" ιδρύθηκε στις 7 Μαρτίου 1936. Ιδρυτικά μέλη ήταν οι Γιάννης Σιαφλέκης - δικηγόρος, Νίκος Παπαχατζή - αρχαιολόγος, Κίτσος Μακρής - λαογράφος, Αλέκος Τζιτζηλέρης - δικηγόρος, Κώστας Στριμμένος - γιατρός, Αλέκος Μαρπουτζόγλου - λογοτέχνης, Κώστας Ζημέρης - ζωγράφος - φωτογράφος, Κώστας Δονδολίνος - Δ/ντής Εμπορικής Τράπεζας, Μενέλαος Λουντέμης, Νίκος Παπάς, Αγήνορας Αστεριάδης κ.ά. Σκοπός του Συλλόγου ήταν η μελέτη και η έρευνα από επιστημονική άποψη κάθε ζητήματος που αφορά την ανθρώπινη διανόηση, η δημιουργία ανώτερης πνευματικής ζωής στην πόλη και η υποστήριξη και ενθάρρυνση κάθε πνευματικής προσπάθειας. Στις δραστηριότητές του συγκαταλέγονταν διαλέξεις διανοούμενων και καλλιτεχνών, εκθέσεις ζωγραφικής και εκδόσεις. Στην εφημερίδα "Θεσσαλία" ο Διευθυντής της Τάκης Οικονομάκης δημιούργησε τη "Φιλολογική σελίδα", δίνοντας έτσι τη δυνατότητα άμεσης παρουσίας και έκφρασης του συλλόγου. Μετά τον πόλεμο και την κατοχή ο Σύλλογος διαλύθηκε. Στις 20 Απριλίου του 1946 καταγράφηκε η τελευταία του συνεδρίαση.

Σύλλογος των καταγόμενων από την κοινότητα Μαργαριτών Μυλοποτάμου Ρεθύμνου Κρήτης

Ο Σύλλογος Εργαζοµένων Φοιτητών Σπουδαστών συγκροτήθηκε στα µέσα της δεκαετίας του ΄50 και εκπροσώπησε τα ζητήµατα των εργαζόµενων, σε µεγάλο ποσοστό εκείνη την εποχή φοιτητών. Διαρθρωµένος σε τρία τµήµατα συνδικαλιστικό, οικονοµικό και εκπολιτιστικό, οργάνωσε τις ειδικές διεκδικήσεις της σπουδάζουσας εργαζόµενης νεολαίας και δραστηριοποιήθηκε µέχρι και την επιβολή της δικτατορίας των συνταγµαταρχών.

Ο Σύλλογος Εργαζοµένων Μαθητών Μέσης Εκπαίδευσης (ΣΕΜΜΕ) συγκροτήθηκε το 1962 και εξέφρασε τα αιτήµατα των εργαζόµενων µαθητών που φοιτούσαν σε νυχτερινά σχολεία. Συµµετείχε στις µεγάλες κινητοποιήσεις των µαθητών και φοιτητών της δεκαετίας του ΄60 έχοντας ως βασικά αιτήµατα την κατάργηση των διδάκτρων, την µείωση των ωρών εργασίας και του χρόνου φοίτησης και την αναβάθµιση της εκπαίδευσης. Ο Σύλλογος εξέδιδε την εφηµερίδα Μαθητική .