Η πρώτη ιστορική καταγραφή για τη δημιουργία και λειτουργία νοσοκομείου στο Ναύπλιο, αφορά στην Ακρόπολη του Ναυπλίου και συγκεκριμένα στην ανατολική πλευρά των οχυρωματικών έργων (φρούριο), που έγιναν κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας και Ενετοκρατίας, χρονολογείται δε το 1394. Το Νοσοκομείο ιδρύθηκε από το κληροδότημα του “Κύρ τ’ Αναπλιού” Νέριου Ατσαγιόλη.

Κατά την επανάσταση του 1821, το Νοσοκομείο λειτούργησε ως το Α’ Εθνικό Νοσοκομείο Ναυπλίου στην Ακροναυπλία.

Στις 31/12/1941 ιδρύθηκε με Κανονιστικό Διάταγμα, το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Ναυπλίου, με σκοπό τη νοσηλεία των πάσχοντων της περιοχής και ιδιαίτερα των απόρων. Το πρώτο Διοικητικό του Συμβούλιο ήταν επταμελές και το αποτελούσαν προσωπικότητες της περιοχής. Ο Οργανισμός του Νοσοκομείου κυρώθηκε στις 5/10/1942 και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (τεύχος Α ΦΕΚ 299 26/11/1942). Προέβλεπε την ανάπτυξη στο Νοσοκομείο μέχρι 50 κλίνων και τη συγκρότηση Διοικητικής, Ιατρικής και Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.

Ακολούθησαν αλλεπάλληλες αναμορφώσεις, τροποποιήσεις και συμπληρώσεις του Οργανισμού του Νοσοκομείου από το 1946 έως την τελευταία αναμόρφωση στις 22/12/1986. Η τροποίηση και συμπλήρωση της 28/2/2000, αφορούσε στη δημιουργία νέων τμημάτων, τροποποίηση ιατρικών ειδικοτήτων, κατάργηση ή δημιουργία νέων οργανικών θέσεων προσωπικού διαφόρων κατηγοριών και πάντα με βάση τις εκάστοτε ανάγκες του Νοσοκομείου και των παρεχόμενων από αυτό υπηρεσιών.

Η σημερινή δύναμη του Νοσοκομείου έχει οριστεί σε 110 ανεπτυγμένες κλίνες και σε 22, που ανήκουν στο πρόγραμμα ψυχικής υγείας “Ψυχαργώς”.