Εμφανίζει 6430 αποτελέσματα

Καθιερωμένη εγγραφή

Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Τοπική Μονάδα Υγείας Καμινίων Πειραιά

  • Νομικό Πρόσωπο

Η Τοπική Μονάδα Υγείας Καμινίων Πειραιά του ΙΚΑ αποτελεί Περιφερειακή Υπηρεσία Υγείας Τύπου Α' του Ιδρύματος. Ανήκει στην 9η Διοικητική Περιφέρεια ΙΚΑ - Νομός Αττικής, στη Νομαρχία Πειραιά κατά τον τρόπο διάρθρωσης των περιφερειακών υπηρεσιών του Ιδρύματος. Στην ΤΜΥ Καμινίων υπάγονται τα Τοπικά Ιατρεία: α) Τοπικό Ιατρείο Καμινίων β) Τοπικό Ιατρείο Αγίου Ιωάννη Ρέντη γ) Τοπικό Ιατρείο Παλαιάς Κοκκινιάς καθώς και ο Σταθμός Προστασίας Μάνας – Παιδιού και Εφήβου. Η διάρθρωση της ΤΜΥ Καμινίων, όπως και όλων των ΤΜΥ Τύπου Α΄ είναι η ακόλουθη (σύμφωνα με το ΠΔ 266/1989) α) Τμήμα Ιατρικής Περίθαλψης και Προληπτικής Ιατρικής β) Τμήμα Νοσηλευτικού γ) Τμήμα Φαρμακευτικού δ) Τμήμα Διοικητικού. Ο Τύπος Α΄ σημαίνει ότι το Διοικητικό και το Φαρμακευτικό είναι σε επίπεδο Τμήματος ενώ στον Τύπο Β΄ είναι σε επίπεδο αυτοτελούς γραφείου.

Ίδρυμα Μελετών για το Παιδί "Σπύρος Δοξιάδης"

  • Νομικό Πρόσωπο

Το Ίδρυμα Μελετών για το Παιδί ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του Σπύρου Δοξιάδη το 1982 με σκοπό την διεπιστημονική προσέγγιση ζητημάτων που αφορούν την παιδική ηλικία και την ιστορία της νεότητας (ιατρική ηθική, μελέτη στάσεων και αντιλήψεων της ελληνικής κοινωνίας για το παιδί από της ιδρύσεως του ελληνικού κράτους). Στο πλαίσιο αυτό το Ίδρυμα ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα: εκπόνηση ερευνητικών προγραμμάτων, συμμετοχή σε διεθνή συνέδρια, συνδιασκέψεις κλπ. Εξέδωσε επίσης πολλές μελέτες που είχαν εκπονήσει οι επιστήμονες - συνεργάτες του. Μία σημαντική πρωτοβουλία του Ιδρύματος υπήρξε η ίδρυση και λειτουργία της Ειδικής Διαγνωστικής Μονάδας σε μια ανεξάρτητη πτέρυγα 450 τ.μ. του Παιδιατρικού Κέντρου στον Παράδεισο Αμαρουσίου με σκοπό την προσφορά υπηρεσιών σε παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Μετά το θάνατο του Σπύρου Δοξιάδη (1991) μετονομάσθηκε σε Ίδρυμα Μελετών για το Παιδί «Σπύρος Δοξιάδης». Από το 1992 το Ίδρυμα άρχισε να αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα που σταδιακά επιδεινώθηκαν με αποτέλεσμα το 1996 να υπολειτουργεί. Τη χρονιά αυτή η κύρια δραστηριότητά του σχετίστηκε με τη διαχείριση του ευρωπαϊκού κοινοτικού προγράμματος «Horizon».

Όπερα Δωματίου Αθηνών (Ο.Δ.Α.)

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1988-2012

Η Όπερα Δωματίου Αθηνών (Ο.Δ.Α.) ιδρύθηκε το 1988 ως «πλατφόρμα» ανέλιξης Νέων Καλλιτεχνών όλων των ειδικοτήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στους τραγουδιστές, οι οποίοι δια μέσου του απόλυτα επαγγελματικού φορέα, μεταπήδησαν σε μεγαλύτερους Οργανισμούς της Ελλάδας και του Εξωτερικού. Έχει υποστηρίξει και αναδείξει στο χώρο Καλλιτέχνες όλων των ειδικοτήτων καθώς και το 90% των τραγουδιστών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και το Εξωτερικό. Με την ύπαρξή της «δημιούρησε πολιτισμό» με την προσέγγιση κοινού νέων θεατών που έχουν μηδαμινή επαφή με το Λυρικό Θέατρο. Έχει δώσει παραστάσεις και συναυλίες σε Αθήνα, Πειραιά Λουτράκι, Κορυδαλό, Αιγάλεω, Χίο, Σύρο, Κρήτη, Κεφαλονιά, Σκύδρα, Βόλο, Λάρισα, Γιάννενα και Λονδίνο. Έχει συνεργαστεί με το Γ΄ Πρόγραμμα Ελληνικής Ραδιοφωνίας, την Ορχήστρα Χρωμάτων, και την Εθνική Λυρική Σκηνή καθώς επίσης και τις Πρεσβείες της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Αγγλίας, με την υποστήριξη Ξένων Διπλωματικών Αντιπροσώπων. Επίσης συμμετείχε στην Επιτροπή Διεθνούς Διαγωνισμού Τραγουδιού του ΣΗΜΟ (τρεις συνεχείς χρονιές) και έχει βραβεύσει με μικρά χρηματικά ποσά 6 επιτυχόντες, πέντε Έλληνες και μία Αυστριακή.
Το 2012 το σωματείο ανέστειλε την λειτουργία του.

Α. Δρούλιας Α.Ε.

  • Νομικό Πρόσωπο

Ιδρύθηκε το 1921 από τον Κωνσταντίνο και Δημήτριο Δρούλια με σκοπό την εμπορία σταφίδας. Το 1927 ο Κωνσταντίνος αποσύρθηκε ενώ η εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση το 1930, μετά από συμβιβασμό με τις Τράπεζες Ιονική, Εμπορική και Αθηνών. Το 1936 η επιχείρηση υπολειτουργούσε.

Α΄ Χημική Υπηρεσία Αθηνών

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1988 - 2014

Σύμφωνα με το ΠΔ 111/1988 συστάθηκε η Γ' Χημική Υπηρεσία Αθηνών (2014-) από μετονομασία της προηγούμενης Α΄ Χημικής Υπηρεσίας Αθηνών (1988-2014).

Η Γ' Χημική Υπηρεσία Αθηνών (2014-) έχει ως χωρική αρμοδιότητα (άρθρο 95) τις περιοχές εντός των ορίων των Δήμων: Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας, Παπάγου-Χολαργού, Δάφνης-Υμηττού, Κηφισιάς, Πεντέλης, Φιλοθέης-Ψυχικού, Λυκόβρυσης-Πεύκης, Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Αθηναίων, Βύρωνος, Καισαριανής, Ηρακλείου, Ηλιουπόλεως, Ζωγράφου, Γαλατσίου, Βριλησσίων, Αμαρουσίου, Ιλίου, Αγίας Παρασκευής, Πετρουπόλεως, Χαλανδρίου, Περιστεριού, Νέας Ιωνίας, Μεταμορφώσεως, Αχαρνών, Ωρωπού, Διονύσου, Μαραθώνος, Ραφήνας-Πικερμίου, Παλλήνης, Παιανίας, Σπάτων-Αρτέμιδος, Λαυρεωτικής, Σαρωνικού, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Κρωπίας και Μαρκόπουλου Μεσογαίας.

ΑΓΡΕΞ Α.Ε. Ελληνική Εταιρία Εξαγωγής Προϊόντων

  • Νομικό Πρόσωπο

Η ΑΓΡΕΞ Α.Ε. Εταιρία Εξαγωγής Προϊόντων, αρχικά ως Ελληνική Εταιρία Εξαγωγής νωπών καρπών και λαχανικών, ιδρύθηκε το 1931 από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος σύμφωνα με καταστατική της πρόβλεψη (Άρθρο 1, παρ. ε’ του Ιδρυτικού νόμου της ΑΤΕ ΑΡ. 4332), με σκοπό την αγορά και διάθεση στο εσωτερικό και εξωτερικό παντός είδους γεωργικών προϊόντων για λογαριασμό της ή για λογαριασμό
τρίτων. Το 1957, μετά από αλλεπάλληλες προσαρμογές, οι μέτοχοι της εταιρίας ήταν η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος με ποσοστό 70%, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος με ποσοστό 20%, οι Σιδηρόδρομοι Σ.Ε.Κ. με 6% και οι Σιδηρόδρομοι Σ.Π.Α.Π. με 4%. Τέθηκε υπό εκκαθάριση τον Αύγουστο του 1960. Το ίδιο χρονικό διάστημα ιδρύθηκε νέα εταιρία με την επωνυμία ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Α.Ε. (ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ Α.Ε.). Το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο ανήλθε σε 30 εκατ. δρχ., κατανεμημένο σε 30.000 μετοχές, ονομαστικής αξίας δρχ. 1.000 έκαστη, στο οποίο το ελληνικό δημόσιο μετείχε με ποσοστό 4% και η ΑΤΕ με ποσοστό
96%. Με τον ιδρυτικό νόμο προβλεπόταν η μεταβίβαση 48% του ποσοστού της ΑΤΕ σε γεωργικές συνεταιριστικές οργανώσεις. Λόγω απροθυμίας όμως αναλήφθηκε μόνο ποσοστό 13,135%.
Σκοπός της νέας επιχείρησης ορίστηκε η διάθεση, με πιο συμφέροντες όρους, της εγχώριας παραγωγής νωπών γεωργικών προϊόντων, κυρίως στο εξωτερικό.
Με την υπ’ αριθ. 309304/29.12.64 κοινή πράξη των Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών (ΦΕΚ Β’ υπ’ αριθ. 681/31.12.64), τα δικαιώματα του Δημοσίου επί 1.200 μετοχών της επιχείρησης μεταβιβάστηκαν στην Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως, έναντι ποσού 1,2 εκατ.
δρχ. Με την υπ’ αριθ. 101912/1967 απόφαση του Υπουργού Βιομηχανίας η επιχείρηση χαρακτηρίστηκε κοινής ωφελείας. Το 1971, σε συνολικό μετοχικό κεφάλαιο 60 εκατ. δρχ. η ΑΤΕ μετείχε με 50.919 μετοχές (ποσοστό 84,865%), η ΕΤΒΑ με 1.200 μετοχές (ποσοστό 2%) και 56 γεωργικές συνεταιριστικές οργανώσεις με 7.881 μετοχές (ποσοστό 13,135%). Συμμετείχε στις υπό εκκαθάριση ΕΠΕ ΚΕΤΑΜ και Ν.ΚΕΤΑΜ και στην κοινοπραξία ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ-ΣΕΚΕ-ΔΗΜΗΤΡΑ.
Από την ίδρυσή της μέχρι την 30/6/73 η εταιρεία πραγματοποίησε ζημιές ύψους 102,6 εκατ. δρχ. Το 1973 ελήφθη απόφαση του
Κυβερνητικού Οικονομικού Συμβουλίου που προέβλεπε την άμεση αναδιοργάνωση της ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ και τη συγχώνευσή της με την Α.Ε. ΕΤΕΑΠ (Εταιρία Τεχνικού Εξοπλισμού διά την αξιοποίησιν Αγροτικών Προϊόντων). Τέθηκε σε εκκαθάριση από την 21/10/79, σύμφωνα με το Ν.970/14.9.1979 (ΦΕΚ τεύχος Πρώτον υπ’ αριθ. 221/21.9.79 «Περί συμπληρώσεως των περί της Α.Ε. ΕΤΕΑΠ ισχυουσών διατάξεων διαλύσεως και εκκαθαρίσεως της ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ Α.Ε. και άλλων τινών διατάξεων» όπου, σύμφωνα με το άρθρο 7, ανακοινώνεται η διάλυση της εταιρείας. Η εκκαθάριση της ΝΕΑ ΑΓΡΕΞ ενεργείται από την ΑΤΕ και η διεξαγωγή των εργασιών της ανατίθεται στην ΑΓΡΕΞ.
Σύμφωνα με τον Ισολογισμό της 31/12/79 (ΙΖ εταιρική χρήση) η εταιρία ίδρυσε και εκμεταλλευόταν: α) Ψυγεία Αλμυρού, Βέροιας, Βόλου, Ιωαννίνων, Νέων Μουδανιών, Ξάνθης, Τρικάλων, Τριπόλεως, Χανίων και το Ψυγείο του Λιμένος Ταμείου Ηρακλείου, το οποίο είχε νοικιάσει και εκμεταλλευόταν, β) συγκροτήματα σηράγγων κατάψυξης κρεάτων και γ) συσκευαστήρια.
Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρίας, έφτανε το 1983 σε 63.600.000 δρχ. στο οποίο η ΕΤΒΑ κατείχε 25.440 μετοχές (ποσοστό 40%) και η ΑΤΕ
38.160 μετοχές (ποσοστό 60%). Τέθηκε σε εκκαθάριση με απόφαση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μετοχών της 30ής/8/88.

ΑΛΦΑ ΑΒΕ Τηλεπικοινωνιών και Σηματοδοτήσεων

  • 1977-2000

Συστάθηκε το 1977 με τη συγχώνευση των εταιρειών ''ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΩΝ ΑΛΦΑ'' και της ''ASTAN ΤΕΧΝΙΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ Ε.Π.Ε.'' σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.Δ. 1297/1972, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 231/1975, με την απόφαση της Νομαρχίας Αττικής-Διαμέρισμα Πειραιώς υπ' αριθ. 338279/23.3.77 (ΦΕΚ τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ υπ' αριθ. 646/4.4.77).
Σκοπός της επιχείρησης είναι ο σχεδιασμός, η ανάπτυξη και η βιομηχανική παραγωγή ηλεκτρονικών εφαρμογών για την κάλυψη αναγκών των ενόπλων δυνάμεων στον τομέα της ηλεκτρονικής και πληροφορικής για τα οπλικά συστήματα και για τις τηλεπικοινωνίες και η παραγωγή παντός είδους προγραμμάτων για ηλεκτρονικούς υπολογιστές (τροποποίηση καταστατικού ΦΕΚ 2167/7.6.85). Έδρα της εταιρείας είναι ο Δήμος Καλλιθέας και διάρκεια 50 έτη από τη δημοσίευση του καταστατικού. Το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο ανερχόταν σε δρχ. 50 εκατ. Το έτος 1987 σε συνολικό μετοχικό κεφάλαιο δρχ. 637 εκατ. η ΕΤΒΑ μετείχε με ποσοστό 93,85% (597.855 μετοχές, αξίας δρχ. 597.850.000) και λοιποί ιδιώτες 6,15% (39.145 μετοχές). Το έτος 2000 με ποσοστό συμμετοχής ΕΤΒΑ 83,343% σε συνολικό μετοχικό κεφάλαιο δρχ. 235 εκατ. η εταιρεία βρισκόταν υπό εκκαθάριση του Ν. 2000/91.

Αβέρωφ – Τοσίτσας, Ευάγγελος

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1910-1990

Επιφανής πολιτικός, πρόεδρος του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας (1981-84) και λογοτέχνης. Γόνος ιστορικής οικογένειας από το Μέτσοβο, σπούδασε νομικά και οικονομικά στην Ελβετία. Το 1940-41, κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, υπηρέτησε σε επιχειρήσεις δολιοφθοράς κατά του ιταλικού στρατού. Μετά την κατάληψη της Ελλάδος από τους Γερμανούς, το 1941, συμμετέσχε στην Εθνική Αντίσταση, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Ιταλία, απέδρασε και εξακολούθησε να αναπτύσσει αντιστασιακή δραστηριότητα.

Εξελέγη βουλευτής το 1946, με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1952 υπηρέτησε για σύντομο χρονικό διάστημα ως υφυπουργός Εξωτερικών. Μετά την ανάδειξη στην πρωθυπουργία του Κ. Καραμανλή, προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία εκλεγόταν συνεχώς ως το 1967. Το 1956 ανέλαβε το υπουργείο Γεωργίας, και από τον Μάιο 1956 ως το 1963 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών. Σημαντικό μέρος των προσπαθειών του εντοπίστηκε στη ενίσχυση του κυπριακού αγώνα (1955-59): εκτός από τη διπλωματική δραστηριότητα που ανέπτυξε, επέβλεψε τον ανεφοδιασμό της ΕΟΚΑ με όπλα και υπήρξε εκ των πρωτεργατών των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου, που απέδωσαν στη Μεγαλόνησο την ανεξαρτησία της. Το 1967 έγινε υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Π. Κανελλόπουλου, η οποία ανατράπηκε στις 21 Απριλίου. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-74), διατήρησε στενή επαφή με τον Κ. Καραμανλή, που βρισκόταν στο Παρίσι, αναμίχθηκε στο κίνημα του Ναυτικού το 1973 και συνελήφθη. Κατά τις κρίσιμες συσκέψεις που, τον Ιούλιο του 1974, οδήγησαν στη Μεταπολίτευση, διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο, ιδιαίτερα στην απόφαση να κληθεί στην πρωθυπουργία ο Κ. Καραμανλής.

Ως σημαίνον στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και υπουργός Εθνικής Αμύνης, το 1974-81, συνέβαλε αποφασιστικά στην αποκατάσταση της νομιμότητας στο στράτευμα, καθώς και στην ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, σε μία εποχή που ο πόλεμος με την Τουρκία φαινόταν πιθανός. Τον Μάιο του 1980 διεκδίκησε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και την πρωθυπουργία. Μετά την επικράτηση του Γ. Ράλλη, εξακολούθησε να κατέχει το αξίωμα του υπουργού Αμύνης και το επόμενο έτος ανέλαβε και την αντιπροεδρία της κυβερνήσεως. Τον Δεκέμβριο του 1981, εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Μετά όμως την ήττα της ΝΔ στις ευρωεκλογές του 1984, και καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, αποφάσισε να παραιτηθεί. Παρέμεινε επίτιμος πρόεδρος του κόμματος ως τον θάνατό του, στις αρχές Ιανουαρίου 1990. Παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, συνέγραψε σειρά ιστορικών και λογοτεχνικών έργων. Επίσης, επιτέλεσε σημαντικό κοινωνικό έργο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μέτσοβο.

Αβέρωφ, Γεώργιος

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1867-1939

Ο Γεώργιος Αβέρωφ ήταν ανιψιός και ο κυριότερος κληρονόμος του μεγάλου ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ. Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στη Γαλλία. Πολιτευτής Ευβοίας, διετέλεσε βουλευτής και πληρεξούσιος επανεκλεγόμενος συνεχώς από το 1895. Στενός συνεργάτης του Ε.Βενιζέλου, υπήρξε σπουδαίος παράγων και χορηγός του κινήματος Εθνικής Άμυνας και έλαβε μέρος στην Προσωρινή Κυβέρνηση Θεσσαλονίκης ως υπουργός Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της βενιζελικής οργάνωσης “Πατριωτική ΄Ενωσις”, της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας του Αρσακείου, του Ωδείου και της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων.

Αβέρωφ, Γεώργιος

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1815-1899

Έλληνας επιχειρηματίας και μεγάλος εθνικός ευεργέτης. Καταγόταν από την Ήπειρο και δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στην Αίγυπτο.

Αγαθόνικος, Μιλτιάδης

  • Φυσικό Πρόσωπο

Έλληνας λόγιος, εκπαιδευτικός και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

Αγαλλιανού-Σεγκοπούλου, Ρίκα

  • Φυσικό Πρόσωπο

Η Ρίκα (Ροδόπη) Αγαλλιανού-Σεγκοπούλου σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμά της ως βοηθός του δικηγόρου Τσαούση, στην Αλεξάνδρεια. Μαζί με τον Α.Γ. Συμεωνίδη διηύθυνε το περιοδικό Αλεξανδρινή Τέχνη, που είχε ιδρύσει ο Καβάφης και εκδιδόταν από το 1926 ως το 1930. Ήταν συντάκτρια της εφημερίδας Ταχυδρόμος, ανταποκρίτρια της Βραδυνής και μέλος του Γραφείου Τύπου του Γενικού Προξενείου Αλεξανδρείας. Ήταν η πρώτη που επιμελήθηκε την έκδοση των 154 «αναγνωρισμένων» ποιημάτων του ποιητή, το 1935, στην Αλεξάνδρεια. Μετά το διαζύγιό της με τον Α. Σεγκόπουλο παντρεύτηκε ξανά και πέθανε στη Νέα Σμύρνη το 1956.

[Πηγές: Υλικό του αρχείου, Ανυπόγραφο, Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Αθήνα, Χάρης Πάτσης, 1968, τομ.12, Ανυπόγραφο, Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Αθήνα, Χάρης Πάτσης, 1968, τομ.1, Μ. Σαβίδης, «Βιογραφία», http://www.kavafis.gr/kavafology/bio.asp (17.2.2009)].

Αγγέλου, Άλκης

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1917-2001

Ο Άλκης Αγγέλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25.3.1917. Ήταν το έβδομο και τελευταίο παιδί του Γεωργίου Αγγέλου και της Αθανασίας Παρασκευοπούλου. Η πατρική του οικογένεια καταγόταν από τη Μακεδονία και η μητρική από την Πελοπόννησο. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές σε δημόσια σχολεία της Αθήνας. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (όπου συμμετείχε στο επιστημονικό φροντιστήριο του Ι. Συκουτρή) και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με θέμα Πλάτωνος τύχαι. Η λόγια παράδοση στην Τουρκοκρατία (1963). Από το 1943 συνεργάστηκε με τον Κ.Θ. Δημαρά. Ερεύνησε συστηματικά συλλογές χειρογράφων σε βιβλιοθήκες και μονές της Ελλάδας και ευρωπαϊκών χωρών. Από το 1960 συνεργάστηκε με το Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του ΕΙΕ. Δίδαξε στην Αθωνιάδα σχολή (1940), στην ιδιωτική μέση εκπαίδευση, στη σχολή θεάτρου του Συλλόγου Αθήναιον (1950-1951), στη σχολή βιβλιοθηκονομίας της ΧΕΝ (1961-1970), στους μορφωτικούς κύκλους της ΧΕΝ (1968-1974), στο κολλέγιο Pierce (1968-1974). Υπήρξε διευθυντής του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (1951-1967), καθηγητής συγκριτικής φιλολογίας στο ΑΠΘ (1975-1984), και στη συνέχεια ομότιμος καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο. Δίδαξε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (1985-1986). Το 1969 ίδρυσε με την Λένα Σαββίδη τον εκδοτικό οίκο Ερμής όπου παρέμεινε ως το 1994 και δημιούργησε τη σειρά «Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη». Ήταν ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών και του Ομίλου Μελέτης Νεοελληνικού Διαφωτισμού, μέλος του Δ.Σ. και της συντακτικής επιτροπής του περ. Ερανιστής, μέλος ελληνικών και ξένων επιστημονικών σωματείων. Πέθανε στην Αθήνα το 2001.

Δημοσίευσε πολυάριθμα μελετήματα και συνεργασίες σε περιοδικά και συλλογικά έργα. Εξέδωσε τις μελέτες:
Πλάτωνος τύχαι. Η λόγια παράδοση στην Τουρκοκρατία, Αθήνα, Ερμής, 1963.
Παναγιώτης Κοδρικάς, Εφημερίδες, Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1963 [β΄ έκδοση Ερμής, 1991], σχόλια, πίνακες, ευρετήριο.
Αδαμάντιος Κοραής, Αλληλογραφία, εκδοτ. επιτροπή Κ.Θ. Δημαράς, Ά. Αγγέλου, Αικ. Κουμαριανού, Ε. Φραγκίσκος, τόμοι 1-6, 1964-1984.
Αδαμάντιος Κοραής, Ο Παπατρέχας, Αθήνα, Ερμής, 1970, επιμέλεια, εισαγωγή, σχόλια, σημειώσεις.
Ψυχάρης, Το ταξίδι μου, Αθήνα, Ερμής, 1970, επιμέ-λεια, εισαγωγή, σχόλια, σημειώσεις.
Οι λόγιοι και ο αγώνας, Αθήνα, Σύλλογος προς διάδοσιν των ωφελίμων βιβλίων, 1971.
Νικόλαος Δραγούμης, Ιστορικαί αναμνήσεις, Αθήνα, Ερμής, 1973, επιμέλεια, εισαγωγή, σχόλια, σημειώ-σεις.
Ιωσήπου του Μοισιόδακος Απολογία, Αθήνα, Ερμής, 1976, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, ευρετήριο.
Εμμανουήλ Ροΐδης, Άπαντα, τόμοι 1-6, Αθήνα, Ερμής, 1978, φιλολογική επιμέλεια.
Εμμανουήλ Ροΐδης, Σκαλαθύρματα, Αθήνα, Ερμής, 1986, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις.
Εμμανουήλ Ροΐδης, Η πάπισσα Ιωάννα, Αθήνα, Ερμής, 1988, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις.
G.C. Dalla Croce, Ο Μπερτόλδος και ο Μπερτολδίνος, Αθήνα, Ερμής, 1988, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, λεξιλόγιο.
Των Φώτων. Όψεις του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, Αθήνα, Ερμής, 1988.
Γρηγόριος Παλαιολόγος, Ο Πολυπαθής, Αθήνα, Ερ-μής, 1989, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, γλωσσάρι.
Γρηγόριος Παλαιολόγος, Ο Ζωγράφος, Αθήνα, Ερμής, 1989, επιμέλεια, εισαγωγή.
Αδαμάντιος Κοραής, Ύλη Γαλλο-γραικικού Λεξικού, Αθήνα, Ερμής, 1994, επιμέλεια, εισαγωγή.
Καισάριος Δαπόντες, Κήπος Χαρίτων, Αθήνα, Ερμής, 1996, επιμέλεια, εισαγωγή, κρίσεις, γλωσσάρι.
Δημήτριος Βικέλας, Άπαντα, τόμοι 1-8, Αθήνα, Σύλλογος προς διάδοσιν των ωφελίμων βιβλίων, 1997, φιλολογική επιμέλεια.
Το κρυφό σχολειό. Χρονικό ενός μύθου, Αθήνα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1997.
Ανδρέας Συγγρός, Απομνημονεύματα, τόμοι 1-2, Αθήνα, Ερμής, 1998, επιμέλεια με Μαρία-Χριστίνα Χατζηιωάννου.
Παναγιώτης Κοδρικάς, Μελέτη της κοινής ελληνικής διαλέκτου, Αθήνα, ΜΙΕΤ, 1998, εισαγωγή.
Των Φώτων Β΄. Όψεις του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, Αθήνα, ΜΙΕΤ, 1999.
Η Καινή Διαθήκη, μετάφραση Μάξιμου Καλλιπολίτη, 3 τόμοι, Αθήνα, ΜΙΕΤ,1999, επιλεγόμενα στον τόμο 2.
Γιάννης Βλαχογιάννης, Ιστορική Ανθολογία. Ανέκδοτα-γνωμικά-περίεργα-αστεία εκ του βίου διασήμων Ελλήνων 1820-1864, Αθήνα, Ερμής, 2000, επιμέλεια, εισαγωγή.
«Και έμπορος και ατελής λόγιος». Τα τετράδια αναγνώσεων του Δημητρίου Βικέλα, Αθήνα, Σύλλογος προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, 2001, φιλολογική επιμέλεια με την Μαρία Βαλάση.

[Πηγές σύνταξης βιογραφικού: Άλκης Αγγέλου, Υπόμνημα, Αθήνα 1974.
«Εργογραφία Άλκη Αγγέλου 1951-2001», Μνήμη Άλκη Αγγέλου. Τα άφθονα σχήματα του παρελθόντος, Ζητήσεις της πολιτισμικής ιστορίας και της θεωρίας της λογοτεχνίας, Θεσσαλονίκη, University Studio Press, 2004, σσ. 549-554]

Αγγελάκη, Μαρία

Ο Γιάννης Αντ. Καούνης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1944 και μεγάλωσε στην Καλαμάτα, όπου τελείωσε και το εξατάξιο γυμνάσιο. Το 1963 πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις και σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σήμερα ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου και έχει δικηγορικό γραφείο στην Αθήνα. Μέλος της Νεολαίας ΕΔΑ αρχικά και στη συνέχεια της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη (ΔΝΛ), με την επιβολή της δικτατορίας εντάχθηκε αρχικά και έδρασε στις γραμμές του Πατριωτικού Μετώπου (ΠΑΜ). Ήταν ο επικεφαλής της ομάδας των φοιτητών στην αντιδικτατορική διαδήλωση της Αθήνας, στην οδό Ερμού, τον Αύγουστο του 1967. Τον Δεκέμβριο του 1967 πρωτοστάτησε, μαζί με τα στελέχη της ΔΝΛ που οργανώθηκαν στον αντιδικτατορικό αγώνα, στην ίδρυση της “Πανελλήνιας Αντιδικτατορικής Οργάνωσης Σπουδαστών (ΠΑΟΣ) Ρήγας Φεραίος” και το 1969 ανέλαβε, μετά τη σύλληψη του Λευτέρη Τσίλογλου, τη θέση του γραμματέα της Οργάνωσης μέχρι τη σύλληψή του στις 16 Οκτωβρίου 1969.Στο διάστημα της παράνομης δράσης του οργάνωσε και συμμετείχε σε πολλές αντιστασιακές πράξεις, ενώ χρημάτισε και μέλος της συντακτικής επιτροπής του παράνομου εντύπου του Ρήγα Φεραίου Θούριος. Για τη δράση του κρατήθηκε στα κρατητήρια της Ασφάλειας Προαστίων και στη συνέχεια ως προφυλακισμένος και κατάδικος στον Κορυδαλλό από τη χούντα κατά το χρονικό διάστημα από 16 Οκτωβρίου 1969 έως 21 Αυγούστου 1973.Στις 25 Οκτωβρίου 1973 στρατεύθηκε, υπηρέτησε στο πεζικό και απολύθηκε τον Μάρτιο του 1975, ενώ στη μεταπολίτευση συνέχισε την πολιτική του δράση ως στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού (μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ Εσ., οργανωτικός γραμματέας Κρήτης, 1975–76, κατόπιν οργανωτικός γραμματέας και στη συνέχεια γραμματέας της περιοχής Ανατολικής Αττικής και Ανατολικής Αττικής-Ανατολικής Στερεάς-Εύβοιας). Χρημάτισε επί εικοσαετία περίπου μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Φυλακισθέντων-Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967–74 (ΣΦΕΑ) και πάνω από 15 έτη αντιπρόεδρός του. Σήμερα είναι μέλος του Δ.Σ. της ΕΜΙΑΝ και γραμματέας του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών (ΚΣΜ).

Αγγελής, Οδυσσέας

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1912 - 1987

Αξιωματικός και μέλος της ηγετικής ομάδας του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967. Κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών διετέλεσε Αρχηγός του ΓΕΣ και του ΓΕΕΘΑ και "Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας" το 1973 στο πλαίσιο φιλελευθεροποίησης του καθεστώτος.

Αποτελέσματα 501 έως 600 από 6430