Εμφανίζει 5871 αποτελέσματα

Καθιερωμένη εγγραφή

Ashby, Clifford

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1925-2015

Atchley, Shirley

  • Φυσικό Πρόσωπο

Babbitt, Frank C.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1867-1935

Ο Frank Cole Babbitt αποφοίτησε από το Andover το 1885, δίδαξε σε σχολεία στο Warren, Connecticut για δύο χρόνια, έπειτα εισήχθη στο Harvard από το οποίο έλαβε το πτυχίο του το 1890, το μεταπτυχιακό του το 1892 και το διδακτορικό του το 1895. Το 1895-1896 ήταν ο πρώτος συνεργάτης της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα στην Αρχαιολογία, με μισθό 600$. Όταν επέστρεψε, δίδαξε στο Harvard μέχρι το 1898, όταν διορίστηκε καθηγητής Ελληνικών στο Trinity College στο Hartford, CT, μία θέση που κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1935. Μετέφρασε πέντε τόμους των Ηθικών του Πλουτάρχου για την Κλασσική Βιβλιοθήκη Λεμπ (Loeb Classical Library). Το 1931-1932 ήταν επισκέπτης καθηγητής στην Αμερικανική Σχολή.

Bacon, Francis Henry

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1856-1940

Ο Francis H. Bacon σπούδασε αρχιτεκτονική και αποφοίτησε από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης το 1876. Μαζί με τον Joseph T. Clarke έκαναν ανασκαφές στη Άσσο, κοντά στα Δαρδανέλια, την πρώτη κλασική ανασκαφή του νεοσύστατου Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αμερικής. Ο Bacon είναι ένας από τους τρεις συν-συγγραφείς της τελικής έκδοσης των ανασκαφών, « Investigations at Assos», (1921). Μετά την Άσσο, ο Bacon έγινε σχεδιαστής εσωτερικών χώρων που εργαζόταν για τον A.H. Davenport.

Ο Bacon ήταν ένας από τους λίγους αρχιτέκτονες που συνέχισαν να παράγουν αρχιτεκτονικά σχέδια με λεπτομέρειες σε πλήρη κλίμακα στις αρχές του 20ου αιώνα. Αυτός και η σύζυγός του Alice Calvert είναι θαμμένοι στα Δαρδανέλια.

Βλ. επίσης: N. Vogeikoff-Brogan, "Francis H. Bacon: Bearer of Precious Gifts from the Dardanelles," in From the Archivist's Notebook, June 9, 2019.

Bakker, Win

  • Φυσικό Πρόσωπο

Καθηγητής Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Ασχολήθηκε με την Κρητική λογοτεχνία.

Baladié, Raoul

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1915 - 2005

Σημαντικός Γάλλος γεωγράφος, ασχολήθηκε με την έρευνα ευρωπαίων περιηγητών και του έργου τους, με κορυφαία μεταξύ των έργων του την ενασχόλησή του με τον Στράβωνα και τα «Γεωγραφικά» του. Μέρος της βιβλιογραφίας του χρησιμοποιήθηκε στη διδακτέα ύλη των Πανεπιστημίων της Γαλλίας. Υπήρξε καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και στη συνέχεια στα Πανεπιστήμια Lille, Paris X (Nanterre) και Bordeaux III, όπου διετέλεσε και Διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου στο πλαίσιο της μακροχρόνιας αφοσίωσής του στον Ελληνισμό. Κατά την περίοδο 1970-1975 υπήρξε Υπεύθυνος του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας (CNRS) στη Γαλλία.

Balfour, David

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1903-1989

Ο David Balfour ήταν ιερομόναχος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, μέλος της Βρετανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, διπλωμάτης και μελετητής του Βυζαντίου.

Balsch Ελένη

  • Φυσικό Πρόσωπο

Barton Morgan, Janet

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1907-1997

Η Janet Barton Morgan, γεννήθηκε στο Worcester της Μασαχουσέτης το 1907, σπούδασε ιταλικά, πιάνο και ξιφασκία στη Φλωρεντία, και Ελισαβετιανό Δράμα στην Οξφόρδη. Έζησε στην Ελλάδα με τον σύζυγό της Charles Morgan από το 1933 έως το 1938, και έπειτα στο Amherst. Έγινε η πρώτη γυναίκα διάκονος της Επισκοπής Δυτικής Μασαχουσέτης σε ηλικία 72 ετών.
Βλ. επίσης R. Hood, Faces of Archaeology in Greece: Caricatures by Piet de Jong, 1998, σελ. 187-188.

Bass, George F.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1932-

Ο George Fletcher Bass (γεννημένος στις 9 Δεκεμβρίου 1932, Columbia, South Carolina) είναι γνωστός σε πολλούς στον αρχαιολογικό κόσμο ως ο ιδρυτής της ναυτικής αρχαιολογίας. Ήταν ο διευθυντής της πρώτης αρχαιολογικής αποστολής για την αποκλειστική ανασκαφή ενός αρχαίου ναυαγίου: το ακρωτήριο Χελιδωνίας (1960). Έχει κάνει ανασκαφές σε πλοία από την Εποχή του Χαλκού έως τον εντέκατο αιώνα μ.Χ. Οι ανασκαφές του στην ξηρά τον έχουν πάρει σε μέρη όπως η Τουρκία, Ιταλία και Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των ετών 1955-1957, ο George Bass ήταν μέλος της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.
Το 1973 ο Bass ίδρυσε το Ινστιτούτο Ναυτικής Αρχαιολογίας το οποίο έχει παραγματοποιήσει μερικές από τις πιο σημαντικές υποβρύχιες ανασκαφές του 20ου αιώνα, και τα ευρήματά του ρίχνουν φως σε τομείς τόσο διαφορετικούς όπως το σύστημα ελεύθερης επιχείρησης, τη χρονολόγηση της Οδύσσειας του Ομήρου, τις χρονολογίες των Αιγυπτιακών δυναστειών και Ελλαδικών πολιτισμών, και τις ιστορίες τεχνολογίας, οικονομικών, μουσικής, τέχνης και θρησκείας.

Bassett, Samuel Eliot

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1873-1936

Ο Samuel Eliot Bassett γεννήθηκε το 1873 στο Wilton, Connecticut. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Yale, όπου ήταν με υποτροφία από το Ίδρυμα Macy στο Πρόγραμμα Ελληνικής Αρχαιολογίας. Του απονεμήθηκε υποτροφία Soldier’s Memorial για να σπουδάσει στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα το 1899-1900, όπου ήταν υπότροφος το 1901–1902. Με την επιστροφή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, δίδαξε ελληνικά στο Yale μέχρι που έλαβε το διδακτορικό του το 1905. Αποδέχθηκε αμέσως μια θέση στο Πανεπιστήμιο του Vermont όπου, ως Καθηγητής Ελληνικών, δίδαξε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του την παραμονή της αναχώρησής του για να δώσει διαλέξεις (The Sather Lectures) με θέμα τον Όμηρο στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια το 1936.

Ο Samuel Bassett ήταν μέλος της Επιτροπής Διαχείρισης της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, 1905-1936, Πρόεδρος της Επιτροπής Υποτροφιών, 1917-1936, και Καθηγητής Αρχαιολογίας, 1932. Έγραψε πολλά άρθρα στην Αμερικανική Εφημερίδα της Αρχαιολογίας, όπως το «The Palace of Odysseus» (AJA 23, 1919) και «The Terra-cotta Lamps» (AJA 7, 1903), που προέκυψαν από τη συμμετοχή του στην ανασκαφή του Σπηλαίου στη Βάρη. Ωστόσο, στο μεγαλύτερο μέρος της εργασίας του - πάνω από εκατό άρθρα - ασχολήθηκε με κλασικούς συγγραφείς που κυμαίνονται από τον Όμηρο έως τον Κικέρωνα. Ήταν η συμβολή του στην υποτροφία για τον Όμηρο, η οποία είχε ως αποκορύφωμα το βιβλίο του, The Poetry of Homer, κάτι για το οποίο τον θυμούνται.

Ο Bruce Heiden, καθηγητής Κλασικών στο Πανεπιστήμιο του Ohio, έγραψε, ότι «μετά το θάνατό του, η παρακαταθήκη του Bassett ως Ομηριστής ήταν σε μεγάλο βαθμό αζήτητη. . . . Ωστόσο, αρκετά απροσδόκητα, το βιβλίο του The Poetry of Homer και πολλά άρθρα του άρχισαν να επηρεάζουν την υποτροφία για τον Όμηρο στα μέσα της δεκαετίας του '60, με γρήγορη επιτάχυνση από τα μέσα της δεκαετίας του '80, όπως αποδεικνύεται από τις αναγνωρίσεις στο έργο πολλών μελετητών. Η υποτροφία για τον Όμηρο του Bassett ήταν σίγουρα ‘μπροστά από την εποχή της’».

Τα έγγραφα του Samuel Eliot Bassett βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο Yale, Manuscripts and Archives, Humanities and Fine Arts Collection, 1813–1965, Collection Number MS 590; και στο Πανεπιστήμιο του Vermont. Η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα κατέχει μόνο εκείνα τα έγγραφα που σχετίζονται με τη σύνδεση του Bassett με την Αμερικανική Σχολή.

Baud-Bovy, Daniel

  • 1870-1958

Ο Daniel Baud-Bovy (1870-1958), συντηρητής, κριτικός τέχνης και Διευθυντής της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης στις αρχές του 20ού αιώνα, υπήρξε συνοδοιπόρος του Fred Boissonnas σε πολλά από τα ταξίδια του στον Ελλαδικό χώρο.

Ο Daniel Baud-Bovy έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με τον Fred Boissonnas το 1903. Το υλικό που προκύπτει από το ταξίδι τους αυτό αφορά κυρίως στη φωτογραφική αποτύπωση της Στερεάς Ελλάδας και της Κέρκυρας, την οποία θα συμπληρώσουν το 1907-1908, μαζί με την αποτύπωση της Θεσσαλίας και της Πελοποννήσου.
Από το 1913 οι φωτογραφικές περιηγήσεις των δύο αντρών αποκτούν και επίσημα, μετά από προηγούμενα σχετικά αιτήματά τους, την υποστήριξη της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Φωτογραφίζοντας με μια απλή μηχανή Kodak, o Baud-Bovy κατέγραψε στιγμιότυπα από τα ταξίδια του με τον Fred Boissonnas, μεταξύ άλλων και από την Ήπειρο. Εικόνες από την Κέρκυρα μέχρι την Άρτα και από τους Άγιους Σαράντα μέχρι το Μέτσοβο, από μικρά χωριά αλλά και ιστορικές περιοχές που μόλις είχαν απελευθερωθεί από τους Οθωμανούς, συνθέτουν ένα ενδιαφέρον οδοιπορικό.

Betancourt, Philip B.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1936-

Ο Philip Betancourt, Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Temple της Φιλαδέλφεια (ΗΠΑ) και αρχαιολόγος με ειδίκευση τη Μινωική Κρήτη, δώρισε το 2002 τη συλλογή του από ταχυδρομικά δελτάρια στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.

Biddle More, Kate

  • Φυσικό Πρόσωπο

Bisel, Sara C.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1932-1996

Η Sara C. Bisel, φυσική ανθρωπολόγος και κλασική αρχαιολόγος, ήταν πρωτοπόρος στη δημιουργία της μελέτης ανθρώπινων σκελετικών ερειπίων από αρχαιολογικούς χώρους στην ανατολική Μεσόγειο (Ιταλία, Ελλάδα, Τουρκία, Ισραήλ) και στενή συνεργάτις του Lawrence Angel. Η έρευνά της άνοιξε νέους δρόμους στη μελέτη της αρχαίας υγείας και διατροφής προωθώντας τον τομέα της παλαιοδημογραφίας. Ήταν Ερευνήτρια Συνεργάτις και Μέλος στο Smithsonian Institution, και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Black, James

  • Φυσικό Πρόσωπο

Blegen Pierce, Elizabeth

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1888-1966

Η Elizabeth Denny Pierce γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1888 στο Allegheny, Pennsylvania. Παρακολούθησε μαθήματα στο Vassar College, 1906-1910, και το 1912 της απονεμήθηκε μεταπτυχιακό στα Λατινικά. Στο Vassar, το ενδιαφέρον της για την ελληνική αρχαιολογία κινητοποιήθηκε από την Ida Thallon (Hill), η οποία θα γινόταν η δια βίου φίλη της. Η Elizabeth συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Columbia, το 1912-1915, και ολοκλήρωσε το διδακτορικό της το 1922 με μια διατριβή για το Ρωμαίο Ύπατο και ιστορικό, G. Asinius Pollio. Μεταξύ 1915 και 1922, δίδαξε ιστορία τέχνης στο Vassar και ήταν βοηθός επιμελητή στην Πινακοθήκη Vassar. Το 1921 η Elzabeth ταξίδεψε στην Ελλάδα με την Ida Thallon και το 1922-23 παρακολούθησε το ετήσιο πρόγραμμα της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.
Προσφέρθηκαν αρκετές θέσεις στην Elizabeth μεταξύ του 1922 και του 1924. Η Gisela M. A. Richter την προσκάλεσε να κάνει πρακτική άσκηση στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης. Αν και δεν αποδέχτηκε τη θέση, πέρασε την άνοιξη του 1924 εργαζόμενη για την Ρίχτερ στο Μουσείο. Ο Edward Capps, πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, της ζήτησε επίσης να εργαστεί ως Γραμματέας ή Κοσμήτορας Γυναικών της Σχολής , αλλά επίσης απέρριψε αυτήν την προσφορά. Το καλοκαίρι του 1924, η Elzabeth παντρεύτηκε τον Carl Blegen και η Ida παντρεύτηκε τον Bert Hodge Hill. Το 1929, οι οικογένειες Blegen και Hill εγκαταστάθηκαν στην οδό Πλουτάρχου 9. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, τα δύο ζευγάρια κατοικούσαν στην οδό Πλουτάρχου, το σπίτι ήταν τόπος συγκέντρωσης αρχαιολόγων και μαθητών όλων των εθνικοτήτων όπου ανταλλάχθηκαν ιδέες και ανακαλύψεις με τσάι ή δείπνο.
Η Elizabeth με τον Carl Blegen έκαναν ανασκαφές στην Πρόσυμνα, Τροία και Πύλο, καταγράφοντας ευρήματα και συνεισφέροντας κεφάλαια, βιβλιογραφίες και δείκτες στις δημοσιεύσεις αυτών των χώρων. Εργάστηκε επίσης με τον Bert Hodge Hill στην Κύπρο. Από το 1925 έως το 1952, η Elizabeth Blegen έγραψε το «Newsletter from Greece» για το American Journal of Archaeology. Οι περιλήψεις των ανασκαφικών δραστηριοτήτων της, που εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα από τους συναδέλφους της αρχαιολόγους, εξαρτιόνταν από την εμπιστοσύνη που της είχαν οι ανασκαφείς για να περιγράψουν το έργο τους. Το 1963, κληροδότησε το σπίτι της οικογένειας στην οδό Πλουτάρχου στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών.

Η Elizabeth Blegen πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου 1966. Είναι θαμμένη στο Προτεσταντικό τμήμα του Πρώτου Νεκροταφείου της Αθήνας.

Blegen, Carl W.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1887-1971

1887: Γέννηση 27 Ιανουαρίου
1904: Πτυχίο (B.A. University of Minnesota)
1907: Πτυχίο (B.A. Yale University); ξεκίνησε μεταπτυχιακές σπουδές
1910-1911: Φοιτητής στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα
1911 - 1913: Υπότροφος στην Αρχαιολογία, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα
1911: Ανασκαφή, Λοκρίδα
1911 - 1914: Ανασκαφές, Κόρινθος
1912 - 1915: Ταξίδια με τον Emerson Swift
1913 - 1920: Γραμματέας, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα
1915 - 1916: Ανασκαφή ,Κοράκου (έκδοση 1921)
1918 - 1919: Α 'Παγκόσμιος Πόλεμος, ανθρωπιστική βοήθεια στη Μακεδονία και τη Βουλγαρία. Απονομή Τάγματος του Σωτήρα από το Ελληνικό Κράτος το 1919.
1920: Διδακτορικό, Πανεπιστήμιο Yale
1920 - 1926: Βοηθός Διευθυντή , Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα
1921 - 1922: Ανασκαφή, Ζυγουριές (έκδοση 1927)
1923 - 1924: Ανασκαφή, Υμηττός (έκδοση 1924)
1924: Ανασκαφή, Φλειούς
1924: Παρασκευή, 11 Ιουνίου, γάμος με την Elizabeth Denny Pierce στο Lake Placid, Νέα Υόρκη
1925: Ανασκαφή, Πρόσυμνα
1926 - 1927: Αναπληρωτής Διευθυντής, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα
1926 - 1928: Ανασκαφή , Πρόσυμνα (έκδοση 1937)
1927: Έγινε μέλος του διδακτικού προσωπικού στο Πανεπιστήμιο Cincinnati ως Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας
1931: Η Elizabeth Blegen αγόρασε το σπίτι στην οδό Πλουτάρχου 9 στην Αθήνα
1932 - 1938: Ανασκαφές, Τροία
1939: Ανασκαφές, Πύλος
1942 - 1945: Έγινε μέλος του Office of Strategic Services (OSS) στην Washington, D.C.
1948 - 1949: Διευθυντής, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα
1950 - 1957: Πρόεδρος του Τμήματος Κλασικών Σπουδών, University of Cincinnati
1951: Τιμητικά πτυχία από το Πανεπιστήμια του Oslo και της Θεσσαλονίκηςi
1952 - 1969: Συνέχιση Ανασκαφών στην Πύλο
1957: Συνταξιοδότηση από το Πανεπιστήμιο Cincinnati; απονομή τιμητικού πτυχίου από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (D.Litt.)
1958: Απονομή τιμητικού πτυχίου από το Πανεπιστήμιο Cincinnati (LL.D.)
1963: Τιμητικά πτυχία από το Πανεπιστήμιο Cambridge(Litt.D.), Πανεπιστήμιο Αθηνών (Διδάκτωρ), Hebrew Union College, Jewish Institute of Religion, Jerusalem.
1965: Χρυσό Μετάλλιο από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αμερικής
1966: 21 Σεπτεμβρίου, πεθαίνει η σύζυγός του Elizabeth; Χρυσό Μετάλλιο από την Society of Antiquaries, Λονδίνο
1967: Μετάλλιο Wilbur Lucius Cross , Yale Graduate School
1969: Χρυσό Μετάλλιο από το Πανεπιστήμιο Cincinnati
1971: 24 Αυγούστου, θάνατος˙ κηδεύεται στις 25 Αυγούστου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών

Boissonnas, Frederick (Φωτογράφος)

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1858-1946

Ο Fred Boissonnas γεννήθηκε στη Γενεύη. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη φωτογραφική τεχνική του αλλά και την εκτεταμένη φωτογράφιση του ελληνικού χώρου επί τριάντα περίπου έτη, μαζί με τον συνοδοιπόρο του Daniel Baud-Bovy, πρύτανη της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης. Το έργο του, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα θεωρείται εν γένει πρωτοποριακό, αλλά και καθοριστικό για την εξέλιξη της ελληνικής φωτογραφίας κατά τον 20ό αιώνα.

Bordes, Xavier

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1944-

Ο Xavier Bordes, Γάλλος ποιητής και μεταφραστής, ξεκίνησε τη μετάφραση της ποίησης του Οδυσσέα Ελύτη το 1979 σε συνεργασία με τον R. Longueville. Εκείνη την εποχή δεν κυκλοφορούσαν παρά ελάχιστα μεταφρασμένα έργα του Ελύτη στη Γαλλία. Από το 1972 έως το 1984 ο Bordes ζούσε στο Μαρόκο και η αλληλογραφία με τον Ελύτη είναι μεταξύ Αθήνας και Mohammedia. Με μουσικές και κλασικές σπουδές ο Bordes εργάστηκε ως εκπαιδευτικός και κριτικός και συνεργάστηκε με μεγάλους εκδοτικούς οίκους της Γαλλίας. Η μετάφραση της Μαρίας Νεφέλης κυκλοφόρησε το 1982 και ακολούθησαν άλλα έργα αργότερα. Ο Ελύτης είχε εντυπωσιαστεί από τις μεταφραστικές ικανότητες του Bordes—του γράφει σχετικά ότι πρόκειται για “un vrai tour de force” (επιστολή 28/5/81).

Bowring, John

  • Φυσικό Πρόσωπο

Briand, Aristide

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1862 - 1932

Broneer, Oscar

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1984-1992

Ο Oscar Broneer γεννήθηκε στη Σουηδία το 1984. Μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1913 και σπούδασε στο Augustana College και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Berkeley, από όπου πήρε το διδακτορικό το 1931. Ήταν φοιτητής στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα το 1924. Το 1947-1948 υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Διευθυντής στη Σχολή. Από το 1948 μέχρι που παραιτήθηκε το 1960, ο Broneer ήταν καθηγητής στην Αρχαιολογία στο Τμήμα Κλασικών Γλωσσών και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, και διηύθυνε τις ανασκαφές του Πανεπιστημίου του Σικάγο στα Ίσθμια από το 1952 έως το 1956. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της the Greek War Relief Association στη Νέα Υόρκη. Ο Broneer πέθανε στην Κόρινθο το 1992

Bunker, Minnie

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1867-1959

Burr Thompson, Dorothy

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1900-2001

Η Dorothy Burr γεννήθηκε το 1900 στη Philadelphia. Μέχρι τη στιγμή που μπήκε στο κολέγιο Bryn Mawr το 1919, είχε ήδη ενδιαφέρον για τις κλασικές σπουδές και την αρχαιολογία μέσω οικογενειακών φίλων, ειδικά της Edith Hall Dohan, της οποίας οι συναρπαστικές ιστορίες της ανασκαφής στην Κρήτη της έκαναν μεγάλη εντύπωση. Έγινε η πρώτη φοιτήτρια του Bryn Mawr που είχε ειδίκευση στα Ελληνικά και την αρχαιολογία και επηρεάστηκε βαθιά από τον καθηγητή της, Rhys Carpenter. Όταν αποφοίτησε το 1923, ξεκίνησε για την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα. Κατά τη διάρκεια των δύο ετών στην Ελλάδα, απέκτησε πολύτιμη ανασκαφική εμπειρία στο Φλειούντα υπό τον Carl W. Blegen και στην Εύτρηση υπό την Hetty Goldman. Στο τέλος του προγράμματος στην Εύτρηση, προσφέρθηκε με ενθουσιασμό να μείνει μόνη της στη Θήβα κατά τη διάρκεια του χειμώνα για να μελετήσει τα κεραμικά που βρέθηκαν εκεί.

Οι δημοσιεύσεις της Dorothy Burr Thompson 'The Terra-cottas from Myrina in the Museum of Fine Arts', Βοστώνη (1934), 'Miniature Sculpture from the Athenian Agora' (1959), 'Troy: The Terracotta Figurines of the Hellenistic Period' (1963), τα πάνω από πενήντα άρθρα και κριτικές σε Hesperia και άλλα επαγγελματικά περιοδικά και ως Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania, το Bryn Mawr College, το Πανεπιστήμιο Princeton και το Oberlin Colege, την καθιέρωσαν ως ειδική στον τομέα της. Αλλά τα ενδιαφέροντά της δεν περιορίστηκαν σε αυτό. Το 1948, μετέφρασε και δημοσίευσε μια συλλογή ελληνικής λυρικής ποίησης, ‘Swans and Amber’. Το ενδιαφέρον της για τους κήπους την οδήγησε στη συγγραφή του ‘Garden Lore of Ancient Athens’ (1963). Η προσπάθειά της να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τη χρονολόγηση της ελληνιστικής γλυπτικής είχε ως αποτέλεσμα τη δημοσίευση του ‘Ptolemaic Oinochoai and Portraits in Faience’ (1973) και, εκμεταλλευόμενη τα μεγάλα επιστημονικά μυαλά στο Institute for Advanced Study όπως ο Robert Oppenheimer, συγκέντρωσε αρχαιολόγους και επιστήμονες για να μελετήσουν τη δυνατότητα εφαρμογής των μεθόδων πυρηνικής έρευνας στη μελέτη της κλασικής αρχαιολογίας (συγκεκριμένα τη χρονολόγηση του υφάσματος από τερακότα, που τίθεται ως θέμα σε διάφορα γράμματα που βρέθηκαν σε αυτήν τη συλλογή). Το 1987, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αρχαιολογίας τίμησε τη συνεισφορά της Dorothy Burr Thompson στον τομέα, απονέμοντάς της το Χρυσό Μετάλλιο για Διακεκριμένο Αρχαιολογικό Επίτευγμα. Το 2001, μετά από μια πολύ μακρά και παραγωγική ζωή, η Dorothy Burr Thompson πέθανε.

(Christine Mitchell Havelock, “Dorothy Burr Thompson (b. 1900): Classical Archaeologist” in Women as Interpreters of the Visual Arts, 1820-1979, ed. Claire Richter Sherman, 1981)

Butterworth, Katharine

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1931-2018

Η Katharine Butterworth ίδρυσε και διύθυνε το πρόγραμμα «Study in Greece» (Σπουδάζω στην Ελλάδα) για 25 χρόνια. Ήταν ένα αναγνωρισμένο κολλεγιακό πρόγραμμα σπουδών διάρκειας πέντε μηνών για νέους και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Το πρόγραμμα σπουδών επικεντρώθηκε στη μελέτη της σύγχρονης ελληνικής ζωής και ως εκ τούτου ήταν το πρώτο στο είδος του. Η Butterworth ήταν επίσης συγγραφέας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα Ρεμπέτικα. Είχε γράψει ένα βιβλίο με τίτλο ‘Rebetika’ μαζί με τη Sara Sneider, και ήταν φίλη του Ηλία Πετρόπουλου. Το αρχείο περιλαμβάνει επίσης αλληλογραφία του Ηλία Πετρόπουλου με την KB όταν εκείνος ήταν στη φυλακή κατά τη διάρκεια της ελληνικής χούντας και υλικό που σχετίζεται με τα Ρεμπέτικα.

Byron, George Gordon

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1788 - 1824

Άγγλος ποιητής και από τους μεγαλύτερους φιλέλληνες. Πέθανε στο Μεσολόγγι.

Cambissa, Spiro

  • Φυσικό Πρόσωπο

Canaday Spitzer, Doreen

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1914-2010

Η Doreen αποφοίτησε από το Bryn Mawr College το 1936, φοιτήτρια του Rhys Carpenter και της Mary Hamilton Swindler, με πτυχίο B.A. με έπαινο στην αρχαιολογία. Είχε ταξιδέψει για πρώτη φορά στην Ελλάδα με τους γονείς της και το Σεπτέμβριο του 1936, η Doreen επέστρεψε στην Ελλάδα μόνη της, σε ηλικία 21 ετών, ως φοιτήτρια στην Αμερικανική Σχολή.
Η Doreen συνέχισε την ανασκαφή στην Αρχαία Κόρινθο την άνοιξη του 1937, ένα «κίνητρο για γρήγορη εκμάθηση των ελληνικών», προκειμένου να μάθει «όλες τις διαφορετικές πλευρές της διεξαγωγής μιας ανασκαφής». Με συναδέλφους μαθητές από τη Σχολή, ταξίδεψε επίσης στην Αίγυπτο και την Τουρκία, και πάντα ενεργητική και ανταγωνιστική, κολύμπησε στον Ελλήσποντο. Επέστρεψε στην Ελλάδα και την Κόρινθο μέχρι το 1939. Παντρεύεται τον Lyman Spitzer (καθηγητής Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Princeton) το 1940. Το 1948, μετακομίζουν στο Princeton, όπου ζουν το υπόλοιπο της ζωής τους και αφιερώνεται σε μια μεγάλη ποικιλία εθελοντικών δραστηριοτήτων.
Στον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, η Doreen καθώς και η μητέρα της βοήθησαν να συγκεντρώσουν κεφάλαια για την Ένωση για Ανθρωπιστική Βοήθεια στην Εμπόλεμη Ελλάδα (Greek War Relief Association). Μετά τον πόλεμο, παρακολούθησε τη βαθιά ενασχόληση του πατέρα της ως πρόεδρος του Διοιηκητικού Συμβουλίου της Σχολής στην αναγέννηση των Ανασκαφών της Αγοράς και την κατασκευή της Στοάς του Αττάλου.
Στα πολλά χρόνια της ενασχόλησής της με την Αμερικανική Σχολή ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου που ξεκίνησε το 1978, η Doreen πίστευε ότι η Σχολή έπρεπε να προωθήσει το δημόσιο πρόσωπό της, όχι μόνο για να συγκεντρώσει χρήματα αλλά για να μεταδώσει σε ένα ευρύ κοινό τον πλούτο του ελληνικού πολιτισμού. Προώθησε την ανάπτυξη του Ενημερωτικού Δελτίου και των Φίλων της Σχολής, με διαλέξεις και συνέδρια στις Η.Π.Α. και ταξίδια στην Ελλάδα.
Εκτιμώντας πάντα τη σημασία της λεπτομέρειας για την κατανόηση της ζωής και της ιστορίας, και υποκινούμενη από τη δική της αυξανόμενη συσσώρευση εγγράφων, προχώρησε με κάθε τρόπο την ανάπτυξη των Αρχείων της Σχολής στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Για περισσότερες πληροφορίες βλ. Catherine de Grazia Vanderpool for the Newsletter of the American School of Classical Studies at Athens, AKOUE, Fall 2010, no. 63, pp. 2, 27.

Βλ. επίσης: Natalia Vogeikoff-Brogan, "They Returned... but stay I did": Doreen Canaday's Experience of Interwar Greece," From the Archivist’s Notebook, 3 October 2018.

Candia Α.Ε. Βιομηχανία Υποδημάτων

  • Νομικό Πρόσωπο
  • 1963-1966

Η εταιρεία συστάθηκε το 1963, με τη συμμετοχή του Οργανισμού Βιομηχανικής Αναπτύξεως, ύστερα από αίτηση της εταιρείας Γ. Τιτάκης και Σία, η οποία λειτουργούσε από το 1961, και παρήγαγε ανδρικά υποδήματα. Η εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση το 1966.

Canning, George

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1770-1827

Caskey, Lacey D.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1880-1940

Μετά την αποφοίτησή του από το Yale, ο Lacey D. Caskey φοίτησε στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα και με υποτροφία από το 1902 έως το 1904, και εργάστηκε ως Γραμματέας μεταξύ των 1905 και 1908. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα εργάστηκε πάνω σε ένα λεξικό τεχνικών αρχιτεκτονικών όρων και μαζί με τον Gordon Allen διερεύνησε τη Ανατολική Στοά του Ασκληπιείου στην Αθήνα και δημοσίευσαν την εργασία τους στο American Journal of Archaeology. Σύμφωνα με το History of the American School (1947, p. 113) του Louis Lord, «ήταν ο Caskey που κατά την απουσία του Διευθυντή William Bates υπέστη το βάρος της απροσδόκητης επίσκεψης του Βασιλιά Edward και της Βασίλισσας Αλεξάνδρας , της Μεγάλης Βρετανίας, συνοδευόμενοι από το Βασιλιά Γεώργιο Α’ και τη Βασίλισσα Όλγα της Ελλάδας…». Μετά την επιστροφή του στις Η.Π.Α. ο Caskey διορίστηκε Βοηθός Επιμελητή Κλασικής Τέχνης στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης. Πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Yale το 1912 και αμέσως διορίστηκε Επιμελητής στο Μουσείο της Βοστώνης, μια θέση που κράτησε μέχρι το θάνατό του. Ο Caskey ήταν επίσης ένας από τους σημαντικούς συγγραφείς του Erechtheum, Measured, Drawn and Restored (1927). Υπηρέτησε στη Διαχειριστική Επιτροπή της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα για είκοσι χρόνια (1920-1940).

Castellina, Luciana

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1929 -

Η Λουτσιάνα Καστελίνα γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1929 στη Ρώμη. Υπήρξε σύζυγος του ιστορικού ηγέτη της Αριστεράς στην Ιταλία Alfredo Reichlin. Είναι γνωστή στην Ελλάδα για τις ανταποκρίσεις της στον Ιταλικό κυρίως Τύπο για την πολιτική κατάσταση τη περίοδο των εκλογών του 1961, των Ιουλιανών και κυρίως για την ανταπόκριση των γεγονότων τη περίοδο του Απριλιανού Πραξικοπήματος. Υπήρξε βουλευτής και ευρωβουλευτής επί σειρά ετών ενώ είναι και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων το ‘’50 χρόνια Ευρώπης, μια αντιρητορική ανάγνωση’’ και ‘’Η ανακάλυψη του κόσμου’’. Ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς στην Ιταλία από τα εφηβικά της χρόνια μέχρι και σήμερα. Ειδικεύεται σε θέματα επικοινωνίας και κουλτούρας αλλά και των ευρωπαϊκών πραγμάτων. Έχει τιμηθεί από το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο με την εκλογή της στη θέση της προέδρου της επιτροπής υποθέσεων κουλτούρας, επικοινωνίας και ΜΜΕ.

Cavafy, John

  • Φυσικό Πρόσωπο

Choisy, Frank

Ο Frank Choisy γεννήθηκε το 1872 στην Ελβετία. Διακεκριμένος βιολιστής, πιανίστας, συνθέτης, αρχιμουσικός και παιδαγωγός, δραστηριοποιήθηκε στη χώρα μας τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Είναι γνωστός ως καθηγητής του Ωδείου Αθηνών, όπου δίδαξε βιολί, αντίστιξη, μουσική συνόλων και μουσική δωματίου. Διήυθυνε επίσης την ορχήστρα του ωδείου (1903-1907), εισήγαγε το μάθημα της ιστορίας της μουσικής και υπήρξε γενικός υπέυθυνος της σχολής βιολιού, πνευστών και των σχετικών θεωρητικών μαθημάτων. Διετέλεσε επίσης διευθυντής (Directeur Fondateur) του Concervatoire Populaire de Musique στη Γενεύη.

Υπό τη διεύθυνση του, η ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών πραγματοποίησε την πρώτη εκτέλεση της πρώτης Ελληνικής Σουίτας του Διονύσιου Λαυράγκα και την πρώτη εκτέλεση στην Ελλάδα της 5ης Συμφωνίας του Μπετόβεν. Έργα του παρουσιάστηκαν συχνά στις συναυλίες του ωδείου, ενώ μαζί με τον Αρμάνδο Μαρσίκ θεωρούνται οι πιο σημαντικές ξένες μουσικές προσωπικότητες στη χώρα μας στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Church, Richard

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1784-1873

Cooper, Frederick A.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1936-2011

Γεννήθηκε στο Sewickley, Pennsylvania, στις 12 Δεκεμβρίου 1936. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Yale το 1959 και απόκτησε το μεταπτυχιακό του από το Πανεπιστήμιο του Pittsburgh το 1962. Το 1970 πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Pennsylvania, όπου το επίκεντρο της μελέτης του ήταν η Ελληνική και Ρωμαϊκή τέχνη, σύγχρονη τέχνη και Πρώιμη Ιταλική τέχνη. Πριν να ξεκινήσει την καριέρα του ως εκπαιδευτικός, ήταν πρόεδρος εταιρείας πολιτικών μηχανικών /τοπογράφησης, ένα υπόβαθρο που τον διαφώτισε στις μετέπειτα αρχαιολογικές του επιδιώξεις. Δίδαξε για σύντομο διάστημα στο Πανεπιστήμιο του Pittsburgh, Temple University, και στο Northwestern University πριν να γίνει μέλος του διδακτικού προσωπικού του Πανεπιστημίου της Minnesota το 1971.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 ήταν επικεφαλής του προγράμματος για την αρχαιολογική έρευνα και εξερεύνηση στην Πελοπόννησο του Πανεπιστημίου της Minnesota, MARWP (Minnesota Archaeological Researches in the Western Peloponnese),διευθύνοντας τρία προγράμματα υπό την αιγίδα της Αμερικανικής Σχολής.
Έλαβε πολλά βραβεία για την αριστεία του στη διδασκαλία. Επίσης δημοσίευσε και έδωσε διαλέξεις ευρέως. Η μελέτη του για το Ναό του Απόλλωνα στις Βάσσες, που ξεκίνησε με την άδεια της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας το 1969, ήταν το αντικείμενο της διδακτορικής του διατριβής και παρέμεινε πάθος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Η τετράτομη σειρά για το Ναό του Απόλλωνα που εκδόθηκε από τη Σχολή το 1992 και το 1996, έχει αναγνωριστεί ως η καθοριστική έκδοση για την αρχιτεκτονική του ναού και τη γλυπτική του. Στις αρχές του 1980 εργάστηκε πάνω στο πρόγραμμα ανακατασκευής του Ναούς του Δία στη Νεμέα. Τα σχέδια από αυτό το πρόγραμμα παρουσιάστηκαν σε έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη και με σχολιασμό στον οδηγό της έκθεσης το 1983.
Στην Πύλο, η ομάδα του εφάρμοσε σύγχρονες ερευνητικές δυνατότητες για να συνεχίσει, μετά από 20 χρόνια αρχιτεκτονικής αδράνειας, ανασκαφές στο Παλάτι του Νέστορα. Αυτό το πρόγραμμα που είχε διάρκεια περίπου 10 χρόνια είχε ως αποτέλεσμα την ανάκτηση χιλιάδων θραυσμάτων κεραμικών και τοιχογραφιών και θραύσματα της Γραμμικής Β’ καθώς επίσης και την ανακάλυψη εκ νέου και χαρτογράφηση αρκετών τάφων.

David, Pierre Etienne

Γάλλος διπλωμάτης και ποιητής. Γεννήθηκε στη Falaise, στην περιοχή του Calvados, το 1772 και πέθανε στο Παρίσι στις 21 Ιουνίου 1846. Υπηρέτησε στο υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας από το 1795 έως το 1798, ως γραμματέας πρεσβείας στο Μιλάνο το 1798, γραμματέας προξενείου στη Στουτγάρδη το 1799 και στη Μάλτα 1802-1806. Διορίστηκε πρόξενος για πρώτη φορά στη Βοσνία, όπου παρέμεινε από το 1806 έως το 1814 και εργάστηκε με επιτυχία για το εμπόριο της Ανατολής, εξασφαλίζοντας δρόμους και την προστασία του Ιμπραήμ Χαλήμ Πασά και στις 16 Σεπτεμβρίου του 1819 διορίστηκε γενικός πρόξενος της Γαλλίας στη Σμύρνη και στo Aρχιπέλαγος. Στη Σμύρνη ο David διέσωσε από βέβαιη σφαγή περίπου 2000 Έλληνες που κατέφυγαν στο γαλλικό προξενείο τον Απρίλιο του 1821 στους διωγμούς που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι ως αντίποινα στην κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης, πράξη για την οποία παρασημοφορήθηκε με την Legion d’ honneur. Ο David απέδειξε τα φιλελληνικά του αισθήματα στους Έλληνες και κυρίως στους Ψαριανούς σε πολλές περιστάσεις κατά την παραμονή του στη Σμύρνη. Ανακλήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1826, ύστερα από συκοφαντικές κατηγορίες εναντίον του, που προέρχονταν από τη γαλλική πρεσβεία στην Κων/πολη και αναφέρονταν σε υποτιθέμενες διοικητικές παρατυπίες και σε κερδοσκοπικές δραστηριότητες, οι οποίες επίσημα δεν του ανακοινώθηκαν ποτέ, και συνταξιοδοτήθηκε παρά τη θέλησή του. Είχε παντρευτεί την Marie Jeanne Huet (;) και είχε τρεις γιους. Έγραψε μεταξύ άλλων «La Bataille d’Iena » (1808), «Athenes assiegee» (1827) με το ψευδώνυμο Sylvain Phallantee, «L’Alexandreide ou la Grece vengee » (1829), «Selim III, Tragedie en cinq actes» (1836). [Οι πληροφορίες προέρχονται από το Nouveau Larousse Illustre, την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους και τον υπηρεσιακό του φάκελο στο υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας και τα έργα του εντοπίστηκαν στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη.]

Davidson Weinberg, Gladys

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1909-2002

Εκπαίδευση και Εργασία:

1930 Πτυχίο, New York University

1932-33 Υπότροφος της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Ελλάδα στην Αρχαιολογία

1935 Διδακτορικό, Johns Hopkins University

1935-38 Ειδική συνεργάτιδα στην Αρχαιολογία στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα

1940-43 Βοηθός επιμελητή Αρχαίας τέχνης, Art Museum, Princeton University

1943-45 Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών

1946-47 Βοηθός Βιβλιοθηκονόμου, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα

1947-48 Αναπληρώτρια Βιβλιοθηκονόμου, Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα

1952-67 Συντάκτρια, Archaeology Magazine

1962-73 Επιμελήτρια Αρχαίας Τέχνης, Museum of Art and Archaeology, University of Missouri-Columbia

1973-77 Αναπληρώτρια Διευθύντρια, Museum of Art and Archaeology, University of Missouri-Columbia

1977- Ερευνητικό Μέλος, Museum of Art and Archaeology, University of Missouri-Columbia

Δημοσιεύσεις:

Small Finds from the Pnyx, Vol. 1 (with Dorothy Burr Thompson), Hesperia Suppl 7 (1943)

Corinth, Results of Excavations Conducted by the American School of Classical Studies at Athens, vol. 12, The Minor Objects (1952)

The Antikythera Wreck Reconsidered (editor and co-author), Transactions of the American Philosophical Sociery, vol. 55 (1965)

Excavations at Jalame, Site of a Glass Factory in Late Roman Palestine (editor and co-author) 1988

Selected Glass Vessels in the National Museum, Athens, 1992

Μεγάλος αριθμός άρθρων σε American Journal of Archaeology, Hesperia, κ.λπ.

Davis, Jack L.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1950-

Ο Jack L. Davis είναι Καθηγητής της Ελληνικής Αρχαιολογίας στην έδρα Carl W. Blegen του Πανεπιστημίου Cincinnati, Ohio και πρώην Διευθυντής της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα (2007-2012). Έχει διευθύνει ή συνδιευθύνει τοπικά αρχαιολογικά προγράμματα σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας, που περιλαμβάνουν την Κοιλάδα της Νεμέας, το νησί Χίος και τη Μεσσηνία κοντά στο Παλάτι του Νέστορα (Τοπικό Αρχαιολογικό Πρόγραμμα Πύλου), και επί του παρόντος συνδιευθύνει με τη Sharon Stocker τις ανασκαφές του Πανεπιστημίου Cincinnati στην Πύλο. Επιπρόσθετα έχει διευθύνει τοπικές μελέτες και ανασκαφές στην Αλβανία στην ενδοχώρα των αρχαίων Ελληνικών αποικιών του Δυρραχίου/ Επιδάμνου και Απολλωνίας. Ο Davis είναι μια αναγνωρισμένη προσωπικότητα στην αρχαιολογία των νησιών του Αιγαίου. Έχει δημοσιεύσει αναφορές από ανασκαφές στα νησιά Χίος και Μήλος. Εκτός από προϊστορικά θέματα έχει επεκτείνει την έρευνά του για να καλύψει θέματα που αφορούν στην ιστορία και την αρχαιολογία στην Ελλάδα στην Οθωμανική και σε πρώιμες σύγχρονες περιόδους, και την ιστορία της Αμερικανικής αρχαιολογίας στην Ελλάδα στα τέλη του 19ου και αρχές 20ου αιώνα.

Destelle, Émile-Honoré

  • Φυσικό Πρόσωπο

Ο Émile-Honoré Destelle γεννήθηκε στην Αγκντ της Νότιας Γαλλίας στις 12 Ιανουαρίου του 1856. Φοίτησε στη στρατιωτική σχολή του Σαιν-Συρ, στην τάξη που ονομάστηκε «Grande Promotion», «Μεγάλη Σειρά», του 1874-1876. Αποβιβάστηκε στην Κρήτη τον Μάρτιο του 1897 και ορίστηκε διοικητής των Γάλλων πεζοναυτών.

Dieulafoy

  • Φυσικό Πρόσωπο

Dimen, Muriel

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1942-2016

Αφού παρακολούθησε μαθήματα στις σχολές Vassar και Barnard, η Muriel Dimen έλαβε το διδακτορικό της στην Ανθρωπολογία από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το 1970. Δίδαξε για πολλά χρόνια στο Lehman College πριν γίνει Ομότιμη Καθηγήτρια για να ξεκινήσει μια δεύτερη καριέρα ως ψυχαναλύτρια. Εκπαιδεύτηκε και στη συνέχεια δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Μεταδιδακτορικό Πρόγραμμα Ψυχοθεραπείας και Ψυχανάλυσης, ενώ ήταν επίσης μέλος του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Επιστημών της Νέας Υόρκης στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.

Η Dimen παντρεύτηκε τον Seth Schein, συνεργάτη της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα το 1967-1968, όταν ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και πραγματοποίησε εθνογραφικές έρευνες στην Ήπειρο. Συνεργάστηκε επίσης στην επιμέλεια του Regional Variation in Modern Greece and Cyprus: Toward a Perspective on the Ethnography of Greece, New York 1976.

Dinsmoor, William Bell

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1886-1973

Ο William Bell Dinsmoor γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1886 στο Windham, New Hampshire, γιος ενός αρχιτέκτονα της Βοστώνης. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του στο Boston Latin School, το παλαιότερο δημόσιο σχολείο των Η.Π.Α., παρακολούθησε τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Χάρβαρντ από το 1902 έως το 1906. Ο Dinsmoor έλαβε το πτυχίο του το 1906 και τα επόμενα δύο χρόνια εργάστηκε σε αρχιτεκτονική εταιρεία στη Νέα Υόρκη. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1906 έκανε την πρώτη του επίσκεψη την Ευρώπη. Ήταν επίσης η πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα. Το 1904, μια επιχορήγηση από το ίδρυμα Carnegie επέτρεψε στην Αμερικανική Σχολή να ξεκινήσει μια σειρά από διορισμούς υποτρόφων στην Αρχιτεκτονική. Ο Dinsmoor ήταν ο πρώτος κάτοχος υποτροφίας στην Αρχιτεκτονική (1908), ξεκινώντας έτσι μια μακρά και επιτυχημένη συνεργασία με την Αμερικανική Σχολή. Η υποτροφία του παρατάθηκε για ένα ακόμη έτος. Τον Σεπτέμβριο του 1910 ο Dinsmoor επέστρεψε από τις Η.Π.Α. με τη σύζυγό του Zillah Frances. Ο διορισμός του συνεχίστηκε για δύο ακόμη χρόνια, «ενόψει των επιθυμιών του Carnegie Institution». Το 1912 διορίστηκε αρχιτέκτονας της σχολής, μια θέση που κατείχε μέχρι το 1919. Το έργο του διακόπηκε για τη θητεία του στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η συνεργασία του με το Πανεπιστήμιο Columbia ξεκίνησε το 1920. Από το 1920 έως το 1926 ο Dinsmoor ήταν πρόεδρος της βιβλιοθήκης Avery του Columbia. Εκεί «ίδρυσε τη χωριστή Βιβλιοθήκη Καλών Τεχνών. Ανακάλυψε και απέκτησε μερικά από τα πιο σημαντικά αρχιτεκτονικά σχέδια του Avery, όπως το μη δημοσιευμένο χειρόγραφο του Sebastiano Serlio για την οικιακή αρχιτεκτονική, που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1540, εικονογραφημένο με σχέδια του Serlio. Ο Serlio σχεδίαζε να είναι αυτό το έκτο βιβλίο της επτάτομης πραγματείας του για την αρχιτεκτονική. Το χειρόγραφο δημοσιεύθηκε τελικά το 1978 από το Architectural History Foundation (Ίδρυμα Αρχιτεκτονικής Ιστορίας)". Το 1924 ο Dinsmoor επέστρεψε στην Αμερικανική Σχολή ως καθηγητής αρχιτεκτονικής για έξι μήνες κάθε έτους έως το 1928. Από το 1933 μέχρι την αποχώρησή του το 1955 διετέλεσε εκτελεστικός διευθυντής του Τμήματος Καλών Τεχνών στο Columbia. Το 1935 ο Dinsmoor διορίστηκε καθηγητής αρχαιολογίας στο Columbia.

Ένα μεγάλο μέρος της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας συνδέθηκε επίσης με το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αμερικής (Archaeological Institute of America) . Το 1936 εκλέχτηκε πρόεδρος του οργανισμού, μια θέση που κατείχε μέχρι το 1945. Από αυτή τη θέση ο Dinsmoor ασχολήθηκε αρχικά με την οργάνωση μέτρων για την προστασία των ιστορικών μνημείων και έργων τέχνης. Το 1943 το American Council of Learned Societies όρισε μια Επιτροπή για την Προστασία των Πολιτιστικών Θησαυρών σε Εμπόλεμες Περιοχές (Committee on the Protection of Cultural Treasures in War Areas) με πρόεδρο τον Dinsmoor. Αργότερα τον ίδιο χρόνο σχηματίστηκε η Αμερικανική Επιτροπή για την Προστασία και Διάσωση Καλλιτεχνικών και Ιστορικών Μνημείων στην Ευρώπη (American Commission for the Protection and Salvage of Artistic and Historic Monuments in Europe) στην οποία ο Dinsmoor διορίστηκε από τον Πρόεδρο Roosevelt. Η πρώτη μεγάλη ανάγκη ήταν να εκπονηθούν σχέδια των πόλεων στις οποίες ήταν πιθανό να λειτουργούν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις - σχέδια στα οποία ιστορικά μνημεία είχαν επισημανθεί έτσι ώστε να διευκολυνθεί η διατήρησή τους, είτε σε χερσαίες επιχειρήσεις είτε σε βομβιστικές επιθέσεις. Εκτός από την παραγωγή χαρτών, η Επιτροπή μερίμνησε για την προετοιμασία εγχειριδίων σχετικά με τη φροντίδα και τη συντήρηση μνημείων και έργων τέχνης και την παροχή διαλέξεων για τα θέματα αυτά σε μέλη των ενόπλων δυνάμεων. Καθώς οι περιοχές ανακαταλαμβάνονταν από τον εχθρό, έγιναν αναφορές σχετικά με την κατάσταση των μνημείων και, τελικά, το προσωπικό της Επιτροπής έπαιξε ενεργό ρόλο στον εντοπισμό και την αποκατάσταση στους δικαιούχους μεγάλου αριθμού «εκτοπισμένων έργων τέχνης».

Σε όλη τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του, τα ενδιαφέροντα του Dinsmoor επικεντρώθηκαν κυρίως στα κτήρια πάνω και γύρω από την Ακρόπολη των Αθηνών.

Ο Dinsmoor πέρασε στην Αθήνα τα τελευταία 12 χρόνια της ζωής του. Το 1969 έλαβε το χρυσό μετάλλιο για διακεκριμένο αρχαιολογικά επιτεύγματα από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αμερικής. Στις 2 Ιουλίου 1973 πέθανε ήσυχα και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

[Το κείμενο της βιογραφίας βασίστηκε στη νεκρολογία που γράφτηκε από τον Homer A. Thompson και δημοσιεύτηκε στην Επετηρίδα της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας - Year Book of the American Philosophical Society, 1974, pp. 156-163.]

Dinsmoor, William Bell Jr.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1923-1988

Ο William Bell Dinsmoor, Jr., γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1923, γιός του William Bell Dinsmoor και της Zillah Dinsmoor. Παρακολούθησε μαθήματα στην Phillips Exeter Academy και το Πανεπιστήμιο του Columbia, αφιερώνοντας χρόνο για ενεργό θητεία στο στρατό κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1947 έλαβε πτυχίο σε σύγχρονες γλώσσες από το Πανεπιστήμιο του Columbia. Στη συνέχεια παρακολούθησε την Σχολή Αρχιτεκτονικής του Columbia, αποκτώντας πτυχίο (1947) και μεταπτυχιακό (1951). Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του μετακόμισε στο Ελ Πάσο του Τέξας όπου εργάστηκε ως αρχιτέκτονας και μηχανικός. Ο Dinsmoor επέστρεψε στην Ελλάδα για να βοηθήσει τη Lucy Shoe Meritt στη μελέτη των ελληνικών αρχιτεκτονικών καλουπιών και τον Carl W. Blegen στα βιβλία του για την Τροία και την Πύλο. Ο Dinsmoor εργάστηκε επίσης με τον Oscar Broneer για την έκδοσή του σχετικά με το ναό του Ποσειδώνα στα Ίσθμια. Για την περίοδο 1962-1963 ήταν με Olivia James υποτροφία. Το 1966 ο Dinsmoor διορίστηκε αρχιτέκτονας για τις ανασκαφές της Αγοράς, μια θέση που κατείχε μέχρι το θάνατό του. Το 1971 ο Dinsmoor άρχισε να δημοσιεύει τη δική του έρευνα, κυρίως για την αθηναϊκή αρχιτεκτονική, αλλά και για την Κέρκυρα και το Στόμπι (Γιουγκοσλαβία). Το 1980 δημοσίευσε το The Propylaia to the Athenian Akropolis I: The Predecessors . Είχε επίσης αρχίσει να εργάζεται στην επεξεργασία και τον εμπλουτισμό της μη δημοσιευμένης μονογραφίας του πατέρα του για τα Προπύλαια. Πέθανε απροσδόκητα τον Ιούλιο του 1988, λίγο μετά τα 65α γενέθλιά του.

Dobbins, John J.

  • Φυσικό Πρόσωπο

Dow, Sterling

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1903-1995

Ο Sterling Dow γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1903 στο Portland, Maine. Παρακολούθησε το Harvard College και έλαβε πτυχίο το 1925 με άριστα στη φιλοσοφία. Κέρδισε την υποτροφία Fiske για να σπουδάσει ιστορία στο Trinity College του Cambridge για ένα χρόνο και στη συνέχεια έλαβε το μεταπτυχιακό του από το Harvard το 1928. Το 1931, παντρεύτηκε την Elizabeth "Libby" Sanderson Flagg και μετακόμισε στην Αθήνα, όπου συνδέθηκε με την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα από το 1931 έως το 1936. Το 1936, έλαβε το διδακτορικό του από το Harvard. Από το 1936 μέχρι την αποχώρησή του το 1970, ο Dow δίδαξε στο Harvard College, πρώτα ως δάσκαλος και εκπαιδευτής (1936-1941), στη συνέχεια Αναπληρωτής Καθηγητής (1941-1946), Καθηγητής Ιστορίας και Ελληνικών (1946-1948) και, το 1949 , διορίστηκε καθηγητής Αρχαιολογίας στην έδρα John E. Hudson. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, εργάστηκε στη στρατιωτική μυστική υπηρεσία (Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών) στο Κάιρο.
Ο Sterling Dow ήταν γνωστός κυρίως για το έργο του στην ελληνική επιγραφική και την ιστορία, αλλά τα ενδιαφέροντά του δεν περιορίστηκαν σε αυτούς τους τομείς και κατά τη διάρκεια της καριέρας του έγραψε πέντε βιβλία και περισσότερα από 150 άρθρα και κριτικές που κάλυπταν πολλά θέματα. Όταν ο Dow ήταν στην Αθήνα τη δεκαετία του 1930, συναντήθηκε και συνεργάστηκε με τον μεγάλο επιγραφικό, Johannes Kirchner, και, εκείνη την εποχή, ο Dow ανέπτυξε μια νέα τεχνική για να κάνει φορητά αντίγραφα (squeezes) επιγραφών. Τα επόμενα χρόνια δημιούργησε μια τεράστια συλλογή από αντίγραφα Αθηναϊκών δημόσιων και ιδιωτικών επιγραφών.
Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, έστρεψε την προσοχή του στην ενθάρρυνση και βελτίωση της διδασκαλίας των κλασικών σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης. Ο Dow βοήθησε επίσης στην ίδρυση του περιοδικού Greek, Roman and Byzantine Studies και ήταν ο ιδρυτής της Αρχαιολογίας. Διετέλεσε πρόεδρος του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αμερικής και ήταν ιδρυτής του Αμερικανικού Κέντρου Ερευνών στην Αίγυπτο.

Ο Στέρλινγκ ήταν ο Ετήσιος Καθηγητής στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα 1966-1967 και επίσης δίδαξε στο Έτος Κολλεγίου στην Αθήνα και στο Ινστιτούτο Αιγαίου. Μετά τη συνταξιοδότησή του, δίδαξε στο Boston College, στο Vassar (the Blegen Distinguished Professor), στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (the Sather Professor) και στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον (the Walker-Ames Professor). Ο Sterling Dow πέθανε στις 9 Ιανουαρίου 1995.

Draneht, Paolino

  • Φυσικό Πρόσωπο

Ο Παύλος Παυλίδης, κυπριακής καταγωγής, εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο το 1826. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Μοχάμετ Άλι τον συμπάθησε και τον έστειλε στη Γαλλία, όπου σπούδασε οδοντιατρική, φυσικομαθηματικά και χημεία. Προς τιμήν του φίλου και καθηγητή του Louis Jacques Thenard υιοθέτησε το όνομα Draneht αντιστρέφοντας το επίθετο. Επιστρέφοντας στην Αίγυπτο προσελήφθη ως βασιλικός γιατρός και ακολούθησε τον αντιβασιλιά Σαΐτ Πασά στην εκστρατεία του στο Σουδάν. Ο Παύλος Draneht Pacha αντελήφθη πρώτος για την εποχή του την αξία των αιγυπτιακών γαιών και έγινε ιδιοκτήτης κολοσσιαίων κτημάτων (εκ των οποίων το Κάφρ Νταουάρ εθεωρείτο από τα καλύτερα κτήματα της Αιγύπτου). Εφάρμοσε στα κτήματα του το στραγγιστικό σύστημα “Μασράφ” το οποίο μεταχειρίζεται ακόμη η χώρα και ευεργέτησε με διάφορους τρόπους πολλούς Έλληνες και Κυπρίους της εποχής του. Παντρεύτηκε το 1875 μία Ιταλίδα με την οποία απέκτησε μία κόρη, τη Δέσποινα, σύζυγο Εμμανουήλ Ζερβουδάκη, η οποία και κληρονόμησε την τεράστια ακίνητη περιουσία του πατέρα της.

Emerson, Alfred

  • Οικογένεια
  • 1859-1943

Ο Alfred Emerson (1859-1943) έκανε κλασικές σπουδές και δίδαξε στα Johns Hopkins, Princeton, The Art Institute of Chicago και Cornell. Ήταν Καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα από το 1897 έως το 1898. Παντρεύτηκε τη Alice Edwards Emerson το 1887.
Μια μεγάλη συλλογή από έγγραφα των τριών γενεών της οικογένειας Emerson βρίσκεται στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης. Πλήρης περιγραφή των εξήντα τριών κουτιών υλικού μπορείτε να βρείτε στη διεύθυνση archive.nypl.org/mss/923.nypl.org/mss/923.

Erskine, Thomas

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1750-1823

Βρετανός φιλέλληνας.

Esso Pappas

  • Νομικό Πρόσωπο

Fellows, Julian

  • Φυσικό Πρόσωπο

Fellows, Thomas

  • Φυσικό Πρόσωπο

Foreign Office

  • Νομικό Πρόσωπο

Fowler, Harold N.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1859-1955

Ο Harold North Fowler γεννήθηκε στο Westfield, Μασαχουσέτη, το 1859. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών στάλθηκε στη Δρέσδη της Γερμανίας, για να προετοιμαστεί για την εισαγωγή του στο Harvard College, όπου αποφοίτησε το 1880. Στο Harvard είχε δύο σπουδαίους δασκάλους, τον Charles Eiot Norton, ιδρυτής του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αμερικής, και τον William W. Goodwin, ο οποίος θα γινόταν ο πρώτος διευθυντής της νεοσύστατης Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα το 1882-1883. Ήταν ο Goodwin που προσκάλεσε τον Fowler να γίνει ο πρώτος φοιτητής που εγγράφηκε στη Σχολή στην Αθήνα το 1882. Μετά την Αθήνα, ο Fowler πέρασε τρία χρόνια στο Βερολίνο και τη Βόννη, αποκτώντας το διδακτορικό του από τη Βόννη το 1885. Το 1893, ξεκίνησε τη μακρά και διακεκριμένη καριέρα του στο Πανεπιστήμιο Wester Reserve, αποχωρώντας το 1929 με το βαθμό του Ομότιμου Καθηγητή. Στα έτη 1903-1904 και 1924-1925 ήταν Καθηγητής Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στην Αμερικανική Σχολή. Για πολλά χρόνια διετέλεσε αρχισυντάκτης των εκδόσεων της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, καθώς και συντάκτης στο American Journal of Archaeology. Ο Fowler είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις μελέτες του σχετικά με τον δίολκο στην Κόρινθο. Επίσης, μετέφρασε τον Πλάτωνα και τον Πλούταρχο για τη σειρά Loeb.

Για περισσότερα για τον Fowler, βλ. Charles B. Gulick, "Harold North Fowler (1859-1955)," ASCSA Annual Report 75, 1955-56, pp. 16-17, και Database of Classical Scholars (Rutgers School of Arts and Science).

France, Anatole

  • Φυσικό Πρόσωπο

Fraser, Peter

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1884-1950

Πρωθυπουργός Νέας Ζηλανδίας (1940-1949)

Freeman, Woldemar

  • Φυσικό Πρόσωπο

Frick, William M.

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1919-2014

Ο William M. Frick γεννήθηκε το 1919. Υπηρέτησε στο Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη με τη 79η Μεραρχία. Μόλις επέστρεψε στην πατρίδα, παντρεύτηκε την Emilie Farnsworth το 1946. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές συμπεριλαμβανομένης και αυτοαπασχολούμενης επιχείρησης στην αρχιτεκτονική κήπων. Επίσης δίδαξε και διετέλεσε ως Διευθυντής Γυμνασίου και Εισαγωγών στην Ακαδημία Brunswick. Μετά τη συνταξιοδότησή του τΟ 1984 ακολούθησε τα ενδιαφέροντά του στην έρευνα πάνω στην αρχαιολογία και τα στρατιωτικά θέματα. Είναι ο συγγραφέας των εξής: Bernhard Steffen (1844-1891), 1990; Greece, April 1941 ‘…to fight another day’, 1994; και Time of Tragedy, Argos October 1943, 1998.

Fruchtermann, Max

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1852 - 1918

Galanis, James

  • Φυσικό Πρόσωπο
  • 1910 - 1970

Ο James Galanis γεννήθηκε στο Sydney της Αυστραλίας στις 13 Απριλίου 1910. Οι γονείς του κατάγονταν από τα Κύθηρα και ήταν από τους πρώτους μετανάστες στη Νέα Νότια Ουαλλία. Τον Φεβρουάριο του 1914 ο πατέρας του, που είχε κάνει ήδη αρκετά χρήματα στην Αυστραλία, αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του, τα Κύθηρα, και να εγκατασταθεί μόνιμα στο χωριό Αρωνιάδικα. Ο J.G. πήγε στο Δημοτικό σχολείο στα Κύθηρα (1915-1921) και στη συνέχεια στο Σχολαρχείο (1921-1924). Ο πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος όμως, δημιούργησε σοβαρά οικονομικά προβλήματα στην οικογένεια που είδε να υποτιμάται δραματικά η αξία της περιουσίας της, γι’αυτό και τον Νοέμβριο του 1924 πατέρας και γιος αποφάσισαν να γυρίσουν στην Αυστραλία. Εγκαταστάθηκαν στο Macksville, όπου άνοιξαν ένα γαλακτοπωλείο. Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο J.G πούλησε την οικογενειακή επιχείρηση και το 1935 πήγε στο Sydney όπου βρήκε δουλειά ως αντιπρόσωπος της εταιρείας καφέ των αδελφών Ανδρόνικου. Το 1937 και για τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως μεταφραστής στα επιβατικά πλοία της Pacific & Orient Co στη γραμμή Ευρώπης-Αυστραλίας.Το 1941 κατετάγη στον αυστραλιανό στρατό και υπηρέτησε στη Ν.Γουινέα και στα νησιά του Ειρηνικού, ενώ το 1943 μετατέθηκε στο Bathurst και στο Wollongong της Νέας Νότιας Ουαλλίας. Για τη στρατιωτική του υπηρεσία διακρίθηκε με διάφορα μετάλλια. Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε στο Newcastle, όπου μαζί με τα αδέλφια του ξεκίνησε νέα επιχείρηση τροφίμων και εισαγωγής ελληνικών προϊόντων, το δε Μάϊο του 1959 μετακόμισε στο Sydney, όπου μέχρι το τέλος της ζωής του ασχολήθηκε με παρόμοια επιχείρηση.

Το 1941 κατετάγη στον αυστραλιανό στρατό και υπηρέτησε στη Ν.Γουινέα και στα νησιά του Ειρηνικού, ενώ το 1943 μετατέθηκε στο Bathurst και στο Wollongong της Νέας Νότιας Ουαλλίας. Για τη στρατιωτική του υπηρεσία διακρίθηκε με διάφορα μετάλλια. Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε στο Newcastle, όπου μαζί με τα αδέλφια του ξεκίνησε νέα επιχείρηση τροφίμων και εισαγωγής ελληνικών προϊόντων, το δε Μάϊο του 1959 μετακόμισε στο Sydney, όπου μέχρι το τέλος της ζωής του ασχολήθηκε με παρόμοια επιχείρηση. Ο J.G. ασχολήθηκε παράλληλα με τη λογοτεχνία, γράφοντας, με την ίδια ευκολία και άνεση στα αγγλικά και στα ελληνικά, κυρίως διηγήματα και αρθρογραφώντας σε εφημερίδες και περιοδικά της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας. Πρωτάρχισε να γράφει το 1933, ενώ η λογοτεχνική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1941, όταν στο στρατό γνώρισε τον Frank Hardy με τον οποίο οργάνωσαν μία Λέσχη συγγραφέων. Έγραψε διηγήματα, ταξιδιωτικά κείμενα, κριτικές, μεταφράσεις, άρθρα, βιβλιοπαρουσιάσεις σε εφημερίδες και περιοδικά της Αυστραλίας, τα οποία ήταν εμπνευσμένα κυρίως από τη ζωή και τα προβλήματα των Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία ή την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Φαίνεται ότι παραμένουν ανέκδοτες οι συλλογές διηγημάτων του North of the Atebrin Line και Crosses without Names. Το 1954 βραβεύθηκε στο διαγωνισμό του περιοδικού Κρίκος (Greek Anecdotes Competition), ενώ συμμετείχε σε διάφορες κριτικές επιτροπές όπως στο διαγωνισμό διηγήματος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ορθοδόξων Κοινοτήτων το 1964. Ο J.G. ήταν μέλος της Australian Society of Authors και της Australian Writer’s Guild.

Πέθανε στην Αυστραλία στις 26 Ιουνίου 1970, σε ηλικία εξήντα χρόνων.

Πηγή: [Βλέπε βιογραφικό του J.Galanis γραμμένο από τον G.Kanarakis στο «Greek Voices in Australia » (ANU Press, 1987) που ευγενικά μας γνωστοποίησε ο αυστραλός ερευνητής στο ΕΛΙΑ, Tony Gormann και που ,φωτοτυπία του, βρίσκεται στο πρώτο φάκελο του αρχείου.]

Gausmann, Roy W.

  • Φυσικό Πρόσωπο

Gemert, Arnold van

  • Φυσικό Πρόσωπο

Καθηγητής Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Ασχολήθηκε με την Κρητική λογοτεχνία.

Gerôme

  • Φυσικό Πρόσωπο
Αποτελέσματα 101 έως 200 από 5871