Αρχείο A.E. 364, 2/ 01 - Στρέιτ, Γεώργιος

Πεδίο Αναγνώρισης

Κωδικός αναγνώρισης

GR ELIA-MIET A.E. 364, 2/ 01

Τίτλος

Στρέιτ, Γεώργιος

Ημερομηνία(ες)

  • 1848-1949 (Δημιουργία)

Επίπεδο περιγραφής

Αρχείο

Μέγεθος και Υπόστρωμα

46 αρχειακά κουτιά και φωτογραφικές εκτυπώσεις

Πεδίο Πλαισίου Παραγωγής

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

1) Ο Στέφανος Ιωαν. Στρέιτ γεννήθηκε στην Πάτρα το 1837. Σπούδασε νομικά στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Όταν επέστρεψε διορίστηκε πρωτοδίκης, εφέτης και δικηγόρος στην Πάτρα και στη συνέχεια διευθυντής του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στη Λαμία. Στις 28 Φεβρουαρίου 1889 διορίστηκε υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας και στις 25 Οκτωβρίου 1896 διοικητής της. Το 1897 διετέλεσε υπουργός Οικονομικών και διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις του διακανονισμού των χρεών της Ελλάδας με το Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Με δική του πρωτοβουλία ίδρυσε την Τράπεζα Κρήτης και την Τράπεζα Ανατολής, συγχώνευσε την Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας και πέτυχε να αποκτήσει η Εθνική Τράπεζα, αντί της Ιονικής, το ενιαίο εκδοτικό δικαίωμα στην Ελλάδα. Στις επιδέξιες διαπραγματεύσεις του οφείλεται η έκδοση του δανείου της Αμύνης και σε δική του πρωτοβουλία το δάνειο της παλινοστήσεως των Θεσσαλών και η ύδρευση των Αθηνών μέσω της Στυμφαλίας. Εκτός από τη μέριμνα για τα δημόσια οικονομικά δεν παρέλειψε να ασχοληθεί και με τη νομική επιστήμη. Ως καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου δίδαξε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο από το 1887 έως το 1897, οπότε και παραιτήθηκε διατελώντας σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών. Από τη θέση του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας παραιτήθηκε για λόγους υγείας το 1911. Πέθανε στην Αθήνα στις 13 Απριλίου 1920.
[Οι πληροφορίες προέρχονται από νεκρολογία στην εφημερίδα Εμπρός, 14/4/1920].
2) Ο Γεώργιος Στρέιτ, γιος του Στέφανου Ιωαν. Στρέιτ και της Βικτωρίας Λόντου, κόρης του αγωνιστή της Επανάστασης Ανδρέα Χριστόδουλου Λόντου, γεννήθηκε στην Πάτρα στις 13/25 Σεπτεμβρίου 1868. Παρακολούθησε τα μαθήματα στοιχειώδους και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Παιδαγωγείο του Συλλόγου προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων, στο Ελληνικό Λύκειο του Σιμόπουλου και στο Βασιλικό Γυμνάσιο της Λειψίας, από το Πανεπιστήμιο της οποίας ανακηρύχθηκε διδάκτορας το 1892. Υφηγητής του Δημοσίου και Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή το 1894, τακτικός καθηγητής το 1897 και επίτιμος το 1938, αναδείχθηκε σε μια από τις διαπρεπέστερες προσωπικότητες της ελληνικής νομικής επιστήμης, προσφέροντας παράλληλα πολύπλευρες δημόσιες υπηρεσίες. Μεταξύ άλλων, μετέσχε επανειλημμένα σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές για την εκπόνηση και αναθεώρηση του Αστικού Κώδικα, διετέλεσε νομικός σύμβουλος του υπουργείου Εξωτερικών και αντιπροσώπευσε επανειλημμένα τη χώρα σε διεθνείς συναντήσεις. Ήταν μέλος της Ακαδημίας του Διεθνούς Δικαίου και μέλος του Διαρκούς Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου στη Χάγη.
Τον Ιούλιο του 1910 εστάλη ως έκτακτος απεσταλμένος και πληρεξούσιος υπουργός στη Βιέννη και συνέβαλε στη βελτίωση των ελληνοαυστριακών σχέσεων. Τον Δεκέμβριο του 1912 διορίστηκε έκτακτος απεσταλμένος πληρεξούσιος υπουργός της Ελλάδος στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης στο Λονδίνο, οι εργασίες της οποίας κράτησαν μέχρι τον Ιούνιο του 1913. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου, θέση από την οποία παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 1914, υποστηρίζοντας την πολιτική ουδετερότητας του βασιλιά Κωνσταντίνου. Κατά την περίοδο του Διχασμού ήταν σύμβουλος του βασιλιά, τον οποίο και ακολούθησε στην εξορία μετά το 1917, αναπτύσσοντας δραστηριότητα για την προβολή των θέσεων της βασιλικής παράταξης στο εξωτερικό. Το 1922, ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Κοινωνία των Εθνών, ανέλαβε πρωτοβουλίες για τη σωτηρία των προσφύγων. Έκτοτε απέφυγε την ανάμιξη με την πολιτική και τη σύνδεσή του με τον βασιλιά, αναπτύσσοντας διάφορες ακαδημαϊκές δραστηριότητες στο εξωτερικό που κατέστησαν το όνομά του σεβαστό στους ευρωπαϊκούς πανεπιστημιακούς κύκλους.
Εκτός από τις δημόσιες θέσεις που κατείχε σε διάφορες επιτροπές και συμβούλια υπουργείων, ο Στρέιτ υπήρξε μέλος της Διεθνούς Ναυτικής Ενώσεως, νομικός σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, της Ανώνυμης Εταιρείας Υδάτων Αθηνών-Πειραιώς-Περιχώρων και της εταιρείας Lake Copais Cο.
Το 1929 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1931 πρόεδρός της, χωρίς να ασκήσει ποτέ τα καθήκοντά του, ενώ το 1933 εξελέγη αριστίνδην γερουσιαστής. Διετέλεσε μέλος των επιτροπών των Ολυμπιακών Αγώνων από το 1896 έως το 1906, μέλος πολλών άλλων συλλόγων και εταιρειών και τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις. Η συγγραφική του παραγωγή -γνωμοδοτήσεις και αρθρογραφία- υπήρξε μεγάλη και οι σχέσεις του με τον Τύπο πολύ στενές. Σημαντικότερα νομικά έργα του θεωρούνται το Σύστημα Διεθνούς Ιδιωτικού Δικαίου τ. 1, βιβλίο Α΄ Αθήνα, εκδ. Σακελλαρίου 1906 και Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο σε συνεργασία με τον Π. Γ. Βάλληνδα, 2 τόμοι. Αθήνα, Πυρσός, 1937.
Ο Γ. Στρέιτ παντρεύτηκε το 1898 την Ιουλία (Λιλή) Καραθεοδωρή (Βρυξέλλες 1878-Αθήνα 1945), κόρη του Στέφανου Καραθεοδωρή, πρεσβευτή της Τουρκίας στο Βέλγιο, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Δέσποινα (1903-;), σύζυγο Ιωάννη Γερουλάνου, και τον Στέφανο (1910-1974;), σύζυγο Λουκίας Μαυρομμάτη. Πέθανε στην Αθήνα το 1948.
[Η σύνταξη του παραπάνω βιογραφικού σημειώματος οφείλεται στον Γ.Χαρωνίτη].

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ιστορικό ενότητας περιγραφής

Ένα κομμάτι του αρχείου, το μισό σχεδόν σε όγκο, διατηρήθηκε από τον γιο του Γεωργίου, Στέφανο, ενώ το άλλο μισό είχε περιέλθει στα χέρια της πρωτότοκης κόρης του Δέσποινας, συζύγου Ιωάννη (Χανς) Γερουλάνου, και στη συνέχεια στα παιδιά της. Το αρχειακό υλικό που αναφέρεται στα οικογενειακά θέματα και στην προσωπική αλληλογραφία καθώς και στα πολιτικά θέματα, με τα οποία ασχολήθηκε ο Στρέιτ, συμπεριλαμβάνεται κυρίως στη δεύτερη δωρεά.

Διαδικασία Πρόσκτησης

Το πρώτο τμήμα του αρχείου ήταν δωρεά της Λουκίας, χήρας Στέφανου Γ. Στρέιτ, τη δεκαετία του 1980(;). Το δεύτερο τμήμα αποτέλεσε δωρεά των εγγονών του Στρέιτ, Μαρίνου, Γιώργου, Νίκου και Στέφανου Γερουλάνου, τον Ιανουάριο του 2001.

Πεδίο Περιεχομένου και Διάρθρωσης

Παρουσίαση Περιεχόμενου

Το αρχείο του Γεωργίου Στρέιτ αποτελείται από έξι ενότητες. Η πρώτη ενότητα Οικογενειακά-Προσωπικά (φάκελοι 1-10) περιλαμβάνει επίσημα έγγραφα, αλληλογραφία, κ.ά. σχετικά με τις οικογένειες Στεφάνου Στρέιτ (1859-1925) και Στεφάνου Καραθεοδωρή (1868-1950), τον ίδιο και τη γυναίκα του Ιουλία, το γένος Καραθεοδωρή (1875-1945).
Η δεύτερη ενότητα Υπουργείο Εξωτερικών – Αντιπρόσωπος ελληνικής κυβέρνησης - Υπουργός Εξωτερικών – Πολιτικά και νομικά ζητήματα (φάκελοι 11-22) περιλαμβάνει έγγραφα και έντυπα σχετικά με το υπουργείο Εξωτερικών, τη δραστηριότητά του ως αντιπροσώπου και υπουργού Εξωτερικών (1898-1915), την Κοινωνία των Εθνών, τον Ερυθρό Σταυρό και διάφορα πολιτικά, εθνικά και νομικά ζητήματα με τα οποία ασχολήθηκε ως καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και ως πολιτικός σύμβουλος του βασιλιά (1918-1930).
Η τρίτη ενότητα Καθηγητής – Νομικός σύμβουλος (φάκελοι 23-31) περιέχει τις ακαδημαϊκές επιστημονικές του δραστηριότητες και τις υποθέσεις και τα νομοσχέδια για τα οποία προσέφερε τις νομικές του συμβουλές και γνωμοδοτήσεις (1878-1947).
Η τέταρτη ενότητα Σύμβουλος βασιλέως Κωνσταντίνου – Πολιτικά – Βασιλική οικογένεια (φάκελοι 32-37), η οποία αποτελείται από πλουσιότατο και μοναδικό αρχειακό υλικό (υπομνήματα, δηλώσεις, διαγγέλματα, αλληλογραφία, εφημερίδες), αναφέρεται στην πολιτική του Κωνσταντίνου στην εξορία (1917-1925) στην Union Hellenique en Suisse και σε περιουσιακά και κληρονομικά ζητήματα της βασιλικής οικογένειας (1917-1939).
Στην πέμπτη ενότητα Αλληλογραφία Γεωργίου Στρέιτ (φάκελοι 38-41) έχει συγκεντρωθεί η αλληλογραφία του με Έλληνες και ξένους επιστολογράφους (πολιτικά και φιλικά πρόσωπα, συναδέλφους του καθηγητές κ.ά.), (1891-1949).
Στην έκτη ενότητα Τύπος-Εφημερίδες (φάκελοι 42-46) περιλαμβάνονται δημοσιεύματα του Γεωργίου Στρέιτ και αποκόμματα εφημερίδων για τον ίδιο καθώς και εφημερίδες για διάφορα πολιτικά θέματα (1892-1941).

Επιλογές, εκκαθαρίσεις και τελική διατήρηση

Δεν έγινε καμία εκκαθάριση, διατηρήθηκε όλο το υλικό που παραδόθηκε. Εκκαθαρίστηκαν μόνο μερικοί εξωτερικοί φάκελοι που χρησίμευαν ως περίβλημα στις, ομαδοποιημένες κατά αποστολέα, οικογενειακές επιστολές, οι οποίες ήταν διπλωμένες στα τέσσερα. Κρατήθηκαν επίσης μόνο τα εμπροσθόφυλλα των ντοσιέ που χρησιμοποιούσε ο Στρέιτ διότι έφεραν τις ιδιόχειρες ενδείξεις του, ενώ εκκαθαρίστηκαν τα οπισθόφυλλα για λόγους συντήρησης (κακή ποιότητα χαρτιού) και οικονομίας χώρου.

Προσθήκες Υλικού

Προστέθηκε αρκετά μεγάλο τμήμα αρχειακού υλικού προερχόμενο από την πρώτη δωρεά (βλ. παραπάνω διαδικασία πρόσκτησης) που φυλασσόταν σε άλλο χώρο, τον Ιούνιο του 2002.

Σύστημα Ταξινόμησης

Το αρχείο ταξινομήθηκε θεματικά. Διατηρήθηκε η αρχική τάξη και οι ενδείξεις του παραγωγού (Στρέιτ) εντός των φακέλων και υποφακέλων Το σύνολο του αρχείου ταξινομήθηκε σε έξι ενότητες:

  1. Οικογενειακά-προσωπικά (φάκελοι 1-10)
    1. Υπουργείο Εξωτερικών – Αντιπρόσωπος ελληνικής κυβέρνησης- Υπουργός – Πολιτικά και νομικά ζητήματα (φάκελοι 11-22)
    2. Καθηγητής - Νομικός Σύμβουλος (φάκελοι 23-31)
  2. Σύμβουλος βασιλέως Κωνσταντίνου – Πολιτικά – βασιλική οικογένεια (φάκελοι 32-37)
  3. Αλληλογραφία (φάκελοι 38-41)
    1. Τύπος – Εφημερίδες (φάκελοι 39-46).

Πεδίο Όρων Πρόσβασης και Χρήσης

Όροι πρόσβασης

Δεν υπάρχουν περιορισμοί στην πρόσβαση.

Όροι αναπαραγωγής

Γλώσσα των Τεκμηρίων

Γραφή του υλικού

Σημειώσεις γλώσσας και γραφής

Ελληνικά, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά

Φυσικά Χαρακτηριστικά και Τεχνικές απαιτήσεις

Εργαλείο έρευνας

Περιγραφή σε επίπεδο φακέλου και υποφακέλου σε ηλεκτρονική μορφή.

Συμπληρωματικές πηγές:

Εντοπισμός των πρωτότυπων

Εντοπισμός των αντιγράφων

Συνδεόμενες Ενότητες Περιγραφής

Το αρχείο Στεφάνου Ιωαν. Στρέιτ (φάκελοι 1-16) που περιλαμβάνει κυρίως την προσωπική αλληλογραφία του ως διοικητή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και καλύπτει την περίοδο 1874-1909, βρίσκεται στο Ιστορικό Αρχείο της Ε.Τ.Ε. (Βλέπε ευρετήριο Ε.Λιάτα, σ. 64).

Σχετικές αρχειακές περιγραφές

Σημείωση δημοσίευσης

Το ημερολόγιο του Γ. Στρέιτ και τα σχετικά με αυτό έγγραφα, που καλύπτουν την περίοδο από 1/8/1914 έως 23/9/1915, έχουν δημοσιευτεί από ομάδα επιστημόνων υπό τον Παναγιώτη Πιπινέλη: Γεωργίου Στρέιτ, Ημερολόγιον - Αρχείον, Αθήνα 1964, 1965, 1966, 2 τόμοι. Όπως πληροφορούμαστε στον πρώτο τόμο του έργου (σελ.65), ο Στρέιτ το καλοκαίρι του 1921 ζήτησε υπηρεσιακώς και έλαβε αντίγραφα των επισήμων κειμένων από τους φακέλους του υπουργείου Εξωτερικών, που είχαν σχέση με την περίοδο που κάλυπτε το ημερολόγιό του. Το 1994-95 υπήρξε η πρόθεση από τον Μαρίνο Γερουλάνο να εκδοθεί η συνέχεια του ημερολογίου. Η μεταγραφή των κειμένων έγινε από την Φόνη Καραμπάτη (συνεργάτιδα τότε του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα) και το αποτέλεσμα της εργασίας της υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή στα χέρια του Γιάννη Στεφανίδη, καθηγητή στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ.

Πεδίο Παρατηρήσεων

Σημείωση

Οι φωτογραφίες του αρχείου στις οποίες απεικονίζονται μέλη της οικογένειας Στρέιτ (Στέφανος, Γεώργιος, Ιουλία, τα παιδιά τους Δέσποινα σύζυγος Γερουλάνου, Στέφανος Γ. Στρέιτ) και της οικογένειας Καραθεοδωρή βρίσκονται στο Φωτογραφικό Αρχείο του Ε.Λ.Ι.Α. και σε ψηφιοποιημένη μορφή (αρ.CD 36).

Σημείωση

Εναλλακτικοί Κωδικοί

Σημεία πρόσβασης

Τοποθεσίες ως Σημεία πρόσβασης

Είδος υλικού ως Σημεία πρόσβασης

Πεδίο ελέγχου εργασιών της περιγραφής

Αναγνωριστικό περιγραφής

Αναγνωριστικό φορέα τεκμηρίωσης

Χρησιμοποιούμενοι Κανόνες ή Πρότυπα Περιγραφής

ΔΙΠΑΠ (Γ) 2η έκδοση

Ημερομηνίες δημιουργίας, αναθεώρησης και διαγραφής

1998, αναθεωρήσεις: Φεβρουάριος-Μάρτιος 2002 και Οκτώβριος - Νοέμβριος 2003.

Γραφή(ες)

Πηγές

Δελτίο περιγραφής Φορέα.

Παρατηρήσεις και Όνομα Αρχειονόμου

Η αρχική δωρεά του αρχείου ταξινομήθηκε και περιγράφηκε από τον Γιώργο Χαρωνίτη (Αρχείο Γεωργίου Στρέιτ. Ευρετήριο. Επιμέλεια Γιώργος Χαρωνίτης. Ε.Λ.Ι.Α. Αθήνα, 1998). Η εκτύπωση και η ηλεκτρονική μορφή του ευρετηρίου (23 σελίδων) της πρώτης πρόσκτησης του αρχείου δεν ισχύει πλέον, δεδομένου ότι το αρχείο συμπληρώθηκε με το αρχειακό υλικό της δεύτερης δωρεάς (βλ. διαδικασία πρόσκτησης) και χρειάστηκε η ενοποίηση και αναταξινόμηση του. Το αρχείο ταξινομήθηκε και η περιγραφή του αναθεωρήθηκε από την Χριστίνα Βάρδα το 2002. Μετά την ολοκλήρωση αυτής της επεξεργασίας προστέθηκε και άλλο τμήμα του αρχείου, που έως τότε φυλασσότανε σε άλλο χώρο, με αποτέλεσμα α) την ένταξη του νέου αρχειακού υλικού β) την εκ νέου ταξινόμηση, περιγραφή και γ) την επαναρίθμηση των φακέλων που έγινε το φθινόπωρο του 2003.

Πεδίο Πρόσκτησης