Αρχείο GR GL TV 055 - Αρχείο Θεόδωρου Βαβαγιάννη

Πεδίο Αναγνώρισης

Κωδικός αναγνώρισης

GR-ASCSA GR GL TV 055

Τίτλος

Αρχείο Θεόδωρου Βαβαγιάννη

Ημερομηνία(ες)

  • 1925-1988 (Δημιουργία)

Επίπεδο περιγραφής

Αρχείο

Μέγεθος και Υπόστρωμα

1.20 γραμμικά μέτρα

Πεδίο Πλαισίου Παραγωγής

Όνομα παραγωγού

(1905-1988)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ο Θεόδωρος Βαβαγιάννης γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Στην ηλικία των έξι ήρθε στην Αθήνα όπου ξεκίνησε να τραγουδάει εκκλησιαστική μουσική με την παιδική χορωδία στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Το μουσικό του ταλέντο αναπτύχθηκε γρήγορα και στην ηλικία των δώδεκα ήταν ικανός να διευθύνει τη χορωδία μόνος του.
Στην ηλικία των δεκατεσσάρων γράφτηκε στο σχολείο Ανώτερης Θεωρίας στο Ωδείο Αθηνών με καθηγητή στην αρμονία και τη θεωρία τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη. Ο Οικονομίδης αργότερα έγινε Διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών και στην κηδεία του τον ακολούθησε ο Βαβαγιάννης.
Μέχρι το 1932 ο Βαβαγιάννης είχε τελειώσει τις σπουδές του με Άριστα Παμψηφεί. Ταυτόχρονα του δόθηκε η θέση του δασκάλου θεωρίας και αρμονίας. Το 1939 του προσφέρθηκε ιδιωτική υποτροφία για να ολοκληρώσει τις μουσικές του σπουδές στο Βερολίνο, στο Hochschule für Musik. Αυτό του έδωσε μια μεγάλη ευκαιρία για να παρακολουθήσει όλες τις πρόβες και συναυλίες της Φιλαρμονικής Ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του Furtvangler και άλλων κορυφαίων μαέστρων. Συγχρόνως ακολούθησε την Όπερα του Βερολίνου. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1940 έχοντας συμπληρώσει τη μουσική του εκπαίδευση.
Κατά τη διάρκεια των ετών 1929-1939 ο Δημήτρης Μητρόπουλος ήταν Κορυφαίος Διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών. Ενώ ήταν μόλις 19 ετών, επιλέχτηκε από τον Μητρόπουλο για να γίνει βοηθός και μαθητής του. Ο Βαβαγιάννης ήταν από τους λίγους μαθητές που σπούδασαν διεύθυνση ορχήστρας από την αρχή και όχι στην πορεία της σταδιοδρομίας του. Η εκπαίδευσή του υπό τον Μητρόπουλο ήταν εμπεριστατωμένη και περιλάμβανε την παρακολούθηση όλων των προβών και συναυλιών στις οποίες ήταν τυχερός να ακούσει μερικούς από τους μεγάλους μουσικούς που πέρασαν από την Ελλάδα εκείνη την εποχή. Έμαθε να απομνημονεύει μουσική δια της ακοής, και στη συνέχεια στην επαγγελματική του ζωή διηύθυνε χωρίς παρτιτούρα, και χωρίς μπαγκέτα προς έκπληξη των συναδέλφων του.
Ο Βαβαγιάννης έκανε την πρώτη επίσημη εμφάνιση υπό την αιγίδα της Ελληνική Ταξιδιωτικής Λέσχης, το 1937, διευθύνοντας τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών, στον αρχαιολογικό χώρο Αμφιαρείου Μαραθώνα και αργότερα σε αρχαία θέατρα στη Σίκινο, Κόρινθο και Δελφούς. Συνέχισε σε όλη τη ζωή του να είναι μέλος της Λέσχης και συμμετείχε ενεργά στις δραστηριότητές του, για τις οποίες αργότερα του απονεμήθηκε τιμητικό μετάλλιο.
Το 1938 ο Ελληνικός Εθνικός Ραδιοφωνικός Σταθμός ιδρύθηκε και μια Ορχήστρα σχηματίστηκε. Ο Βαβαγιάννης διηύθυνε την ορχήστρα συχνά, και όταν αργότερα έγινε Κορυφαίος Διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών εργάστηκε σκληρά για να διατηρήσει ένα όσο το δυνατό καλό επίπεδο μουσικής.
Όταν ο Μητρόπουλος έφυγε από την Ελλάδα το 1939 για να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στο εξωτερικό, ο Βαβαγιάννης, με την επιστροφή από τις σπουδές του στη Γερμανία, το 1940, προσλήφθηκε για να διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών, αυτή ήταν η πρώτη του εμφάνιση. Ήταν ένας από τους πολλούς νέους μουσικούς της εποχής του που είχε μεγάλες φιλοδοξίες για να ανέβει στη θέση του Κορυφαίου Διευθυντή Ορχήστρας. Το ταλέντο του και η εξαιρετική του μουσική παιδεία, με τη βοήθεια του δασκάλου του, Μητρόπουλου, τον έβαλαν πρώτο στη σειρά για εκείνο το ρόλο. Τελικά αναγνωρίστηκε για τις ικανότητές του και το 1942 όταν η ορχήστρα μετονομάστηκε σε Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, έγινε ο Δεύτερος Διευθυντής και, τελικά, Κορυφαίος Διευθυντής. Τα επόμενα χρόνια του απονεμήθηκε η θέση του Γενικού Διευθυντή της Ορχήστρας, που περιλάμβανε Αρχεία.
Η σχέση του Βαβαγιάννη με το Μητρόπουλο ήταν πρώτα του μαθητή και αργότερα του συναδέλφου. Ήταν μια σχέση που κράτησε μέχρι το θάνατό του Μητρόπουλου στην Αθήνα. Αυτή η σχέση αποτυπώνεται εν μέρει στις επιστολές που αντάλλαξαν μεταξύ 1940 και 1959.
Εκτός από τη διεύθυνση συναυλιών στην Ελλάδα με καλλιτέχνες από πολλά μέρη της Ευρώπης, ο Βαβαγιάννης επίσης διηύθυνε πάνω από 50 συναυλίες στο εξωτερικό. Θεώρησε εκείνες τις παραστάσεις ιερό καθήκον για τη χώρα του και θα έκανε μεγάλη προσπάθεια να συμπεριλάβει τη μουσική Ελλήνων συνθετών στο πρόγραμμά του, όπου ήταν δυνατό.
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του ζωής συνέχισε να διδάσκει γενιές μαθητών και ήταν περήφανος που είχε βοηθήσει ταλαντούχους να φτάσουν ψηλά στο επάγγελμά τους. Η πρώιμη και αναγκαστική αποχώρησή του από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και τη θέση του Γενικού Διευθυντή το 1969 σε ηλικία 64 ετών, την περίοδο της Χούντας, δεν τον απέτρεψε από το να συνεχίσει να διευθύνει στο εξωτερικό ούτε επηρέασε τη στενή του σχέση με συναδέλφους, μουσικούς που είχε διευθύνει για πολλά χρόνια, συνθέτες και κριτικούς. Πέθανε το 1988 σε ηλικία 83 ετών.

Ιστορικό ενότητας περιγραφής

Διαδικασία Πρόσκτησης

Δωρεά Υπατίας Βαβαγιάννη, 2000

Πεδίο Περιεχομένου και Διάρθρωσης

Παρουσίαση Περιεχόμενου

Το αρχείο περιλαμβάνει φωτογραφίες από την επαγγελματική ζωή του από το 1925 έως το 1988, έγγραφα από τις εμφανίσεις του σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συμβόλαια, προγράμματα συναυλιών, αποκόμματα εφημερίδων, κριτικές, τιμητικές διακρίσεις και αλληλογραφία. Υπάρχουν επίσης παρτιτούρες, βιβλία και περιοδικά με αναφορές στον Βαβαγιάννη και τον Δημήτρη Μητρόπουλο.

Επιλογές, εκκαθαρίσεις και τελική διατήρηση

Προσθήκες Υλικού

Σύστημα Ταξινόμησης

Σειρά I: Φωτογραφίες

Σειρά II: Συναυλίες στο εξωτερικό

Σειρά III: Συναυλίες στην Ελλάδα

Σειρά IV: Τιμητικά βραβεία 1950-1989

Σειρά V: Παρτιτούρες, βιβλία και περιοδικά με αναφορές στο Βαβαγιάννη και το Μητρόπουλο

Σειρά VI: Δημήτρης Μητρόπουλος

Σειρά VII: Αφίσες και προγράμματα από συναυλίες στο εξωτερικό

Σειρά VIII: Δευτερεύον υλικό

Πεδίο Όρων Πρόσβασης και Χρήσης

Όροι πρόσβασης

Όροι αναπαραγωγής

Γλώσσα των Τεκμηρίων

Γραφή του υλικού

Σημειώσεις γλώσσας και γραφής

Φυσικά Χαρακτηριστικά και Τεχνικές απαιτήσεις

Εργαλείο έρευνας

Συμπληρωματικές πηγές:

Εντοπισμός των πρωτότυπων

Εντοπισμός των αντιγράφων

Συνδεόμενες Ενότητες Περιγραφής

Σχετικές αρχειακές περιγραφές

Πεδίο Παρατηρήσεων

Εναλλακτικοί Κωδικοί

Σημεία πρόσβασης

Θέματα ως Σημεία πρόσβασης

Τοποθεσίες ως Σημεία πρόσβασης

Όνοματα ως Σημεία πρόσβασης

Πεδίο ελέγχου εργασιών της περιγραφής

Αναγνωριστικό περιγραφής

Αναγνωριστικό φορέα τεκμηρίωσης

Χρησιμοποιούμενοι Κανόνες ή Πρότυπα Περιγραφής

Ημερομηνίες δημιουργίας, αναθεώρησης και διαγραφής

Γραφή(ες)

Παρατηρήσεις και Όνομα Αρχειονόμου

Constance Zavos, 2002

Πεδίο Πρόσκτησης