Αρχείο αρ.comp 355 - Σκουλούδης, Στέφανος και Οικογένεια Αθηνογένη

Πεδίο Αναγνώρισης

Κωδικός αναγνώρισης

GR ELIA-MIET αρ.comp 355

Τίτλος

Σκουλούδης, Στέφανος και Οικογένεια Αθηνογένη

Ημερομηνία(ες)

  • 1832-1987 (Δημιουργία)

Επίπεδο περιγραφής

Αρχείο

Μέγεθος και Υπόστρωμα

18 κυτία

Πεδίο Πλαισίου Παραγωγής

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Γεώργιος και Μαρία Αθηνογένη
Ιωάννης Γ. Αθηνογένης
Στέφανος Γ. Αθηνογένης
Γεώργιος Ι. Αθηνογένης

Όνομα παραγωγού

(1878-1953)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ο Ιωάννης Γ.Αθηνογένης (1878-1953) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά πολύ μικρός ήρθε στην Αθήνα, όταν ο πατέρας του ανέλαβε το 1881 τη διεύθυνση του υποκαταστήματος της Τραπέζης Κωνσταντινουπόλεως. Πήγε σχολείο στην Αθήνα, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο (1894) και συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή (1896-1899) στο Παρίσι. Εργάστηκε στο γραφείο του πατέρα του από το 1901 ως το 1908 και δυό χρόνια αργότερα εξετέθη υποψήφιος βουλευτής στη Λακωνία. Επί κυβερνήσεως Στ.Σκουλούδη διορίστηκε νομάρχης Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 1917. Στα χρόνια 1921-1922 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα, ως πληρεξούσιος υπουργός στη Διεθνή Επιτροπή Επανορθώσεων στο Παρίσι και στη συνδιάσκεψη της Χάγης. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου των εν Παρισίοις Ελλήνων φοιτητών, πρόεδρος της Ενώσεως των εν Αττική Λακεδαιμονίων, σύμβουλος και πρόεδρος του Δ.Σ. της Εμπορικής Τραπέζης Ελλάδος και της Εταιρείας Διαχείρισης Υπεγγύων Προσόδων καθώς και μέλος του συμβουλίου της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής. Παντρεύτηκε την Αικατερίνη Κανακάρη-Ρούφου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον Γεώργιο, σύζυγο Βεατρίκης Verity και τη Μαρία, σύζυγο Μιχαήλ Κοντολέφα.

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Όνομα παραγωγού

(1838-1928)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ο Στέφανος Σκουλούδης γεννήθηκε στο Πέραν της Κωνσταντινούπολης στις 23 Νοεμβρίου του 1838. Οι γονείς του, ο Ιωάννης και η Zénou Σκουλούδη, κατάγονταν απο την Κρήτη. Ο πατέρας του ήταν έμπορος. Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Το 1852 οι γονείς του τον έστειλαν στην Αθήνα για να ολοκληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1856 πέρασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά πολύ σύντομα αποφάσισε ν’ ασχοληθεί επαγγελματικά με το εμπόριο στην οικογενειακή επιχείρηση και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1859 προσελήφθη στον περίφημο εμπορικό οίκο Ράλλη. Το 1863 διορίστηκε διευθυντής όλων των καταστημάτων της επιχείρησης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στη συνέχεια επέκτεινε τη δραστηριότητά του στον τραπεζιτικό χώρο. Το 1871 υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Τράπεζας Κωνσταντινουπόλεως μαζί με τον Ανδρέα Συγγρό, τον Γεώργιο Κορωνιό και τον Αντώνιο Βλαστό. Απέκτησε μεγάλη περιουσία και αποφάσισε να εγκατασταθεί στην Αθήνα το 1876. Πριν ακόμη από την εγκατάστασή του στην Ελλάδα διατηρούσε στενές επαφές με την ελληνική κυβέρνηση και θεωρούνταν ‘ειδικός’ στις διπλωματικές σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Σταδιακά ανέπτυξε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την πολιτική και το δημόσιο βίο. Το 1877, με το ξέσπασμα της Ανατολικής Κρίσης και το σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό το ναύαρχο Κανάρη και υπουργό εξωτερικών τον Χαρίλαο Τρικούπη, ο Σκουλούδης διορίστηκε εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις με τους Αλβανούς. Το διάστημα από 7 έως 14 Δεκεμβρίου 1877 είχε μυστικές διαπραγματεύσεις με τον Αβδούλ Μπέη και τον Μεχμέτ-Αλήβεη στην Κωνσταντινούπολη με στόχο την προετοιμασία για μια ενδεχόμενη συμμαχία των δύο πλευρών σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης. Οι επίσημες διμερείς διαπραγματεύσεις έγιναν στην Κέρκυρα, τον Ιανουάριο του 1878. Μετά το τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου, τον Αύγουστο του 1879, ο Σκουλούδης ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για να πάρει μέρος, ως εκπρόσωπος της πόλης των Ιωαννίνων, στις διαπραγματεύσεις του Πρωτοκόλλου της Συνθήκης του Βερολίνου, η οποία παραχωρούσε τη Θεσσαλία και μέρος της Ηπείρου στην Ελλάδα.

Παράλληλα με την ‘διπλωματική’ του δραστηριότητα ο Σκουλούδης ανέπτυξε και έντονη επιχειρηματική δράση. Ίδρυσε στην Αθήνα το 1882 την εταιρία που ανέλαβε την αποξήρανση της Λίμνης Κωπαίδας. Το 1880 εξελέγη σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας και παρέμεινε μέχρι το 1883. Σταδιακά εγκατέλειψε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και αφοσιώθηκε εξ ολοκλήρου στην πολιτική. Το 1881 εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής Σύρου και στη συνέχεια βουλευτής Θηβών με το κόμμα του Χαρίλαου Τρικούπη. Απο το Νοέμβριο του 1882 έως το Δεκέμβριο του 1884 ο Σκουλούδης υπηρέτησε ως επιτετραμμένος της Ελλάδας στην πρεσβεία της Μαδρίτης. Το 1886, μετά την Βουλγαρική κατάληψη της Ανατολικής Ρωμυλίας, η κυβέρνηση του Θεόδωρου Δηλιγιάννη διόρισε τον Σκουλούδη εκπρόσωπό της στις διαπραγματεύσεις της Κων/πολης. Το 1892 εκλέχθηκε βουλευτής Θηβών και στη συνέχεια, με την κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη, ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργικά καθήκοντα για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο Υπουργείο Εκπαιδεύσεως και Εκκλησιαστικών και εν συνεχεία στο Υπουργείο Ναυτικών.

Την περίοδο 1893-1896 ο Σκουλούδης είχε αναλάβει διάφορες αποστολές στο εξωτερικό για τη σύναψη δανείων, συμμετέχοντας στις προσπάθειες της κυβέρνησης Τρικούπη και Δηλιγιάννη, για τη διευθέτηση του οικονομικού προβλήματος. Η επόμενη κυβερνητική θέση που ανέλαβε ο Σκουλούδης το 1897 ήταν το υπουργείο Εξωτερικών, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του Δημητρίου Ράλλη. Από τη θέση του αυτή βίωσε τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο και τις διαπραγματεύσεις για την προκαταρκτική συνθήκη ειρήνης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το 1905 εξελέγη πάλι βουλευτής Θηβών. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ο Στέφανος Σκουλούδης απομακρύνθηκε απο την πολιτική. Μετά την στρατιωτική επανάσταση στο Γουδί το 1909 το όνομά του ακούστηκε παράλληλα με αυτό του Στέφανου Δραγούμη για την ανάθεση σχηματισμού κυβέρνησης. Επικράτησε η λύση Δραγούμη, με την ‘παρέμβαση’ Βενιζέλου, ο οποίος και σχημάτισε τελικά κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 1910. Εντούτοις, ο Σκουλούδης κλήθηκε απο την κυβέρνηση Βενιζέλου το Νοέμβριο του 1912 να παραστεί στη Διάσκεψη της Συνθήκης Ειρήνης των Βαλκανικών κρατών με την Τουρκία στο Λονδίνο ως πληρεξούσιος της Ελλάδας.

Τον Οκτώβριο του 1915, μεσούσης της κρίσης στην ελληνική πολιτική σκηνή για την στάση της Ελλάδας στον πόλεμο και μετά την αναχώρηση του Βενιζέλου για τη Θεσσαλονίκη, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος ανέθεσε στον Σκουλούδη την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Το έργο της κυβέρνησης Σκουλούδη αναλώθηκε σε ζητήματα σχετικά με τον πόλεμο και τη διατήρηση της ελληνικής ουδετερότητας, προτάσεις για δάνεια και τα πάγια εξωτερικά ζητήματα. Το 1918, με την επιστροφή του Βενιζέλου, ο Σκουλούδης βρίσκεται κατηγορούμενος επί εσχάτη προδοσία για την ΄σύμπραξή’ του με τον βασιλιά. Προφυλακίστηκε και παραπέμθηκε σε δίκη μαζί με το υπουργικό του συμβούλιο σε Ειδικό Δικαστήριο. Η δίκη διήρκησε μέχρι τον Νοέμβριο του 1920. Οι κατηγορίες ατόνησαν και τελικά εγκαταλείφθηκαν μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920 και την εκλογική ήττα του Βενιζέλου. Το 1921 η Εθνική Συνέλευση κήρυξε επίσημα άκυρη την κατηγορία και όλη τη διαδικασία. Η διάρκεια της πρωθυπουργίας του Σκουλούδη ήταν η τελευταία παρουσία του στην ελληνική πολιτική σκηνή. Πέθανε στις 19 Αυγούστου του 1928. Κληροδότησε πολλά περιουσιακά στοιχεία του σε διάφορα ιδρύματα, μεταξύ αυτών έργα τέχνης στην Εθνική Πινακοθήκη.

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ο Γεώργιος Εμ.Αθηνογένης ήταν γαμπρός και στενός συνεργάτης του Στέφανου Σκουλούδη. Εζησε στην Κωνσταντινούπολη και το 1881 διορίστηκε διευθυντής του υποκαταστήματος της Τραπέζης Κωνσταντινουπόλεως στην Αθήνα. Μετά τη διάλυση της Τράπεζας το 1893 και μέχρι το θάνατό του, το 1908, ασχολήθηκε με τραπεζικές εργασίες ιδρύοντας δικό του γραφείο. Παντρεύτηκε την Μαρία Σκουλούδη (αδελφή του Στέφανου) με την οποία απέκτησε επτά παιδιά: 1) την Ελλη, σύζυγο Γεωργίου Χρουσάκη 2) την Κλεώνη, σύζυγο Ιωάννη Χρουσάκη 3) τη Θαλία, σύζυγο Ιωάννη Κουντουριώτη 4) τη Δανάη, σύζυγο Δημητρίου Καλλέργη 5) τον Στέφανο 6) τον Ιωάννη, σύζυγο της Αικατερίνης Κανακάρη-Ρούφου και 7) την Πολύμνια, σύζυγο Θεόδωρου Μπαλτατζή.

Ιστορικό ενότητας περιγραφής

Ο Στέφανος Σκουλούδης ήταν στενά συνδεδεμένος με την οικογένεια Αθηνογένη μιας και η μοναδική αδελφή του Μαρία, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Εμ. Αθηνογένη και ο ίδιος έμεινε ανύπαντρος. Αντιμετώπισε τ΄ανήψια του σαν παιδιά του και συνδέθηκε ιδιαίτερα με τους Στέφανο και Ιωάννη Αθηνογένη τα δύο αγόρια της οικογένειας, οι οποίοι ορίστηκαν από τον ίδιο ως εκτελεστές της διαθήκης του και κληρονόμοι του. Οι οικογενειακοί δεσμοί τους καθόρισαν άλλωστε και την κοινή σχέση, προέλευση και παρουσίαση των αρχείων τους. Ως κληρονόμοι του Στ.Σκουλούδη, οι δύο ανηψιοί του εκποίησαν και αξιοποίησαν τα περιουσιακά του στοιχεία και διατήρησαν και χρησιμοποίησαν το προσωπικό του αρχείο.
Η τύχη του προσωπικού αρχείου του Στ.Σκουλούδη που χαρακτηρίζεται από τη μερική καταστροφή και διάσπασή του, είναι λίγο παράδοξη. Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες του Στέφανου Γ.Αθηνογένη και του Στέφανου Ι.Μακρυμίχαλου ο οποίος βρήκε τυχαία, στην Κατοχή, τμήμα του αρχείου στα χέρια κάποιας “λαϊκής γυναίκας” που το χρησιμοποιούσε για προσάναμμα, η ιστορία έχει ως εξής: Τον Ιούλιο του 1920 άνδρες του Γύπαρη επετέθησαν και λεηλάτησαν την οικία Σκουλούδη ως αντίποινα για την απόπειρα δολοφονίας του Ελ.Βενιζέλου. Μαζί με όλες τις καταστροφές που προξένησαν σε έπιπλα και σε πολύτιμα αντικείμενα τέχνης του σπιτιού, διέρρηξαν “ερμάρια” όπου φυλάσσονταν έγγραφα του αρχείου και πολλά από αυτά εκπαραθυρώθηκαν. Ο Στ.Αθηνογένης ο οποίος συγκατοικούσε τότε με τον θείο του και ήταν αυτόπτης μάρτυρας αυτής της καταστροφής, περιέσωσε όσα μπόρεσε από το σπίτι και το προαύλιο. Σ΄ένα σημείωμα του ο Στ.Αθηνογένης επανέρχεται, λίγο πριν πεθάνει, στην ερμηνεία της τύχης του αρχείου και σημειώνει ότι ο Στ.Σκουλούδης ο οποίος φύλαγε την προσωπική του αλληλογραφία με τους φακέλους της στο γραφείο του σπιτιού του, είχε επιτρέψει το 1926 (πριν συγκατοικήσει ο ίδιος με τον θείο του) στον ανηψιό του Ιωάννη Χρουσάκη που έκανε συλλογή γραμματοσήμων να πάρει τα δέματα των επιστολών για να αποκολλήσει τα γραμματόσημα. Φαίνεται ότι ο ανηψιός δεν επέστρεψε τις επιστολές και θεωρώντας τις άχρηστες τις εγκατέλειψε κάπου στο σπίτι του. Ετσι δεν γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο και πότε βρέθηκαν στα χέρια της “λαϊκής γυναίκας”, όπου και τις εντόπισε ο Στ.Ι.Μακρυμίχαλος.
Εκτός όμως από τις προαναφερόμενες περιπέτειες του αρχείου, το αρχείο Σκουλούδη χαρακτηρίζεται και από τη σημερινή διάσπαση του υλικού του με την εναπόθεσή του σε δύο διαφορετικούς αρχειακούς φορείς. Τα παιδιά του Στ.Ι.Μακρυμίχαλου δώρισαν ένα κομμάτι από το αρχείο, που είχε στην κατοχή του ο πατέρας τους, στο ΕΛΙΑ, ο Γεώργιος Ι.Αθηνογένης δώρισε ένα μεγάλο μέρος του αρχείου το 1986 στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη και λίγο αργότερα, το 1990, η κόρη του Catherine δώρησε το υπόλοιπο αρχείο στο ΕΛΙΑ. Η διάσπαση ενός αρχείου, αποτέλεσμα διαφορετικών δωρεών από τον ίδιο συχνά κάτοχο ή από διαφορετικούς κατόχους-δωρητές, επιφέρει δυστυχώς τον κατακερματισμό του αρχειακού υλικού, που αποτελεί κατά κανόνα μια ενιαία οργανικά συνδεδεμένη αρχειακή ενότητα και είναι από αρχειονομική άποψη αντιδεοντολογική.
Το δυσάρεστο για το συγκεκριμένο αρχείο του Στ.Σκουλούδη είναι ότι το αρχείο έχει διασπαστεί σχεδόν στη μέση από την άποψη του όγκου του και πολλών θεματικών ενοτήτων και φακέλων που το απαρτίζουν. Ο ερευνητής που θα χρησιμοποιήσει το αρχείο Σκουλούδη του ΕΛΙΑ θα πρέπει να γνωρίζει ότι το υλικό το σχετικό με τα πολιτικά, οικονομικά και προσωπικά θέματα δεν εξαντλείται στους υπάρχοντες φακέλους και θα πρέπει να περιμένει την πρόσβαση στο τμήμα του αρχείου Σκουλούδη της Γενναδείου Βιβλιοθήκης, μετά την ταξινόμηση και ευρετηρίαση του, που απ΄ότι γνωρίζω (εκτός από το κομμάτι που αφορά την Κωπαίδα) δεν έχει γίνει, για να έχει μια συνολική άποψη και εποπτεία του αρχειακού υλικού.

Διαδικασία Πρόσκτησης

Δωρεά Catherine Αθηνογένη, 1990.

Πεδίο Περιεχομένου και Διάρθρωσης

Παρουσίαση Περιεχόμενου

Αρχείο Στέφανου Σκουλούδη
Στο αρχείο του Στ.Σκουλούδη βρίσκονται έγγραφα και αλληλογραφία που καλύπτουν τις πολιτικές του δραστηριότητες (κυρίως τις διαπραγματεύσεις ειρήνης στο Λονδίνο 1912-13, την πρωθυπουργία του 1915-16), τα προσωπικά του θέματα (τους διορισμούς του σε δημόσια αξιώματα, τη συμμετοχή του σε συλλόγους και εταιρείες) καθώς και τα περιουσιακά του ζητήματα (ακίνητα, κληρονομικά και φορολογικά) και έχουν χωριστεί σε πέντε θεματικές ενότητες:
I. Πολιτικά
II. Αλληλογραφία
III. Προσωπικά
IV. Ακίνητα Στ.Σκουλούδη
V. Κληρονομικά-Φορολογικά
Στις δύο τελευταίες ενότητες του αρχείου είναι ενταγμένα και μεταγενέστερα του θανάτου του έγγραφα, που συσσωρεύθηκαν από τους εκτελεστές της διαθήκης του και κληρονόμους του, στη διάρκεια της εκποίησης και αξιοποίησης των περιουσιακών του στοιχείων, που αφορούν επίσης άμεσα και έμμεσα τον Στ.Σκουλούδη.
Ολόκληρο το αρχειακό υλικό αποτελείται συνολικά από είκοσι τρεις (23) φακέλους, επτά (7) δεμένους τόμους εγγράφων και επτά (7) βιβλία λογαριασμών. Πολύτιμοι είναι οι χάρτες που περιλαμβάνονταν στο αρχείο και είναι ενταγμένοι στο αρχείο χαρτών του ΕΛΙΑ καθώς και μια σειρά βιβλίων που προέρχονται από την πλουσιότατη βιβλιοθήκη του Στ.Σκουλούδη και περιέχουν συλλογές συνθηκών και διπλωματικών εγγράφων του υπουργείου Εξωτερικών.
Αρχείο οικογένειας Αθηνογένη

Επιλογές, εκκαθαρίσεις και τελική διατήρηση

Προσθήκες Υλικού

Σύστημα Ταξινόμησης

Διάγραμμα ταξινόμησης
Πρώτο μέρος
Αρχείο Στέφανου Σκουλούδη

Ενότητα I  ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Τόμοι 1-2 Διαπραγματεύσεις ειρήνης - Λονδίνο (1912-1913)
Φάκελος 1 Διαπραγματεύσεις ειρήνης - Λονδίνο (1912-1913)
Τόμοι 1-5 Πρόεδρος κυβερνήσεως και υπουργός Εξωτερικών (1915-1916)
Φάκελος 2 Δίκη κυβερνήσεως Στ.Σκουλούδη (1916-1920)
Φάκελος 3 Δίκη Στ.Σκουλούδη - Υπόθεση δικηγόρου Ν.Παπαδάκη (1920-1931)
Φάκελος 4 Ποικίλα πολιτικά (1838-1929)

Ενότητα ΙΙ   ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ

Φάκελος 5 Προσωπική αλληλογραφία (1841-1877)
Φάκελος 6 Προσωπική αλληλογραφία (1859-1959)
Φάκελος 7 Προσωπική αλληλογραφία (1873-1877)
Φάκελος 8 Προσωπική αλληλογραφία (1878-1879)
Φάκελος 9 Προσωπική αλληλογραφία (1880)
Φάκελος 10 Προσωπική αλληλογραφία (1862-1928)

Ενότητα ΙΙΙ  ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ

Τόμοι 1-2 Διπλώματα και διορισμοί (1853-1927)
Φάκελος 11 Οικογενειακά - Βιογραφικά (1832-1966)
Φάκελος 12 Τραπεζικά - Οικονομικά (1868-1920)

Ενότητα IV  ΑΚΙΝΗΤΑ ΣΤ.ΣΚΟΥΛΟΥΔΗ

Φάκελος 13 Οικία Σκουλούδη Αθηνών (1873-1953)
Φάκελος 14 Οικία Σκουλούδη Αθηνών (1875-1935)
Φάκελος 15 Επαυλις Φρεαττύδος - Οικία Σουνίου (1884-1957)
Φάκελος 16 Κτηματικά και άλλα ακίνητα (1876-1939)

Ενότητα V  ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΑ - ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ

Φάκελος 17 Διαθήκη και κληροδοτήματα Στ.Σκουλούδη (1916-1948)
Φάκελος 18 Φορολογία κληρονομίας Σκουλούδη (1912-1949)
Φάκελος 19 Φορολογία κινητών αξιών (1923-1930)

ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
ΑΡΧΕΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΑΘΗΝΟΓΕΝΗ

Φάκελος 20 Κατάλοιπα Γεωργίου και Μαρίας Αθηνογένη (1876-1953)
Φάκελος 21 Κατάλοιπα Ιωάννη Γ. Αθηνογένη (1894-1953)
Φάκελος 22 Κατάλοιπα Στέφανου Γ. Αθηνογένη (1880-1958)
Φάκελος 23 Κατάλοιπα Γεωργίου Ι. Αθηνογένη (1930-1987)

Πεδίο Όρων Πρόσβασης και Χρήσης

Όροι πρόσβασης

Δεν υπάρχουν περιορισμοί στην πρόσβαση

Όροι αναπαραγωγής

Όπως ορίζεται από τον κανονισμό Αναγνωστηρίου

Γλώσσα των Τεκμηρίων

Γραφή του υλικού

Σημειώσεις γλώσσας και γραφής

Ελληνικά, γαλλικά, αγγλικά

Φυσικά Χαρακτηριστικά και Τεχνικές απαιτήσεις

Εργαλείο έρευνας

Βάρδα, Χριστίνα (επιμ.), Αρχείο Στεφάνου Σκουλούδη και οικογένειας Αθηνογένη. Ευρετήριο, Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, Αθήνα, 1995.
Διαθέσιμο : http://www.elia.org.gr/

Συμπληρωματικές πηγές:

Εντοπισμός των πρωτότυπων

Εντοπισμός των αντιγράφων

Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, Αρχείο Στέφανου Σκουλούδη

Συνδεόμενες Ενότητες Περιγραφής

Σχετικές αρχειακές περιγραφές

Σημείωση δημοσίευσης

Πεδίο Παρατηρήσεων

Σημείωση

Σημείωση

Εναλλακτικοί Κωδικοί

Σημεία πρόσβασης

Θέματα ως Σημεία πρόσβασης

Τοποθεσίες ως Σημεία πρόσβασης

Όνοματα ως Σημεία πρόσβασης

Είδος υλικού ως Σημεία πρόσβασης

Πεδίο ελέγχου εργασιών της περιγραφής

Αναγνωριστικό περιγραφής

Αναγνωριστικό φορέα τεκμηρίωσης

Χρησιμοποιούμενοι Κανόνες ή Πρότυπα Περιγραφής

Ημερομηνίες δημιουργίας, αναθεώρησης και διαγραφής

Γραφή(ες)

Πηγές

Δελτίο περιγραφής Φορέα.

Παρατηρήσεις και Όνομα Αρχειονόμου

Πεδίο Πρόσκτησης

Related subjects

Συνδεόμενα Φυσικά Πρόσωπα και Οργανιμοί

Related genres

Συνδεόμενες Τοποθεσίες