Αρχείο Αρ.Εισ. 399 - Αρχείο Οικογενείας Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτου

Πεδίο Αναγνώρισης

Κωδικός αναγνώρισης

Αρ.Εισ. 399

Τίτλος

Αρχείο Οικογενείας Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτου

Ημερομηνία(ες)

  • π. 1885-1959 (Δημιουργία)
  • π. 1835-1926 (Δημιουργία)

Επίπεδο περιγραφής

Αρχείο

Μέγεθος και Υπόστρωμα

18 φάκελοι / 115 φωτογραφίες

Πεδίο Πλαισίου Παραγωγής

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Όνομα παραγωγού

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Όνομα παραγωγού

(1599 -)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Η Οικογένεια Μαυροκορδάτου είναι σπουδαία φαναριώτικη οικογένεια πολιτικών και αποτελεί κλάδο της χιώτικης οικογένειας των Μαυρογορδάτων.
Αρχικά τα μέλη της ήταν εγκατεστημένα στην Κωνσταντινούπολη, όμως μετά την άλωση μετοίκησαν στη Χίο. Στα 1600 ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος επέκτεινε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία και εγκαταστάθηκε δημιουργώντας τον φαναριώτικο κλάδο της οικογένειας των Μαυροκορδάτων. Σύντομα τα μέλη της κατέλαβαν υψηλές θέσεις στην δημόσια διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις και στην επανάσταση του 1821.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας πολλοί Μαυροκορδάτοι ασχολήθηκαν με την πολιτική εκλεγόμενοι πρωθυπουργοί και βουλευτές, ενώ άλλοι διακρίθηκαν στις επιστήμες στελεχώνοντας το πρώτο πανεπιστήμιο της Ελλάδας. Ιδιαίτερο κλάδο μέσα στην οικογένεια αποτελεί αυτός που φέρει τα επίθετα Τομπάζη - Μαυροκορδάτου. Μέχρι σήμερα τα μέλη της οικογένειας Μαυροκορδάτου έχουν συνδεθεί με επιγαμίες με σημαντικές οικογένειες μεταξύ των οποίων: Μελά, Καλλιμάχη, Βαλαωρίτη, Τομπάζη, Σούτσου, Μουρούζη, Ζαΐμη, Αργυρόπουλου, Ράινεκ, Τρικούπη, Καρατζά, Γκίκα, Λεβίδη, Σκυλίτση, Συγγρού, Μάνου, Μπαλς, Σίνα κ.α.

Όνομα παραγωγού

(1791 - 1865)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, γιος του λογίου αξιωματούχου των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών, Νικολάου Μαυροκορδάτου, απέκτησε επιμελημένη μόρφωση και διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο κατά την Ελληνική Επανάσταση και την Οθωνική περίοδο.

Άρχισε την πολιτική του σταδιοδρομία, ως ιδιαίτερος γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας, Ιωάννου Καρατζά (θείου του). Παρά την αντίθεσή του με τα σχέδια της Φιλικής Εταιρείας για άμεση εκδήλωση της Επανάστασης (ανήκε στους συντηρητικούς της Φ.Ε.), έφτασε στο Μεσολόγγι στις 22 Ιουλίου 1821, όπου ασχολήθηκε με τη διοικητική και στρατιωτική οργάνωση της Δ. Ελλάδας και εκλέχτηκε Πρόεδρος της Γερουσίας της. Από την αρχή ήρθε σε διάσταση με τους Πελοποννήσιους στρατιωτικούς και προεστούς, καθώς επίσης και με τους Δ. Υψηλάντη και Γ. Καραΐσκάκη.

Κατόρθωσε να αναδειχθεί σε πανελλήνια φυσιογνωμία μέσα από συγκεκριμένες πολιτικές πράξεις όπως: Πρόεδρος της Α΄ Εθνοσυνέλευσης Επιδαύρου, Πρόεδρος Επιτροπής Σύνταξης του Προσωρινού Πολιτεύματος της Ελλάδος, Πρόεδρος Εκτελεστικού Α΄ βουλευτικής περιόδου, υπεύθυνος Πολιτικών και Πολεμικών υποθέσεων Δ. Ελλάδος, υπεύθυνος οργάνωσης άμυνας Μεσολογγίου, Γραμματέας Εκτελεστικού και Υπουργός Εξωτερικών Β΄ βουλευτικής περιόδου, Πρόεδρος Βουλευτικού, αρχηγός «αγγλικού κόμματος», πρεσβευτής στο Βερολίνο και Μόναχο.

Επί Καποδίστρια διορίστηκε μέλος του «Πανελληνίου» και Πρόεδρος του Οικονομικού Φροντιστηρίου, αλλά το 1830 αποσύρθηκε και αναδείχτηκε ηγέτης της αντιπολίτευσης. Επί Όθωνα χρημάτισε υπουργός, πρεσβευτής, και πρωθυπουργός.

Από τους πολιτικούς του αντιπάλους θεωρήθηκε υπεύθυνος για την ήττα του Πέττα (1822), ο κύριος υπεύθυνος του εμφυλίου σπαραγμού, και ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Καποδίστρια, καθότι οι πολιτικές και στρατιωτικές επιλογές του απέβλεπαν στην εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων και φιλοδοξιών και όχι στην εξυπηρέτηση του κοινού σκοπού. Του αναγνωρίζεται, όμως, ότι διατύπωσε σαφές πολιτικό όραμα για τη συγκρότηση του Ελληνικού κράτους και τον εκσυγχρονισμό του κατά τα δυτικά πρότυπα.

Πέθανε το 1865 στην Αίγινα.

Όνομα παραγωγού

(1837 - 1903)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1837 - 31 Ιανουαρίου 1903) ήταν Έλληνας βουλευτής και υπουργός.
Γεννήθηκε στη Τεργέστη και ήταν γιος του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και της Χαρίκλειας Αργυροπούλου. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι και τον Αύγουστο του 1858 διορίστηκε β΄ γραμματέας της Ελληνικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Το 1866 διορίστηκε νομάρχης Κερκύρας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1869. Στη συνέχεια κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής με το Τρικουπικό κόμμα ενώ χρημάτισε υπουργός Εκκλησιαστικών & Δημόσιας Εκπαίδευσης στην Κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη του 1878 και στην κυβέρνηση του 1880. Διετέλεσε πρεσβευτής της Ελλάδας στο Παρίσι (1882-1885), στην Αγία Πετρούπολη (1886-1889) και στην Κωνσταντινούπολη (1889-1902). Το 1895 συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις συμβιβασμού στο Λονδίνο ενώ το 1897 υπέγραψε ως πληρεξούσιος της Ελλάδας την συνθήκη ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το 1902 παραιτήθηκε από τη θέση του πρεσβευτή για να ξαναεκλεγεί βουλευτής. Σε περίπτωση παραίτησης του Αλέξανδρου Ζαΐμη θεωρείτο ως επικρατέστερος διάδοχος του για την αρχηγία του Τρικουπικού κόμματος. Επίσης είχε χρηματίσει πρόεδρος του συλλόγου «προς διάδοσιν των ελληνικών γραμμάτων» την περίοδο 1871-1882.
Απεβίωσε ξαφνικά στην Αθήνα στις 31 Ιανουαρίου του 1903. Ήταν παντρεμένος με την ρουμάνικης καταγωγής Ελένη Μπαλς και είχε τέσσερα παιδιά, τον Αλέξανδρο, την Σοφία, μετέπειτα σύζυγο του στρατηγού Αλέξανδρου Σούτσου, με τον οποίο απέκτησε μεταξύ άλλων την Ελένη, σύζυγο του Βασίλειου Μελά, την Χαρίκλεια, μετέπειτα σύζυγο του Γεωργίου Μπαλτατζή και τον Γεώργιο.

Όνομα παραγωγού

(1862 - 1895)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Ο Αλέξανδρος Ν. Μαυροκορδάτος ήταν εγγονός του διάσημου ομώνυμου Αλέξανδρου Ν. Μαυροκορδάτου, της Επανάστασης του 1821, γιος του γεννημένου στην Τεργέστη διπλωμάτη και πολιτικού Νικολάου Α. Μαυροκορδάτου. Γεννήθηκε το 1862, μάλλον στην Κωνσταντινούπολη, όταν ο πατέρας του υπηρετούσε εκεί (1858-1865) ως γραμματέας στην ελληνική πρεσβεία. Ο Αλέξανδρος, με στρατιωτικές σπουδές μηχανικού στη Γαλλία, παντρεύτηκε νεότατος τη Ραλλού Μουρούζη (1864-1944) και επέστρεψε στην Ελλάδα ως ίσως ο πλέον επιστημονικά καταρτισμένος, σε έργα μηχανικού, αξιωματικός της δεκαετίας του 1880.
Ονομάστηκε ανθυπολοχαγός Πεζικού, παρότι είχε ευρωπαϊκές σπουδές στρατιωτικού μηχανικού και δίδαξε στη νεοσύστατη Σχολή Υπαξιωματικών. Παραιτήθηκε από το στράτευμα, λίγα μόλις χρόνια μετά την ίδρυση της Γεωδαιτικής Αποστολής το 1889, όπου είχε τοποθετηθεί με τους πρώτους αξιωματικούς, το 1890. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα και την απόδοση σε αυτόν του βαθμού του ανθυπολοχαγού Πεζικού, ορίστηκε καθηγητής στη νεοσύστατη Σχολή Υπαξιωματικών. Για τους μαθητές της σχολής σε ηλικία 25 ετών συνέγραψε ένα εξαιρετικό σύγγραμμα 700 σελίδων, τη Στρατιωτική Τοπογραφία, με παραδείγματα ασκήσεων και από τη γερμανική χαρτογράφηση της Αττικής, τη λεγόμενη του Kaupert. Έναν χρόνο αργότερα, επικεφαλής μιας ομάδας άξιων ανθυπολοχαγών του πεζικού και έναν ανθυπίλαρχο, παραδίδει τα φύλλα του «Χάρτη Μαυροκορδατου», του πρώτου χάρτη μετά το 1821 που φτιάχτηκε από την αρχή αποκλειστικά από Έλληνες και τυπώθηκε στην Αθήνα λίγο πριν την άφιξη της αποστολής των Αυστριακών για την κτηματογράφηση και χαρτογράφηση της χώρας.
Μετά την παραίτησή του από το "Γεωδαιτικό Απόσπασμα" εργάστηκε στη Μακεδονία ως μηχανικός στα σιδηροδρομικά έργα της γαλλοβελγικής Jonction, που άρχισαν το 1893 για τη στρατηγική σύνδεση Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης (της ίδιας μέχρι σήμερα). Πέθανε 33 ετών κοντά στο Παρανέστι στις 7 Μαΐου 1895. Ο ανώνυμος σήμερα μαρμάρινος οβελίσκος (το μαυσωλείο κατά τη Journal de Salonique) δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή όπου εργαζόταν και το τοπωνύμιο Μαυροκορδάτος, που δόθηκε το 1928 σε κοντινό οικισμό, θυμίζουν το εκπολιτιστικό τεχνικό έργο του στη Μακεδονία.

Όνομα παραγωγού

(1830 - 1908)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Όνομα παραγωγού

(1868 - 1922)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Έλληνας πολιτικός. Άρχισε την καριέρα του ως διπλωμάτης και άρχισε να εκλέγεται βουλευτής από το 1902. Είχε γίνει αρκετές φορές υπουργός. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή δικάστηκε στη «δίκη των έξι» ως ένας από τους υπαιτίους για την ήττα της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργού εξωτερικών, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε το 1922 στο Γουδή.

Όνομα παραγωγού

(; - 1926)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Όνομα παραγωγού

(1898 - ;)

Βιογραφικό/Διοικητική Ιστορία

Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και Ολυμπιονίκης στην υδατοσφαίριση που διετέλεσε μετέπειτα αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.

Φορέας Διατήρησης Αρχείων

Ιστορικό ενότητας περιγραφής

Διαδικασία Πρόσκτησης

Προέλευση: Νικόλαος Μπαλτατζής - Μαυροκορδάτος

Πεδίο Περιεχομένου και Διάρθρωσης

Παρουσίαση Περιεχόμενου

Αρχείο οικογένειας Μαυροκορδάτου

Φάκελος Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου (1835-1898)
Έκθεση του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας (1835).
Επιστολές Χαρίκλειας Μαυροκορδάτου και των γιων της Γεωργίου και Νικολάου (1897-1898, χ.χ.)· μαθητικές σημειώσεις της Ελένης Μαυροκορδάτου.

Φάκελος Νικολάου Μαυροκορδάτου (1863-1903)
Ημερολόγια Νικολάου Μαυροκορδάτου (1865-1867, 1889)· επιστολές προς Νικόλαο Μαυροκορδάτο (1863-1866)· επιστολές Φωκίωνα Ρωκ και Εμμανουήλ Αργυρόπουλου προς τον Νικόλαο Μαυροκορδάτο (1864)· σχέδια και προϋπολογισμός κατασκευής της οικίας του Νικολάου Μαυροκορδάτου (1869).
Έγγραφα αναφερόμενα στη μετατροπή του ανατολικού ημερολογίου (1898).
Επιστολές προς και από Νικόλαο Μαυροκορδάτο (1872, 1892-1897)· έγγραφα σχετικά με τη συμμετοχή του Νικολάου Μαυροκορδάτου στις εκλογές (1872-1873)· σχολή Βοδενών (1876)· εφημερίδες και αποκόμματα τύπου με αγγελίες για το θάνατο του Νικολάου Μαυροκορδάτου (1903).
Αλληλογραφία μεταξύ του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου και του H Kiepert για την έκδοση χάρτη της Μακεδονίας (1877-1878)· χάρτης της Ελλάδας (1888).

Φάκελος Αλέξανδρου Ν. Μαυροκορδάτου (1890-1898)
Τοπογραφικοί χάρτες Ηπείρου, Θεσσαλίας κ.ά. καταρτισμένοι από τον Αλέξανδρο Ν. Μαυροκορδάτο· σημειώσεις γραμματικής και συντακτικού από τον ίδιο· κατάλογος προσωπικών του αντικειμένων μετά το θάνατό του (1890-1896)· έγγραφα διακανονισμού επιτροπείας του ανήλικου τέκνου του Αλέξανδρου (1895, 1898).

Αρχείο οικογένειας Μπαλτατζή

Φάκελος Περικλή Μπαλτατζή (1900-1908)
«Καθολικό μορτητών καλλιεργητών», ίσως του Περικλή Αργυρόπουλου (1900-1907)· αγγελίες θανάτου του (1908).

Αρχείο Γεωργίου Μπαλτατζή (1893-1922)
Προσωπικά έγγραφα: προικοσύμφωνο Χαρίκλειας Μαυροκορδάτου και Γεωργίου Μπαλτατζή (1893)· απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών για τη χρήση του επιθέτου Μπαλτατζής-Μαυροκορδάτος (1900)· φύλλο πορείας (1919)· τετράδιο αντιγράφων επιστολών του Γεωργίου Μπαλτατζή (1895-1904)· επιστολές Νικολάου Μαυροκορδάτου, Α. Δαμβέργη, Μάνου κ.ά. προς τον Γεώργιο Μπαλτατζή (1902-1903).
Προσωπικό ημερολόγιο του Γεωργίου Μπαλτατζή (1915).
Έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών (1921): τηλεγραφήματα και αντίγραφα τηλεγραφημάτων από πρεσβείες και υπηρεσίες του κράτους προς το Υπουργείο Εσωτερικών για ποικίλα θέματα (1921-1922).
Διακοινώσεις, υπομνήματα και πρακτικά της διάσκεψης του Λονδίνου (Φεβρουάριος-Μάρτιος 1921).
Έκθεση για την κατάσταση στην Κωνσταντινούπολη και για την οργάνωση του δικτύου πληροφοριών στη Μακεδονία (20 Μαΐου 1921).
Σχέδιο υπομνήματος το Γεωργίου Μπαλτατζή για τη συνθήκη των Σεβρών (1920).
Πρακτικά της συνάντησης των: Λόρδου Κώρζον, Γεωργίου Μπαλτατζή, Δημητρίου Γούναρη και Ραγκαβή (27 Οκτωβρίου 1921).
Επιστολές, κοινοποιήσεις και υπομνήματα προς τον Γεώργιο Μπαλτατζή κατά το διάστημα της υπηρεσίας του στο Υπουργείο Εξωτερικών (1921).
Πρακτικά συνομιλιών μεταξύ Λόυντ Τζωρτζ και Οικουμενικού πατριάρχη Μελέτιου (18 Ιανουαρίου 1922).
Απολογία ενώπιον του Επαναστατικού Δικαστηρίου (12 Νοεμβρίου 1922).
Εφημερίδες και αποκόμματα τύπου με άρθρα για τη Δίκη των Έξι· εφημερίδες με σύγχρονα πολιτικά θέματα (1918-1920).
Αγορεύσεις του Ελευθερίου Βενιζέλου. Έγγραφα σχετικά με το κατηγορητήριο των κυβερνήσεων Σκουλούδη, Λάμπρου και Γούναρη.

Φάκελος Χαρίκλειας Μαυροκορδάτου - Μπαλτατζή (1893-1926)
Σημειώσεις, ενθυμήσεις και σκέψεις της Χαρίκλειας Μπαλτατζή (1893-1915, 1922-1924).
Κτηματικά, κληρονομικά του κτήματος Mauerbach, διαχειριστικά έγγραφα (1903-1904).
Επιστολές του Νικολάου και της Ελένης Μαυροκορδάτου προς την κόρη τους Χαρίκλεια (1866-1902).
Επιστολικά σημειώματα του Γεωργίου Μπαλτατζή προς τη σύζυγό του Χαρίκλεια (1893-1902)· σχέδια επιστολών της ίδιας προς διαφόρους.
Συλλυπητήριες επιστολές και αποκόμματα τύπου για το θάνατο του Γεωργίου Μπαλτατζή (Δεκέμβριος 1922) και το θάνατο της Χαρίκλειας Μπαλτατζή (1926)· διαθήκη και ληξιαρχική πράξη θανάτου (1926)· νεκρολογίες (1926).

Φάκελος Νικολάου Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτου (1920-1929)
Επιστολές των Εμμανουήλ και Νικολάου Μπαλτατζή προς τη μητέρα τους Χαρίκλεια (1920-1921)· αλληλογραφία μεταξύ των αδελφών Νικολάου και Εμμανουήλ (Νώλη) Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτου (1921)· επιστολές διαφόρων προς τον Νικόλαο Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτο (1921)· εκτεταμένη επιστολογραφία της Χαρίκλειας Μπαλτατζή προς το γιο της Νικόλαο, όταν υπηρετούσε στο Μικρασιατικό μέτωπο (1921-1922), και του έτους 1924.
Σημειώσεις του Νικολάου Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτου με τον τίτλο «Περίληψις των επιχειρήσεων του 2ου Συντάγματος Ιππικού κατά την τελευταία υποχώρηση εκ Μ. Ασίας». Σχέδιο νόμου για την αγορά της βιβλιοθήκης του Νικολάου Μπαλτατζή - Μαυροκορδάτου (1928-1929).

Επιλογές, εκκαθαρίσεις και τελική διατήρηση

Προσθήκες Υλικού

Σύστημα Ταξινόμησης

Πεδίο Όρων Πρόσβασης και Χρήσης

Όροι πρόσβασης

Όροι αναπαραγωγής

Γλώσσα των Τεκμηρίων

Γραφή του υλικού

Σημειώσεις γλώσσας και γραφής

Φυσικά Χαρακτηριστικά και Τεχνικές απαιτήσεις

Εργαλείο έρευνας

Συμπληρωματικές πηγές:

Εντοπισμός των πρωτότυπων

Εντοπισμός των αντιγράφων

Συνδεόμενες Ενότητες Περιγραφής

Σχετικές αρχειακές περιγραφές

Πεδίο Παρατηρήσεων

Σημείωση

Φωτογραφικό αρχείο οικογένειας Μαυροκορδάτου - Μπαλτατζή (π. 1885-1959)
Οικογενειακές φωτογραφίες Νικολάου και Ελένης Μαυροκορδάτου, καθώς και των παιδιών τους Σοφίας, Χαρίκλειας και Αλέξανδρου (1886-1889).
Οικογενειακές φωτογραφίες Γεωργίου και Χαρίκλειας Μπαλτατζή με τα παιδιά τους Νίκο και Νώλη το 1894, στον Βόλο το 1902, το 1910 και αλλού· παιδικά πορτρέτα Νίκου και Νώλη Μπαλτατζή (1895, 1900)· ο Αλέξανδρος Ν. Μαυροκορδάτος (π. 1885-1890).
Η κατοικία του Νικολάου Μαυροκορδάτου στην οδό Αχαρνών· η έπαυλη στην Κυψέλη· η έπαυλη «Ανθούλα» στην Κυψέλη· η οικία του Γεωργίου Μαυροκορδάτου στο Schloss Mauerbach· ο ναός του Ευαγγελισμού στη Βράιλα.
Φωτογραφίες των Ολυμπιακών Αγώνων του 1906.
Πορτρέτα και στιγμιότυπα από δημόσιες και ιδιωτικές εμφανίσεις της ελληνικής βασιλικής οικογένειας: η κηδεία του βασιλιά Γεωργίου Α΄ (1913)· ο πρίγκιπας Γεώργιος με τον Γεώργιο Μπαλτατζή στην Κηφισιά (1911)· η πριγκίπισσα Ελένη (1916, 1917, 1921) κ.ά.
Λεύκωμα φωτογραφιών Ραλλούς Μουρούζη: ομαδική φωτογραφία με τους Αλέξανδρο Σούτσο, Θρασύβουλο Ζαΐμη, Ασπασία Μουρούζη, Μαρία Α. Σούτσου, Σοφία Υψηλάντη, Χρηστάκη Ζωγράφο, Μ. Τυπάλδο, Αγλαΐα Τυπάλδου κ.ά.· η Ελένη Balsch· ο Γεώργιος Μαυροκορδάτος· πορτρέτα αγνώστων.
Λεύκωμα της Σουζάννας Μπαλτατζή με σκίτσα, φωτογραφίες, ποιήματα, ενθυμήσεις (1916-1959).

Εναλλακτικοί Κωδικοί

Σημεία πρόσβασης

Πεδίο ελέγχου εργασιών της περιγραφής

Αναγνωριστικό περιγραφής

Αναγνωριστικό φορέα τεκμηρίωσης

Χρησιμοποιούμενοι Κανόνες ή Πρότυπα Περιγραφής

Ημερομηνίες δημιουργίας, αναθεώρησης και διαγραφής

Γραφή(ες)

Πηγές

Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από Τσελίκα, Βαλεντίνη, Οδηγός Ιστορικών Αρχείων Μουσείου Μπενάκη, 2006.

Πεδίο Πρόσκτησης

Συνδεόμενα Φυσικά Πρόσωπα και Οργανιμοί