Εμφανίζει 5856 αποτελέσματα

Καθιερωμένη εγγραφή

Όπερα Δωματίου Αθηνών (Ο.Δ.Α.)

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1988-2012

Η Όπερα Δωματίου Αθηνών (Ο.Δ.Α.) ιδρύθηκε το 1988 ως «πλατφόρμα» ανέλιξης Νέων Καλλιτεχνών όλων των ειδικοτήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στους τραγουδιστές, οι οποίοι δια μέσου του απόλυτα επαγγελματικού φορέα, μεταπήδησαν σε μεγαλύτερους Οργανισμούς της Ελλάδας και του Εξωτερικού. Έχει υποστηρίξει και αναδείξει στο χώρο Καλλιτέχνες όλων των ειδικοτήτων καθώς και το 90% των τραγουδιστών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Με την ύπαρξή της «δημιούρησε πολιτισμό» με την προσέγγιση κοινού νέων θεατών που έχουν μηδαμινή επαφή με το Λυρικό Θέατρο. Έχει δώσει παραστάσεις και συναυλίες σε Αθήνα, Πειραιά Λουτράκι, Κορυδαλό, Αιγάλεω, Χίο, Σύρο, Κρήτη, Κεφαλονιά, Σκύδρα, Βόλο, Λάρισα, Γιάννενα και Λονδίνο. Έχει συνεργαστεί με το Γ΄ Πρόγραμμα Ελληνικής Ραδιοφωνίας, την Ορχήστρα Χρωμάτων, και την Εθνική Λυρική Σκηνή καθώς επίσης και τις Πρεσβείες της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Αγγλίας, με την υποστήριξη Ξένων Διπλωματικών Αντιπροσώπων. Επίσης συμμετείχε στην Επιτροπή Διεθνούς Διαγωνισμού Τραγουδιού του ΣΗΜΟ (τρεις συνεχείς χρονιές) και έχει βραβεύσει με μικρά χρηματικά ποσά 6 επιτυχόντες, πέντε Έλληνες και μία Αυστριακή.
Το 2012 το σωματείο ανέστειλε την λειτουργία του.

Α. Δρούλιας Α.Ε.

  • Νομικό Πρόσωπο

Ιδρύθηκε το 1921 από τον Κωνσταντίνο και Δημήτριο Δρούλια με σκοπό την εμπορία σταφίδας. Το 1927 ο Κωνσταντίνος αποσύρθηκε ενώ η εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση το 1930, μετά από συμβιβασμό με τις Τράπεζες Ιονική, Εμπορική και Αθηνών. Το 1936 η επιχείρηση υπολειτουργούσε.

Α΄ Χημική Υπηρεσία Αθηνών

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1988 - 2014

Σύμφωνα με το ΠΔ 111/1988 συστάθηκε η Γ' Χημική Υπηρεσία Αθηνών (2014-) από μετονομασία της προηγούμενης Α΄ Χημικής Υπηρεσίας Αθηνών (1988-2014).

Η Γ' Χημική Υπηρεσία Αθηνών (2014-) έχει ως χωρική αρμοδιότητα (άρθρο 95) τις περιοχές εντός των ορίων των Δήμων: Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας, Παπάγου-Χολαργού, Δάφνης-Υμηττού, Κηφισιάς, Πεντέλης, Φιλοθέης-Ψυχικού, Λυκόβρυσης-Πεύκης, Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Αθηναίων, Βύρωνος, Καισαριανής, Ηρακλείου, Ηλιουπόλεως, Ζωγράφου, Γαλατσίου, Βριλησσίων, Αμαρουσίου, Ιλίου, Αγίας Παρασκευής, Πετρουπόλεως, Χαλανδρίου, Περιστεριού, Νέας Ιωνίας, Μεταμορφώσεως, Αχαρνών, Ωρωπού, Διονύσου, Μαραθώνος, Ραφήνας-Πικερμίου, Παλλήνης, Παιανίας, Σπάτων-Αρτέμιδος, Λαυρεωτικής, Σαρωνικού, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Κρωπίας και Μαρκόπουλου Μεσογαίας.

ΑΓΡΕΞ Α.Ε. Ελληνική Εταιρία Εξαγωγής Προϊόντων

  • Νομικό Πρόσωπο

Η ΑΓΡΕΞ Α.Ε. Εταιρία Εξαγωγής Προϊόντων, αρχικά ως Ελληνική Εταιρία Εξαγωγής νωπών καρπών και λαχανικών, ιδρύθηκε το 1931 από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος σύμφωνα με καταστατική της πρόβλεψη (Άρθρο 1, παρ. ε’ του Ιδρυτικού νόμου της ΑΤΕ ΑΡ. 4332), με σκοπό την αγορά και διάθεση στο εσωτερικό και εξωτερικό παντός είδους γεωργικών προϊόντων για λογαριασμό της ή για λογαριασμό
τρίτων. Το 1957, μετά από αλλεπάλληλες προσαρμογές, οι μέτοχοι της εταιρίας ήταν η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος με ποσοστό 70%, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος με ποσοστό 20%, οι Σιδηρόδρομοι Σ.Ε.Κ. με 6% και οι Σιδηρόδρομοι Σ.Π.Α.Π. με 4%. Τέθηκε υπό εκκαθάριση τον Αύγουστο του 1960. Το ίδιο χρονικό διάστημα ιδρύθηκε νέα εταιρία με την επωνυμία ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Α.Ε. (ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ Α.Ε.). Το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο ανήλθε σε 30 εκατ. δρχ., κατανεμημένο σε 30.000 μετοχές, ονομαστικής αξίας δρχ. 1.000 έκαστη, στο οποίο το ελληνικό δημόσιο μετείχε με ποσοστό 4% και η ΑΤΕ με ποσοστό
96%. Με τον ιδρυτικό νόμο προβλεπόταν η μεταβίβαση 48% του ποσοστού της ΑΤΕ σε γεωργικές συνεταιριστικές οργανώσεις. Λόγω απροθυμίας όμως αναλήφθηκε μόνο ποσοστό 13,135%.
Σκοπός της νέας επιχείρησης ορίστηκε η διάθεση, με πιο συμφέροντες όρους, της εγχώριας παραγωγής νωπών γεωργικών προϊόντων, κυρίως στο εξωτερικό.
Με την υπ’ αριθ. 309304/29.12.64 κοινή πράξη των Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών (ΦΕΚ Β’ υπ’ αριθ. 681/31.12.64), τα δικαιώματα του Δημοσίου επί 1.200 μετοχών της επιχείρησης μεταβιβάστηκαν στην Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως, έναντι ποσού 1,2 εκατ.
δρχ. Με την υπ’ αριθ. 101912/1967 απόφαση του Υπουργού Βιομηχανίας η επιχείρηση χαρακτηρίστηκε κοινής ωφελείας. Το 1971, σε συνολικό μετοχικό κεφάλαιο 60 εκατ. δρχ. η ΑΤΕ μετείχε με 50.919 μετοχές (ποσοστό 84,865%), η ΕΤΒΑ με 1.200 μετοχές (ποσοστό 2%) και 56 γεωργικές συνεταιριστικές οργανώσεις με 7.881 μετοχές (ποσοστό 13,135%). Συμμετείχε στις υπό εκκαθάριση ΕΠΕ ΚΕΤΑΜ και Ν.ΚΕΤΑΜ και στην κοινοπραξία ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ-ΣΕΚΕ-ΔΗΜΗΤΡΑ.
Από την ίδρυσή της μέχρι την 30/6/73 η εταιρεία πραγματοποίησε ζημιές ύψους 102,6 εκατ. δρχ. Το 1973 ελήφθη απόφαση του
Κυβερνητικού Οικονομικού Συμβουλίου που προέβλεπε την άμεση αναδιοργάνωση της ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ και τη συγχώνευσή της με την Α.Ε. ΕΤΕΑΠ (Εταιρία Τεχνικού Εξοπλισμού διά την αξιοποίησιν Αγροτικών Προϊόντων). Τέθηκε σε εκκαθάριση από την 21/10/79, σύμφωνα με το Ν.970/14.9.1979 (ΦΕΚ τεύχος Πρώτον υπ’ αριθ. 221/21.9.79 «Περί συμπληρώσεως των περί της Α.Ε. ΕΤΕΑΠ ισχυουσών διατάξεων διαλύσεως και εκκαθαρίσεως της ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ Α.Ε. και άλλων τινών διατάξεων» όπου, σύμφωνα με το άρθρο 7, ανακοινώνεται η διάλυση της εταιρείας. Η εκκαθάριση της ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ ενεργείται από την ΑΤΕ και η διεξαγωγή των εργασιών της ανατίθεται στην ΑΓΡΕΞ.
Σύμφωνα με τον Ισολογισμό της 31/12/79 (ΙΖ εταιρική χρήση) η εταιρία ίδρυσε και εκμεταλλευόταν: α) Ψυγεία Αλμυρού, Βέροιας, Βόλου, Ιωαννίνων, Νέων Μουδανιών, Ξάνθης, Τρικάλων, Τριπόλεως, Χανίων και το Ψυγείο του Λιμένος Ταμείου Ηρακλείου, το οποίο είχε νοικιάσει και εκμεταλλευόταν, β) συγκροτήματα σηράγγων κατάψυξης κρεάτων και γ) συσκευαστήρια.
Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρίας, έφτανε το 1983 σε 63.600.000 δρχ. στο οποίο η ΕΤΒΑ κατείχε 25.440 μετοχές (ποσοστό 40%) και η ΑΤΕ
38.160 μετοχές (ποσοστό 60%). Τέθηκε σε εκκαθάριση με απόφαση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετοχών της 30ής/8/88.

ΑΛΦΑ ΑΒΕ Τηλεπικοινωνιών και Σηματοδοτήσεων

  • 1977-2000

Συστάθηκε το 1977 με τη συγχώνευση των εταιρειών ''ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΩΝ ΑΛΦΑ'' και της ''ASTAN ΤΕΧΝΙΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ Ε.Π.Ε.'' σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.Δ. 1297/1972, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 231/1975, με την απόφαση της Νομαρχίας Αττικής-Διαμέρισμα Πειραιώς υπ' αριθ. 338279/23.3.77 (ΦΕΚ τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ υπ' αριθ. 646/4.4.77).
Σκοπός της επιχείρησης είναι ο σχεδιασμός, η ανάπτυξη και η βιομηχανική παραγωγή ηλεκτρονικών εφαρμογών για την κάλυψη αναγκών των ενόπλων δυνάμεων στον τομέα της ηλεκτρονικής και πληροφορικής για τα οπλικά συστήματα και για τις τηλεπικοινωνίες και η παραγωγή παντός είδους προγραμμάτων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές (τροποποίηση καταστατικού ΦΕΚ 2167/7.6.85). Έδρα της εταιρείας είναι ο Δήμος Καλλιθέας και διάρκεια 50 έτη από τη δημοσίευση του καταστατικού. Το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο ανερχόταν σε δρχ. 50 εκατ. Το έτος 1987 σε συνολικό μετοχικό κεφάλαιο δρχ. 637 εκατ. η ΕΤΒΑ μετείχε με ποσοστό 93,85% (597.855 μετοχές, αξίας δρχ. 597.850.000) και λοιποί ιδιώτες 6,15% (39.145 μετοχές). Το έτος 2000 με ποσοστό συμμετοχής ΕΤΒΑ 83,343% σε συνολικό μετοχικό κεφάλαιο δρχ. 235 εκατ. η εταιρεία βρισκόταν υπό εκκαθάριση του Ν. 2000/91.

Αβέρωφ – Τοσίτσας, Ευάγγελος

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1910-1990

Επιφανής πολιτικός, πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας (1981-84) και λογοτέχνης. Γόνος ιστορικής οικογένειας από το Μέτσοβο, σπούδασε νομικά και οικονομικά στην Ελβετία. Το 1940-41, κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, υπηρέτησε σε επιχειρήσεις δολιοφθοράς κατά του ιταλικού στρατού. Μετά την κατάληψη της Ελλάδος από τους Γερμανούς, το 1941, συμμετέσχε στην Εθνική Αντίσταση, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Ιταλία, απέδρασε και εξακολούθησε να αναπτύσσει αντιστασιακή δραστηριότητα.

Εξελέγη βουλευτής το 1946, με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1952 υπηρέτησε για σύντομο χρονικό διάστημα ως υφυπουργός Εξωτερικών. Μετά την ανάδειξη στην πρωθυπουργία του Κ. Καραμανλή, προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία εκλεγόταν συνεχώς ως το 1967. Το 1956 ανέλαβε το υπουργείο Γεωργίας, και από τον Μάιο 1956 ως το 1963 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών. Σημαντικό μέρος των προσπαθειών του εντοπίστηκε στη ενίσχυση του κυπριακού αγώνα (1955-59): εκτός από τη διπλωματική δραστηριότητα που ανέπτυξε, επέβλεψε τον ανεφοδιασμό της ΕΟΚΑ με όπλα και υπήρξε εκ των πρωτεργατών των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου, που απέδωσαν στη Μεγαλόνησο την ανεξαρτησία της. Το 1967 έγινε υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Π. Κανελλόπουλου, η οποία ανατράπηκε στις 21 Απριλίου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-74), διατήρησε στενή επαφή με τον Κ. Καραμανλή, που βρισκόταν στο Παρίσι, αναμίχθηκε στο κίνημα του Ναυτικού το 1973 και συνελήφθη. Κατά τις κρίσιμες συσκέψεις που, τον Ιούλιο του 1974, οδήγησαν στη Μεταπολίτευση, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο, ιδιαίτερα στην απόφαση να κληθεί στην πρωθυπουργία ο Κ. Καραμανλής.

Ως σημαίνον στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και υπουργός Εθνικής Αμύνης, το 1974-81, συνέβαλε αποφασιστικά στην αποκατάσταση της νομιμότητας στο στράτευμα, καθώς και στην ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, σε μία εποχή που ο πόλεμος με την Τουρκία φαινόταν πιθανός. Τον Μάιο του 1980 διεκδίκησε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και την πρωθυπουργία. Μετά την επικράτηση του Γ. Ράλλη, εξακολούθησε να κατέχει το αξίωμα του υπουργού Αμύνης και το επόμενο έτος ανέλαβε και την αντιπροεδρία της κυβερνήσεως. Τον Δεκέμβριο του 1981, εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Μετά όμως την ήττα της ΝΔ στις ευρωεκλογές του 1984, και καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, αποφάσισε να παραιτηθεί. Παρέμεινε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος ως τον θάνατό του, στις αρχές Ιανουαρίου 1990. Παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, συνέγραψε σειρά ιστορικών και λογοτεχνικών έργων. Επίσης, επιτέλεσε σημαντικό κοινωνικό έργο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μέτσοβο.

Αβέρωφ, Γεώργιος

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1867-1939

Ο Γεώργιος Αβέρωφ ήταν ανιψιός και ο κυριότερος κληρονόμος του μεγάλου ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στη Γαλλία. Πολιτευτής Ευβοίας, διετέλεσε βουλευτής και πληρεξούσιος επανεκλεγόμενος συνεχώς από το 1895. Στενός συνεργάτης του Ε.Βενιζέλου, υπήρξε σπουδαίος παράγων και χορηγός του κινήματος Εθνικής Άμυνας και έλαβε μέρος στην Προσωρινή Κυβέρνηση Θεσσαλονίκης ως υπουργός Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της βενιζελικής οργάνωσης “Πατριωτική ΄Ενωσις”, της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας του Αρσακείου, του Ωδείου και της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων.

Αβέρωφ, Γεώργιος

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1815-1899

Έλληνας επιχειρηματίας και μεγάλος εθνικός ευεργέτης. Καταγόταν από την Ήπειρο και δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στην Αίγυπτο.

Αγαθόνικος, Μιλτιάδης

  • Φυσικό Πρόσωπο

Έλληνας λόγιος, εκπαιδευτικός και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

Αγαλλιανού-Σεγκοπούλου, Ρίκα

  • Φυσικό Πρόσωπο

Η Ρίκα (Ροδόπη) Αγαλλιανού-Σεγκοπούλου σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμά της ως βοηθός του δικηγόρου Τσαούση, στην Αλεξάνδρεια. Μαζί με τον Α.Γ. Συμεωνίδη διηύθυνε το περιοδικό Αλεξανδρινή Τέχνη, που είχε ιδρύσει ο Καβάφης και εκδιδόταν από το 1926 ως το 1930. Ήταν συντάκτρια της εφημερίδας Ταχυδρόμος, ανταποκρίτρια της Βραδυνής και μέλος του Γραφείου Τύπου του Γενικού Προξενείου Αλεξανδρείας. Ήταν η πρώτη που επιμελήθηκε την έκδοση των 154 «αναγνωρισμένων» ποιημάτων του ποιητή, το 1935, στην Αλεξάνδρεια. Μετά το διαζύγιό της με τον Α. Σεγκόπουλο παντρεύτηκε ξανά και πέθανε στη Νέα Σμύρνη το 1956.

[Πηγές: Υλικό του αρχείου, Ανυπόγραφο, Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Αθήνα, Χάρης Πάτσης, 1968, τομ.12, Ανυπόγραφο, Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Αθήνα, Χάρης Πάτσης, 1968, τομ.1, Μ. Σαβίδης, «Βιογραφία», http://www.kavafis.gr/kavafology/bio.asp (17.2.2009)].

Αγγέλου, Άλκης

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1917-2001

Ο Άλκης Αγγέλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25.3.1917. Ήταν το έβδομο και τελευταίο παιδί του Γεωργίου Αγγέλου και της Αθανασίας Παρασκευοπούλου. Η πατρική του οικογένεια καταγόταν από τη Μακεδονία και η μητρική από την Πελοπόννησο. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές σε δημόσια σχολεία της Αθήνας. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (όπου συμμετείχε στο επιστημονικό φροντιστήριο του Ι. Συκουτρή) και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με θέμα Πλάτωνος τύχαι. Η λόγια παράδοση στην Τουρκοκρατία (1963). Από το 1943 συνεργάστηκε με τον Κ.Θ. Δημαρά. Ερεύνησε συστηματικά συλλογές χειρογράφων σε βιβλιοθήκες και μονές της Ελλάδας και ευρωπαϊκών χωρών. Από το 1960 συνεργάστηκε με το Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του ΕΙΕ. Δίδαξε στην Αθωνιάδα σχολή (1940), στην ιδιωτική μέση εκπαίδευση, στη σχολή θεάτρου του Συλλόγου Αθήναιον (1950-1951), στη σχολή βιβλιοθηκονομίας της ΧΕΝ (1961-1970), στους μορφωτικούς κύκλους της ΧΕΝ (1968-1974), στο κολλέγιο Pierce (1968-1974). Υπήρξε διευθυντής του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (1951-1967), καθηγητής συγκριτικής φιλολογίας στο ΑΠΘ (1975-1984), και στη συνέχεια ομότιμος καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο. Δίδαξε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (1985-1986). Το 1969 ίδρυσε με την Λένα Σαββίδη τον εκδοτικό οίκο Ερμής όπου παρέμεινε ως το 1994 και δημιούργησε τη σειρά «Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη». Ήταν ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών και του Ομίλου Μελέτης Νεοελληνικού Διαφωτισμού, μέλος του Δ.Σ. και της συντακτικής επιτροπής του περ. Ερανιστής, μέλος ελληνικών και ξένων επιστημονικών σωματείων. Πέθανε στην Αθήνα το 2001.

Δημοσίευσε πολυάριθμα μελετήματα και συνεργασίες σε περιοδικά και συλλογικά έργα. Εξέδωσε τις μελέτες:
Πλάτωνος τύχαι. Η λόγια παράδοση στην Τουρκοκρατία, Αθήνα, Ερμής, 1963.
Παναγιώτης Κοδρικάς, Εφημερίδες, Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1963 [β΄ έκδοση Ερμής, 1991], σχόλια, πίνακες, ευρετήριο.
Αδαμάντιος Κοραής, Αλληλογραφία, εκδοτ. επιτροπή Κ.Θ. Δημαράς, Ά. Αγγέλου, Αικ. Κουμαριανού, Ε. Φραγκίσκος, τόμοι 1-6, 1964-1984.
Αδαμάντιος Κοραής, Ο Παπατρέχας, Αθήνα, Ερμής, 1970, επιμέλεια, εισαγωγή, σχόλια, σημειώσεις.
Ψυχάρης, Το ταξίδι μου, Αθήνα, Ερμής, 1970, επιμέ-λεια, εισαγωγή, σχόλια, σημειώσεις.
Οι λόγιοι και ο αγώνας, Αθήνα, Σύλλογος προς διάδοσιν των ωφελίμων βιβλίων, 1971.
Νικόλαος Δραγούμης, Ιστορικαί αναμνήσεις, Αθήνα, Ερμής, 1973, επιμέλεια, εισαγωγή, σχόλια, σημειώ-σεις.
Ιωσήπου του Μοισιόδακος Απολογία, Αθήνα, Ερμής, 1976, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, ευρετήριο.
Εμμανουήλ Ροΐδης, Άπαντα, τόμοι 1-6, Αθήνα, Ερμής, 1978, φιλολογική επιμέλεια.
Εμμανουήλ Ροΐδης, Σκαλαθύρματα, Αθήνα, Ερμής, 1986, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις.
Εμμανουήλ Ροΐδης, Η πάπισσα Ιωάννα, Αθήνα, Ερμής, 1988, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις.
G.C. Dalla Croce, Ο Μπερτόλδος και ο Μπερτολδίνος, Αθήνα, Ερμής, 1988, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, λεξιλόγιο.
Των Φώτων. Όψεις του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, Αθήνα, Ερμής, 1988.
Γρηγόριος Παλαιολόγος, Ο Πολυπαθής, Αθήνα, Ερ-μής, 1989, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, γλωσσάρι.
Γρηγόριος Παλαιολόγος, Ο Ζωγράφος, Αθήνα, Ερμής, 1989, επιμέλεια, εισαγωγή.
Αδαμάντιος Κοραής, Ύλη Γαλλο-γραικικού Λεξικού, Αθήνα, Ερμής, 1994, επιμέλεια, εισαγωγή.
Καισάριος Δαπόντες, Κήπος Χαρίτων, Αθήνα, Ερμής, 1996, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, γλωσσάρι.
Δημήτριος Βικέλας, Άπαντα, τόμοι 1-8, Αθήνα, Σύλλογος προς διάδοσιν των ωφελίμων βιβλίων, 1997, φιλολογική επιμέλεια.
Το κρυφό σχολειό. Χρονικό ενός μύθου, Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1997.
Ανδρέας Συγγρός, Απομνημονεύματα, τόμοι 1-2, Αθήνα, Ερμής, 1998, επιμέλεια με Μαρία-Χριστίνα Χατζηιωάννου.
Παναγιώτης Κοδρικάς, Μελέτη της κοινής ελληνικής διαλέκτου, Αθήνα, ΜΙΕΤ, 1998, εισαγωγή.
Των Φώτων Β΄. Όψεις του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, Αθήνα, ΜΙΕΤ, 1999.
Η Καινή Διαθήκη, μετάφραση Μάξιμου Καλλιπολίτη, 3 τόμοι, Αθήνα, ΜΙΕΤ,1999, επιλεγόμενα στον τόμο 2.
Γιάννης Βλαχογιάννης, Ιστορική Ανθολογία. Ανέκδοτα-γνωμικά-περίεργα-αστεία εκ του βίου διασήμων Ελλήνων 1820-1864, Αθήνα, Ερμής, 2000, επιμέλεια, εισαγωγή.
«Και έμπορος και ατελής λόγιος». Τα τετράδια αναγνώσεων του Δημητρίου Βικέλα, Αθήνα, Σύλλογος προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, 2001, φιλολογική επιμέλεια με την Μαρία Βαλάση.

[Πηγές σύνταξης βιογραφικού: Άλκης Αγγέλου, Υπόμνημα, Αθήνα 1974.
«Εργογραφία Άλκη Αγγέλου 1951-2001», Μνήμη Άλκη Αγγέλου. Τα άφθονα σχήματα του παρελθόντος, Ζητήσεις της πολιτισμικής ιστορίας και της θεωρίας της λογοτεχνίας, Θεσσαλονίκη, University Studio Press, 2004, σσ. 549-554]

Αγγελάκη, Μαρία

Ο Γιάννης Αντ. Καούνης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1944 και μεγάλωσε στην Καλαμάτα, όπου τελείωσε και το εξατάξιο γυμνάσιο. Το 1963 πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις και σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σήμερα ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου και έχει δικηγορικό γραφείο στην Αθήνα. Μέλος της Νεολαίας ΕΔΑ αρχικά και στη συνέχεια της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (ΔΝΛ), με την επιβολή της δικτατορίας εντάχθηκε αρχικά και έδρασε στις γραμμές του Πατριωτικού Μετώπου (ΠΑΜ). Ήταν ο επικεφαλής της ομάδας των φοιτητών στην αντιδικτατορική διαδήλωση της Αθήνας, στην οδό Ερμού, τον Αύγουστο του 1967. Τον Δεκέμβριο του 1967 πρωτοστάτησε, μαζί με τα στελέχη της ΔΝΛ που οργανώθηκαν στον αντιδικτατορικό αγώνα, στην ίδρυση της “Πανελλήνιας Αντιδικτατορικής Οργάνωσης Σπουδαστών (ΠΑΟΣ) Ρήγας Φεραίος” και το 1969 ανέλαβε, μετά τη σύλληψη του Λευτέρη Τσίλογλου, τη θέση του γραμματέα της Οργάνωσης μέχρι τη σύλληψή του στις 16 Οκτωβρίου 1969.Στο διάστημα της παράνομης δράσης του οργάνωσε και συμμετείχε σε πολλές αντιστασιακές πράξεις, ενώ χρημάτισε και μέλος της συντακτικής επιτροπής του παράνομου εντύπου του Ρήγα Φεραίου Θούριος. Για τη δράση του κρατήθηκε στα κρατητήρια της Ασφάλειας Προαστίων και στη συνέχεια ως προφυλακισμένος και κατάδικος στον Κορυδαλλό από τη χούντα κατά το χρονικό διάστημα από 16 Οκτωβρίου 1969 έως 21 Αυγούστου 1973.Στις 25 Οκτωβρίου 1973 στρατεύθηκε, υπηρέτησε στο πεζικό και απολύθηκε τον Μάρτιο του 1975, ενώ στη μεταπολίτευση συνέχισε την πολιτική του δράση ως στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού (μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ Εσ., οργανωτικός γραμματέας Κρήτης, 1975–76, κατόπιν οργανωτικός γραμματέας και στη συνέχεια γραμματέας της περιοχής Ανατολικής Αττικής και Ανατολικής Αττικής-Ανατολικής Στερεάς-Εύβοιας). Χρημάτισε επί εικοσαετία περίπου μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Φυλακισθέντων-Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967–74 (ΣΦΕΑ) και πάνω από 15 έτη αντιπρόεδρός του. Σήμερα είναι μέλος του Δ.Σ. της ΕΜΙΑΝ και γραμματέας του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών (ΚΣΜ).

Αγγελής, Οδυσσέας

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1912 - 1987

Αξιωματικός και μέλος της ηγετικής ομάδας του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967. Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών διετέλεσε Αρχηγός του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ και "Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας" το 1973 στο πλαίσιο φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος.

Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος (ΑΤΕ)

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1929-2012

Η Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος ιδρύθηκε το 1929 (Ν. 4332 16.8.1929, ΦΕΚ 283/ τεύχος Α) ως αυτόνομος τραπεζιτικός οργανισμός κοινωφελούς χαρακτήρα με σκοπό την άσκηση της Αγροτικής πίστης σε όλες τις μορφές, την ενίσχυση των συνεταιριστικών οργανώσεων και τη βελτίωση των όρων της διεξαγωγής των γεωργικών εργασιών και συναφών συναλλαγών.
Για την ίδρυση της ΑΤΕ χρησιμοποιήθηκαν κεφάλαια της Εθνικής Τράπεζας και 5 Τραπεζών που λειτουργούσαν μέχρι τότε και συγχωνεύτηκαν με την ΑΤΕ το 1929. Πρόκειται για τις Τράπεζες Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, νήσων Αιγαίου, Κοινωφελούς Ταμείου Κρήτης που προϋπήρχαν από τουρκοκρατίας και συνέχιζαν να λειτουργούν και μετά την απελευθέρωση των περιοχών εγκατάστασής τους.
Βάσει καταστατικού ειδικότεροι σκοποί της ΑΤΕ ήταν οι παρακάτω:

  1. Χορήγηση δανείων σε γεωργούς, κτηνοτρόφους, αλιείς, γεωργικούς συνεταιρισμούς και σε νομικά και φυσικά πρόσωπα γεωργικών επιχειρήσεων, καθώς και για την εκτέλεση έργων κοινής ωφελείας
  2. Η προμήθεια και διάθεση στους παραπάνω εργαλείων, μηχανημάτων, λιπασμάτων, γεωργικών φαρμάκων κλπ.
  3. Η διευκόλυνση των παραπάνω σε θέματα συγκέντρωσης, αποθήκευσης, επεξεργασίας και πώλησης των προϊόντων στην αγορά (εσωτερικού- εξωτερικού)
  4. Η διάδοση των τελειότερων μεθόδων καλλιέργειας, κτηνοτροφίας και αλιείας, με παράλληλη τόνωση της αποταμίευσης καθώς και η οργάνωση διοίκησης υπηρεσιών ή οργανισμών αγροτικής ασφάλειας ή αντασφάλειας προϊόντων, καλλιεργειών, ζώων, μέσων, οικημάτων και εγκαταστάσεων.
  5. Η συστηματοποίηση της εμπορίας των γεωργικών προϊόντων.
  6. Η τόνωση του συνεργατικού πνεύματος με προπαγάνδα και διαπαιδαγώγηση των αγροτικών κοινωνιών καθώς και η εποπτεία των γεωργικών συνεταιρισμών
    Η ενίσχυση οικοτεχνιών στις καθαρά γεωργικές οικογένειες για επικερδή απασχόληση στις νεκρές γεωργικές περιόδους.
    Η προστασία της αλιείας, και των δασικών επιχειρήσεων με παροχές δανείων ή πιστώσεων
    Το 1991 η ΑΤΕ μετατράπηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία και λειτούργησε ως τράπεζα πολλαπλών δραστηριοτήτων μέχρι το 2012 που απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς.

Αδελφότητα των εν Αθήναις Τηνίων

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1876 -

Η Αδελφότητα των Τηνίων [εν Αθήναις], ιδρύθηκε το 1876 και η λειτουργία του εγκρίθηκε με το ΒΔ της 8.2. 1877. Βασικός του σκοπός η ηθική και υλική βελτίωση των Τηνίων.
Πηγή: http://adelfotistinion.weebly.com/iotasigmatauomicronrho943alpha-sigmaomegamualphatauepsilon943omicronupsilon.html [τελευταία επίσκεψη: 18/6/2020]

Αθανασιάδης, Τάσος

  • 1913-2006

Ο Τάσος Αθανασιάδης γεννήθηκε το 1913 στο Σαλιχλί της Μ. Ασίας και μετά την Καταστροφή του 1922, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ από το 1945 κατείχε διοικητική θέση στο Εθνικό Θέατρο. Στα γράμματα εμφανίστηκε με τη διάλεξη «Πώς έβλεπε ο Φώτος Πολίτης τη νεοελληνική πραγματικότητα» (Αρχαιολογική Εταιρεία, 1936), ενώ παράλληλα δημοσίευσε τα πρώτα του διηγήματα στα περιοδικά Νέα Εστία, Ελληνικά Γράμματα και Πρωτοπορία. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της Ομάδας των 12 και το 1986 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορηματικές βιογραφίες και τα μυθιστορήματα Οι Πανθέοι (με τρεις επεξεργασίες: 1948-1961, 1967-1968, 1976-1977), Η Αίθουσα του Θρόνου (1969), Οι φρουροί της Αχαΐας (1975), Οι τελευταίοι εγγονοί (1984), Τα παιδιά της Νιόβης (1988).

Πηγή: Έρη Σταυροπούλου (παρουσίαση-ανθολόγηση), «Τάσος Αθανασιάδης», Η μεσοπολεμική πεζογραφία. Από τον πρώτο ώς τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1939), τ. Β΄, Αθήνα, Σοκόλης 1996, σ. 50-119.

Αθανασόπουλος, Δημήτρης Σ.

  • Φυσικό Πρόσωπο

Ο Δημήτρης Σ. Αθανασόπουλος ήταν διδάκτωρ πολιτικών επιστημών και διετέλεσε για χρόνια πρέσβης-μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Ο.Ο.Σ.Α. Απόφοιτος της γαλλικής École National d’ Administration (E.N.A.) και διδάκτωρ πολιτικών επιστημών (doctorat d’Etat), ο Δημήτρης Αθανασόπουλος ξεκίνησε την επαγγελματική του ζωή το 1960 στο Υπουργείο Συντονισμού, ως υπεύθυνος για την περιφερειακή ανάπτυξη, που τότε άρχισε να εφαρμόζεται ως μέρος της οικονομικής πολιτικής, στο πλαίσιο του πρώτου 5ετούς προγράμματος οικονομικής ανάπτυξης. Στη διάρκεια της δικτατορίας δούλεψε σε ιδιωτικές εταιρείες: Γραφείο Δοξιάδη, Avions Marcel Dassault, Βωξίτες Παρνασσού. Στη μεταπολίτευση διορίστηκε από την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή πρέσβης-μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Ο.Ο.Σ.Α. και παρέμεινε στη θέση αυτή για πρωτοφανώς μακρό διάστημα, από το 1974 ως τις απαρχές του 1981, οπότε αντικαταστάθηκε αιφνιδίως από τον Γεώργιο Ράλλη, στο πλαίσιο ανακατατάξεων που του επιβλήθηκαν για λόγους εσωτερικών κυβερνητικών ισορροπιών. Από το 1989 ως το 1991 υπηρέτησε ως Γενικός Γραμματέας του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.). Παραιτήθηκε διαφωνώντας ολοκληρωτικά με τη διοικητική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη-Έβερτ. Τον Ιούνιο 1993 τον κάλεσε ο Ιωάννης Γεωργάκης, Πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού (Ι.Ε.Π.) και του ζήτησε να τον βοηθήσει στην οικοδόμηση του ιδρύματος ως Γενικός Διευθυντής. Ο θάνατος του Γεωργάκη τον Νοέμβριο 1993 ανέκοψε κάθε προσπάθεια και τότε υποχρεώθηκε να αποχωρήσει. Έγραψε άρθρα και μελέτες για θέματα κυρίως πολιτικοδιοικητικά και πολιτιστικά, και μετέφρασε από τη γαλλική και την ισπανική γλώσσα.

Αθηναϊκή Μανδολινάτα

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1901 -1940

Η Αθηναϊκή Μανδολινάτα υπήρξε μουσικό σωματείο, με σημαντική θέση στα μουσικά πράγματα της Αθήνας του πρώτου μισού του 20ου αιώνα. Τελούσε υπό τη διεύθυνση του Νικόλαου Λάβδα (Πιτροφός Άνδρου 1879 – Αθήνα 30/3/1940), μαέστρου, συνθέτη, παιδαγωγού, και διδάκτορος φυσικών επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αθηναϊκός Σύλλογος Οικογενειών Πολιτικών Εξόριστων και Φυλακισµένων (ΑΣΟΠΕΦ)

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1958 - ;

Ο ΑΣΟΠΕΦ ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1958, ως συνέχεια της ΠΕΟΠΕΦ, µε βασικούς άξονες δράσης τη βελτίωση της θέσης των πολιτικών κρατουµένων και εξόριστων και την απόλυση τους, καθώς και τη µέριµνα για τις οικογένειες τους. Στις δραστηριότητες του Συλλόγου περιλαµβάνονταν ακόµη σειρά διαβηµάτων και εκστρατειών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την κατάργηση των εκτάκτων µέτρων, τη συγκέντρωση υπογραφών για τη χορήγηση γενικής αµνηστίας, τη µέριµνα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και της ιατροφαρµακευτικής περίθαλψης στους κρατούµενους.

Αθηνογένη, οικογένεια

  • Οικογένεια

Γεώργιος και Μαρία Αθηνογένη
Ιωάννης Γ. Αθηνογένης
Στέφανος Γ. Αθηνογένης
Γεώργιος Ι. Αθηνογένης

Αθηνογένης, Γεώργιος

  • Φυσικό Πρόσωπο

Ο Γεώργιος Εμ.Αθηνογένης ήταν γαμπρός και στενός συνεργάτης του Στέφανου Σκουλούδη. Εζησε στην Κωνσταντινούπολη και το 1881 διορίστηκε διευθυντής του υποκαταστήματος της Τραπέζης Κωνσταντινουπόλεως στην Αθήνα. Μετά τη διάλυση της Τράπεζας το 1893 και μέχρι το θάνατό του, το 1908, ασχολήθηκε με τραπεζικές εργασίες ιδρύοντας δικό του γραφείο. Παντρεύτηκε την Μαρία Σκουλούδη (αδελφή του Στέφανου) με την οποία απέκτησε επτά παιδιά: 1) την Ελλη, σύζυγο Γεωργίου Χρουσάκη 2) την Κλεώνη, σύζυγο Ιωάννη Χρουσάκη 3) τη Θαλία, σύζυγο Ιωάννη Κουντουριώτη 4) τη Δανάη, σύζυγο Δημητρίου Καλλέργη 5) τον Στέφανο 6) τον Ιωάννη, σύζυγο της Αικατερίνης Κανακάρη-Ρούφου και 7) την Πολύμνια, σύζυγο Θεόδωρου Μπαλτατζή.

Αθηνογένης, Ιωάννης, Γ.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1878-1953

Ο Ιωάννης Γ.Αθηνογένης (1878-1953) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά πολύ μικρός ήρθε στην Αθήνα, όταν ο πατέρας του ανέλαβε το 1881 τη διεύθυνση του υποκαταστήματος της Τραπέζης Κωνσταντινουπόλεως. Πήγε σχολείο στην Αθήνα, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο (1894) και συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή (1896-1899) στο Παρίσι. Εργάστηκε στο γραφείο του πατέρα του από το 1901 ως το 1908 και δυό χρόνια αργότερα εξετέθη υποψήφιος βουλευτής στη Λακωνία. Επί κυβερνήσεως Στ.Σκουλούδη διορίστηκε νομάρχης Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 1917. Στα χρόνια 1921-1922 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα, ως πληρεξούσιος υπουργός στη Διεθνή Επιτροπή Επανορθώσεων στο Παρίσι και στη συνδιάσκεψη της Χάγης. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου των εν Παρισίοις Ελλήνων φοιτητών, πρόεδρος της Ενώσεως των εν Αττική Λακεδαιμονίων, σύμβουλος και πρόεδρος του Δ.Σ. της Εμπορικής Τραπέζης Ελλάδος και της Εταιρείας Διαχείρισης Υπεγγύων Προσόδων καθώς και μέλος του συμβουλίου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Κανακάρη-Ρούφου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον Γεώργιο, σύζυγο Βεατρίκης Verity και τη Μαρία, σύζυγο Μιχαήλ Κοντολέφα.

Αιλιανού - Τσίγκου, Ντίνα

  • Φυσικό Πρόσωπο

Η Ντίνα Αιλιανού - Τσίγκου είναι δικηγόρος. Διετέλεσε αναπληρώτρια Γενική Διευθύντρια της Βιβλιοθήκης της Βουλής, και υπήρξε δικαστική αντιπρόσωπος σε πολλές εκλογές.

Αινιάν, Αλέξανδρος

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1907-1983

Ο Αλέξανδρος ή Αλέκος Αινιάν γεννήθηκε στον Πειραιά το 1907. Καταγόταν από γνωστή στρατιωτική οικογένεια και είχε καταγωγή από την Κων/πολη. Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο και έκανε μαθήματα με τον Φ. Οικονομίδη. Ο Αινιάν υπήρξε αξιόλογος μουσικός και δάσκαλος θεωρητικών μαθημάτων επινοώντας μάλιστα ένα δικό του σύστημα διδασκαλίας. Ήταν ο ιδρυτής της πρώτης Παιδικής Χορωδίας Ελλάδος, στον Πειραιά το 1939. Υπήρξε επίσης ιδρυτής της Χορωδίας Αινιάν και της ορχήστρας πνευστών «Αινιάν Τζαζ» και την Εκκλησιαστική Χορωδία. Το 1960 εγκαταστάθηκε στη Λαμία όπου οργάνωσε την Δημοτική Χορωδία Λαμίας και παράλληλα ίδρυσε Μουσική Σχολή-Οικοτροφεία με δωρεάν φοίτηση και στέγαση ταλαντούχων παιδιών από όλη την Ελλάδα που λειτούργησε ως το 1964. Στους μαθητές του συγκαταλέγονται γνωστά ονόματα συνθετών και εκτελεστών της ελληνικής κλασικής και έντεχνης μουσικής σκηνής. Πέθανε στην Αθήνα το 1983.

Αλέξανδρος Π. Αποστολίδης, Μεταλλευτικαί Επιχειρήσεις, Γεωργικαί Εκμεταλλεύσεις

  • Νομικό Πρόσωπο

Οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις είχαν στην κυριότητά τους τούς εξής μεταλλευτικούς χώρους: μεταλλείο χρωμίου στο Τσαγκλί (σημερινή Ερέτρια Φαρσάλων), μεταλλείο χρωμίου στη Ροδιανή στο νομό Κοζάνης, μεταλλεία Φλάμπουρου (στο Νομό Κοζάνης), μεταλλείο λευκόλιθου στη Μυτιλήνη.
Η βάση των επιχειρήσεων ήταν το μεταλλείο Τσαγκλί. Τα μεταλλεία της συγκεκριμένης περιοχής έχουν μια ιστορία 150 χρόνων. Αρχικός ιδιοκτήτης ήταν ο Χρήστος Αποστολίδης ο οποίος το 1842 αγόρασε ένα τσιφλίκι από Τούρκο γαιοκτήμονα έκτασης 16.000 στρεμμάτων στον οικισμό Τσαγκλί. Το 1845 στη θέση «Μαύρο» ανακάλυψε το μεταλλείο χρωμίου και το 1865 άρχισε πειραματικά η εκμετάλλευση του. Με το θάνατο του Χρήστου Αποστολίδη, η έκταση περιέρχεται στα 4 παιδιά του. Από τα 4 παιδιά ασχολήθηκαν οι Περικλής και Μαργαρίτης, ο οποίος είχε χαρίσει αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα στο Μουσείο Βόλου, αυτά είχαν ανακαλυφθεί κατά τη διάρκεια των εργασιών του μεταλλείου. Το 1915 πέθανε ο Περικλής και άφησε την περιουσία του στην γυναίκα του Μαίρη και στα 2 παιδιά του Αλέξανδρο και Ανδρέα, τον μετέπειτα αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Γεωργίας σε κυβερνήσεις του Κ. Καραμανλή. Την εποχή του Αλέξανδρου Αποστολίδη υπήρξαν επεκτάσεις , βελτιώσεις και αύξηση της παραγωγής. Οι εργαζόμενοι δεν προέρχονταν μόνο από την συγκεκριμένη περιοχή αλλά και από ορεινά χωριά των Αγράφων, την Εύβοια, τη Μήλο, τη Μυτιλήνη. Το χρώμιο της περιοχής Τσαγκλί ήταν εξαιρετικής ποιότητας και εξάγονταν στη Γερμανία, Αγγλία, Ισπανία. Όσον αφορά τα μεταλλεία λευκόλιθου στη Μυτιλήνη, η ύπαρξη του λευκόλιθου ανακαλύφθηκε από τον καθηγητή Ηλία Παρασκευαϊδη στην περιοχή Μικρής Λίμνης των Βασιλικών το 1924. Το 1928 έστησε το μεταλλείο ο Αποστολίδης.
Το 1963 πέθανε ο Αλέξανδρος Αποστολίδης και ακολούθησε μια 15ετής περίοδο με μεταβιβάσεις κληρονομιάς και πωλήσεις. Το 1971 το μεταλλείο περιήλθε στο συγκρότημα Σκαλιστήρη.

Αλή Πασάς Τεπελενλής

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1744-1822

Ο Αλή Πασάς ήταν ένας Αλβανός ληστής ο οποίος έγινε πασάς των Ιωαννίνων επεκτείνοντας την επικράτειά του στο μεγαλύτερο μέρος της Αλβανίας, της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Θεσσαλίας και της Πελοποννήσου. Κατά την περίοδο της κυριαρχίας του, τα Ιωάννινα έγιναν το κέντρο του ελληνικού πολιτισμού. Είχε στο περιβάλλον του πολλούς Έλληνες και ίδρυσε ελληνικά σχολεία.

Αποτελέσματα 501 έως 600 από 5856